woensdag (herfstvakantie)

Dit is toch wel hoe ik mijn vrije woensdag het liefst doorbreng. Maar het is toch niet helemaal de realiteit, want binnen een kwartier bedenkt poes, dat ze best in die wol kan bijten en ruim ik tenslotte m'n breiwerk op om maar eens boodschappen te gaan doen. Ach, het plaatje is leuk.

Een gewone (saaie)woensdag met boodschappen en een wandelingetje naar de bloemenzaak hier op het plein voor een bos chrysanten. Het was wel tijd voor herfstbloemen op tafel. Gewoon een dagje wat aanrommelen.

Verder is miss T vandaag voor het eerst aan het werk. Ze ging in ieder geval ruim op tijd weg, dat is wel anders als met school. Straks horen we wel hoe ze het vond en als ze wil oefenen, mag ze van mij de spullen in de kelderkast 'spiegelen'.

Zo kabbelde dus deze woensdag voorbij en ga ik zo voordat ik ga koken nog een poging doen om dat plaatje van hierboven waar te maken.

maandag (herfstvakantie)

Nu heb ik helemaal geen herfstvakantie, hoor. En ook miss T is niet de hele week vrij, want deze week mag ze beginnen bij haar bijbaantje in de supermarkt bij ons in het dorp. Dat is toch wel een kleine meisjes worden groot moment en voor mij betekent dat weer supermarkt-jasjes aan de waslijn, zoals ik dat ook van haar broers en zus heb gehad.

Het is trouwens ook echt herfst met frisse ochtenden. Vanmorgen nog even een snel boodschapje gedaan  in de dorpsstraat en daarna via het park naar huis gelopen. Het is daar nu zo mooi met die verkleurende bomen en het rook naar houtvuur van de houtkachels van de omliggende huizen. Ik kreeg daar ook een echt chocolade melk met speculaas gevoel van. (alhoewel thee met een speculaasje ook goed is)

En deze dame woont alweer een jaar bij ons. Een jaar geleden gingen we met z'n vieren haar ophalen in de kop van noord holland en reden we terug met een klagelijk miauwende kitten. Bijna niet meer voor te stellen, als je ziet hoe groot ze nu is.

Nu is maandag mijn schoonmaak/boodschappen dag, maar omdat miss T en ik 's middags naar Den Haag gingen voor wat herfst shopping, heb ik mijn taken maar gesplitst. 's Ochtends de boodschappen en de rest bij thuiskomst. Het was al lekker druk in het ov en daarna ook in de stad, meer hadden kennelijk het idee om te shoppen (ja, ik weet het... vakantie). Maar goed geslaagd zijn we wel (of eigenlijk miss T). Ik vind het altijd wel gezellig, een beetje kletsend, kleding uitzoeken, passen en dan besluiten is het wel iets of is het een dikke nee. Toch vrij snel hadden we alles wat nodig was. Samen nog een koffie drinken en weer terug met het ov.

Ja en toen had ik nog een klein klusje te doen. De badkamer soppen en het voordeel is wel, omdat ik dit iedere week doe, is het eigenlijk niet zo veel werk. Daarna nog een stofzuiger door woonkamer, gang en keuken. En het ziet er weer opgeruimd uit.

Dus heb ik vanavond mooi nog tijd om verder te gaan met mijn Batty for Halloween sokken.

een dag van uitersten

 

Een dag van uitersten, dat was het gisteren. 's Ochtends vierden wij mijn Lief's vijftigste verjaardag met taart, slingers en ballonnen.

En een paar uur later kon ik op werk ineens afscheid gaan nemen van collega's. Was er vorige week door de bewindvoerder/curator nog besloten om een aantal lopende projecten af te maken, waarbij de mensen die hiervoor nodig waren gewoon nog zouden doorwerken. Gisteren besloot de (nieuwe) curator, dat dit alles een te groot risico met zich mee zou brengen en zette alles stop. Dit betekende voor de mensen, lever je spullen maar in en ga naar huis. Deze handelswijze zag niemand aankomen, zelfs de directie niet.

