zomaar een zondag

Natuurlijk was de eerste foto die ik vanmorgen maakte, van mijn breiwerk. Ik zit on sleeve-island met mijn mimicardigan. Het vervelende van mouwen breien is, er moeten er nu eenmaal twee! Het is net zoiets als die tweede sok, dat vraagt soms ook om wat meer doorzettingsvermogen.

Maar het is wel mijn lievelings begin van de dag; koffie, breien en een kat naast me op de stoel.

Dit is wel meteen een goede illustratie van mijn blogpost van een paar dagen geleden. Mijn leven is voor het grootste deel katten, breien en moestuin.

Dus wat betreft die laatste. Ik stuurde oudste dochter de volgende foto, met de vraag of zij van courgettes houdt. De eerste heb ik al geoogst, een kleintje voor in de noodle-soep, die Lief voor ons maakte.

We gingen eind van de ochtend naar een grote Chinese toko om voor miss T rice-noodles in te slaan. Deze nemen we altijd mee als we met vakantie gaan. En terwijl we reden, besefte ik ineens, dat we volgende week om deze tijd, gewoon al onderweg zijn. Dan rijden we nu al in Duitsland richting de boot naar Denemarken. Het eerste plan was midden/zuid Noorwegen, maar nu de weersvoorspellingen daar voor de komende tijd nogal fris en regenachtig zijn, zou het weleens kunnen zijn, dat we in Zweden blijven. We hebben geen van allen zin om de halve vakantie in de regen te zitten, hoe mooi Noorwegen ook is. Het verzoek van miss T is om wat vaker op een plek te blijven en Lief wil graag meer wild 'kamperen'. En ik vind beide best, ik wil graag rust en ruimte en dat is zowel in Zweden als in Noorwegen genoeg te vinden.

Nog een weekje geduld.

En dan ga ik nu van twee mooie strengen wol yarn-cakes maken, zodat ik in ieder geval genoeg wolletjes mee heb voor drie weken!

Van katten, groenten en breisels

Als ik naar de foto's kijk, die ik de afgelopen maand maakte, is het niets anders dan groenten, katten en wat gebrei.

Maar dat is wel een beetje hoe ik de dagen doorbreng

Ik werk nog steeds drie dagen in de week, maar als ik niet aan het werk ben, dan rommel ik in de moestuin, kriebel een kat of brei een stukje.

Een simpel en zeer overzichtelijk leven.

De moestuin doet het fantastisch dit jaar. Ik heb echt nog nooit zoveel geoogst en heb zelfs erwten en tuinbonen kunnen invriezen voor later. Hoe leuk is dat.

Ik kijk nu al uit naar de courgettes en stambonen, die er aan komen. Al vermoed ik dat oudste dochter daar veel plezier aan gaat beleven, want wij gaan over een week met vakantie en zij past dan op de katten (en de moestuin). Want ik denk dat de courgettes nog wel een weekje of twee nodig hebben voor ook deze overvloed losbarst.

En al moeten Lief en ik nog een week werken. Miss T heeft al wel vakantie (op het rapport ophalen na) en zij is over naar mavo4. Niet te geloven, maar volgende schooljaar zit zij gewoon in haar examenjaar. Waar blijft de tijd!

Maar nu eerst de vakantie voorbereidingen, de stapeltjes met spullen die mee moeten verschijnen en voor mij heel belangrijk; ik verzamel in een mandje alvast wat wolletjes voor mijn onderweg-projectjes.

En laat ik nu eerst maar gaan koken, want miss T vroeg al of we niet al te laat kunnen gaan eten, want zij gaat UIT vanavond. Ja, kleine meisjes worden echt groot.

Fijn weekend!

alvast een jaaroverzicht

 

Een overzicht van alle door mij gebreide sokken in 2021.

Acht paar sokken, waarvan het eerste paar voor mijn lief. De streepjes sokken, die ik maakte van de mini-skeins van de 12days of YarnyXmas van Pinkprettiez. Drie paar sokken volgens patronen uit 52weeks of Socks. The Flowergathering socks uit TaprootMagazine, de sokken van de koffieboontjeskal van it-is-a -Sarah. En nog twee paar simpele (3r,1av) sokken.