Het was verslagenheid alom.

Afscheid dus. Een collega zei nog dat hij wist dat dit uiteindelijk ging gebeuren, maar hij had gehoopt dat het geleidelijk zou zijn gegaan, dat er een mogelijkheid zou zijn geweest om sommig werk nog af te ronden.

En vandaag ben ik gelukkig vrij en probeer om dit alles een beetje los te laten, want de situatie gaat niet veranderen.

Dus gingen Lief en ik gezellig samen lunchen in een klein zaakje hier in de dorpsstraat en bij thuiskomst stond er een grote doos wol op mij te wachten, m'n bestelling was bezorgd.

Wol voor een wintertrui en wol voor een paar halloween sokken. En die zakjes bolletjes kocht ik voor in de voortuin, want waar eerst de zonnebloemen stonden, had ik nu mooi plek voor lente bloeiers.

En dan nu het dilemma, ga ik eerst mijn vest afbreien (alleen nog een mouwboord) of begin ik toch alvast met de sokken, want het is tenslotte socktober.

en het is weer maandag

 

En voor je het weet is het al weer maandag. Vorige week was een heftige week met alle emoties op de werkvloer, die ik,  als emotionele spons natuurlijk allemaal oppikte, waardoor ik aan het eind van de week behoorlijk opgebrand was. Afgelopen vrijdag was wel een voorproefje, hoe het word, lege kantoren, nauwelijks productie draaien en we vulden net een tafel in de kantine.

Dan is het weekend wel heel welkom. Zaterdag niet veel gedaan, was nogal in vegeterende modus. Maar zondag had ik bedacht dat ik toch wel graag wilde wandelen in Meijendel, lopen en alles loslaten en achter me laten. Ik bedacht me ook dat dit voor het eerst sinds weken was, dat ik echt zei wat ik graag wilde doen in plaats van mee buigen met wat de rest wil.

Dus inderdaad wandelen, het was herfstig, maar minder herfst dat ik had gehoopt, maar het was wel fijn.

En vandaag maandag, begin van de week, dag van lijstjes, boodschappen en wassen draaien. Ik had voor mezelf een iets te lange to-do lijst gemaakt, waarop behalve alle maandag-dingen, ook wat extra kookwerk stond en het bakken van een taart. Het was echt zo'n dag waarvan ik halverwege denk wat doe ik mezelf toch aan, maar dan aan het eind van de middag, wanneer ik inderdaad alles heb gedaan wat ik wilde/moest doen, wel een gevoel heb van ik heb het toch weer geflikt.

Nou ja, bijna dan, want zo meteen maak ik de taart nog  af met versieringen, zodat morgen mijn jarige Lief, kan ontbijten met een stukje taart.

 

en nu weer verder

Gisteren weer aan het werk. Ik zag er gewoon echt tegen op, want wat zeg je tegen collega's, die te horen hebben gekregen dat ze ontslagen zijn. Maar zoals altijd gaan die dingen vanzelf. De ene vraag je hoe het gaat, de ander geef je een dikke knuffel, meer dan mee leven kun je niet.

Ook voor ons achterblijvers verandert er veel, de core business wijzigt, de sfeer binnen het bedrijf zal veranderen. En we vermoeden dat we ook wat betreft bedrijfsruimte gaan inkrimpen. Nog steeds veel onzekerheden, waarbij ik hoop dat we eind deze of komende week ook meer te horen krijgen. Al is het maar hoe het gaat wat betreft afhandeling en wat we kunnen zeggen tegen klanten en leveranciers.

Het was dus een vrij intense dag gister met veel emoties. Ik was dan ook gesloopt toen ik eind van de middag thuis was. Daarom ben ik zo blij dat ik vandaag vrij ben, even het huis voor mezelf, beetje rommelen en vooral niets moeten. Even weer energie opdoen, want ik heb nog twee werkdagen te gaan deze week.