En op de voorgrond ligt de sok waar ik nu nog mee bezig ben, sok 1 is bijna af, en dan proberen of ik dit paar ook nog afkrijg voor het eind van het jaar.

Maar toch, of het straks 8 paar of toch  9 paar sokken zijn. Ik vind het mooi overzicht van mijn creativiteit van dit jaar.

guilty pleasure

 

Mijn guilty pleasure van deze maand, is niet het mezelf volproppen met chocolade kerstkransjes, ook al is dat wel een optie. Nee, mijn guilty pleasure is op youtube kijken, naar de 'vlogmas' video's van een aantal handwerkvloggers.

Niks is zo gezellig, als opgekruld in de stoel, mok thee erbij, sokkenbreiwerk op schoot en 'vlogmas'-filmpjes kijken.

Dus nu eerst die kat maar uit de stoel tillen.

Staycation 2020

Deze zomer geen reis naar een ver land of rondtrekken met een camper. Dit jaar blijven wij thuis!

En dat is ook helemaal niet vervelend.

Net als eigenlijk ieder jaar had ik ook deze zomer drie weken vrij genomen van mijn werk en die weken zitten er nu al weer bijna op.

Ik was echt van plan om wat meer verslagjes te doen van deze vakantie, maar met een temperatuur buiten van boven de 30 graden en hier op zolder dicht tegen de 40 graden, had ik niet echt zin om achter de laptop te gaan zitten.

Dus nu maar een verslag van de afgelopen weken.

De vrijdag dat mijn vakantie begon ging ik 's avonds met de dochters naar het strand bij Monster, pootje baden en genieten van een mooie zonsondergang.

Het was nog best druk, maar zeker niet te druk. Gewoon meer mensen hadden het idee om ook 's avonds even naar het strand te gaan om de drukte van overdag te vermijden.

Een heel relaxt begin van mijn vakantie in ieder geval.

De week erna liet lief zijn ogen laseren, de eerste dagen erna heeft hij vooral in onze verduisterde slaapkamer doorgebracht, dus hebben we niet al te veel gedaan.

Natuurlijk werd er wel met miss T geshopt, want zij had nog een lijst met van alles wat ze straks voor de middelbare school nodig heeft.

En het weer bleef schitterend, zag ik aan het begin van de week dat de tomaten voorzichtig begonnen te kleuren, aan het einde van de week had ik een schaal vol tomaten uit eigen tuin. Dat vind ik toch echt wel blij makers.

Natuurlijk deden we ook nog wat aan familie/gezinsuitjes.

We gingen als eerste naar Wildlands in Emmen.

Mijn broer en zijn gezin waren een paar dagen op bezoek bij mij moeder, dus hier reden wij 's ochtends ook heen om vervolgens samen met broer + gezin naar Emmen te rijden.

Mijn moeder besloot wijselijk die dag thuis te blijven, want die zag een dierentuin met een middag temperatuur van 33 graden echt niet zitten.

En het was ook wel heel erg heet, ik kan er niets anders van zeggen, maar het was toch ook leuk. Ik vond de dierentuin wel mooi van opzet, maar toch ook een beetje tegenvallen. Voor mijn gevoel waren er meer gelegenheden om te eten en drinken dan dat er dieren waren, maar dat is mijn mening.

In ieder geval na een middag in de hitte was het heerlijk koel in de schaduwrijke tuin van mijn moeder.

Na een stevig bord nasi reden wij 's avonds weer terug naar het westen.

En ook deden we nog een dagje Efteling, nou ja meer een dag, want we waren er om 10.30 uur aan het begin van ons tijdslot en om 22.30 uur reden we van de parkeerplaats af.

Meer foto's dan deze heb ik eigenlijk niet gemaakt, maar geloof me maar als ik zeg dat we een ontzettend leuke dag hebben gehad.

Overigens was het covid-wise ook goed geregeld met in de wachtrijen plekken waar je kon staan en plekken die je vrij moest houden, waarbij als je dit opvolgde, ook altijd anderhalve meter afstand hield.

Maar deze vakantie was vooral de vakantie van het breiwerk (voor mij dan) en dan ook nog vooral van de sokken.

Vlak voor het begin van mijn vakantie was het bovenste paar af, omdat ik sokken breien zo'n heerlijk tussendoor werkje vind, zette ik meteen een nieuw paar op de naalden.

Maar eerst had ik een project met een deadline/duedate, de baby deken voor het zusje van Littlemiss E.

En omdat schoondochter eind september is uitgerekend en het versturen zo vier weken duurt, wilde ik dit dekentje uiterlijk begin augustus af hebben.

Dat is gelukt en het dekentje is inmiddels onderweg naar Brisbane in Australië.

Met het dekentje klaar mocht ik full speed verder aan mijn sokken paar, wat ik dan ook deed.

Ook die zijn klaar en begon ik natuurlijk weer aan een volgend paar met een inbreimotief, iets wat ik bij sokken nog nooit had gedaan en wat veel eenvoudiger is dan het lijkt, maar dat heb ik wel vaker, niet alleen met breien. Dat iets me heel lastig lijkt, ik er daardoor eigenlijk niet aan wil beginnen en dat het wanneer ik het wel oppak veel eenvoudiger is dan het lijkt. Wat dat betreft is breien een goede leerschool voor mij!

En met nog een paar vakantiedagen te gaan, begin ik al voorzichtig met het afsluiten van deze zomer en heel voorzichtig uit te kijken naar de herfst.

Maar eerst nog een motortocht samen met lief om de vakantie samen af te sluiten.

onze dagen

Onze dagen waren rustig met veel tijd voor elkaar.
Niet het halve land doorrijden voor familiebezoek, maar gewoon mijn Lief en ik en de kinderen.
Dat beviel in de herfstvakantie heel goed en nu ook weer.

We deden met z'n drietjes een rondje Meyendel. Ik merkte zelf, dat ik na alles van de afgelopen maand, niet tot rust kon komen; in mijn hoofd bleef alles maar doorrazen. Dan heb ik duidelijk bos nodig. Tussen de bomen, die daar stevig geworteld staan, word ik met iedere stap rustiger. Ik loop en meer niet, meer hoeft dan ook niet.

Eerste kerstdag hadden oudste dochter en ik het plan opgevat om een vijf gangen diner te koken; bijna de hele dag zijn we bezig geweest met koken en bakken en 's avonds hebben we heerlijk gegeten.
Tweede kerstdag deden we het bekende concept, drie gangen; voorgerecht werd verzorgd door de mannen; hoofgerecht door mij en oudste dochter en nagerecht door oudste dochter met hulp van jongere zus miss T.

Deze dag was er ook nog tijd voor een uitwaai moment op het strand; voetbal mee en al balletje trappend een stuk lopen.
Het was iets kouder dan ik had gedacht en met zicht in de verte op een strandtent kreeg ik toch wel heel erg zin in warme chocolademelk en bitterballen. Tot aan die strandtent zijn we nooit gekomen, die moet maar wachten tot we de volgende keer weer een andere strandopgang nemen.

Dit zijn ook de dagen dat de bordspelen op tafel komen. Eigenlijk zijn we allemaal best wel van de  spelletjes, deze keer monopoly, risk en 30 seconds.
Heel burgerlijk, maar harstikke gezellig.

En nu geniet ik van nog meer vrije dagen, want pas in het nieuwe jaar ga ik weer aan het werk. Dat klinkt nog zo zalig ver weg, zodat ik hoop inderdaad een paar sokken afgebreid te hebben voor ik weer aan het werk ga.

Update..... over hoe het nu reilt en zeilt

Met oudste dochter gaat het goed. Het herstel waar we op hoopten na het eerste infuus, zette in en vervolgde zich na het tweede infuus. Dochterlief pakt haar leven weer op, spreekt af met vriendinnen, gaat weer sporten, wil rijlessen nemen en is aan het solliciteren voor een stageplaats of tijdelijke baan voor de komende tijd.
En ook gaan we nog weleens een zondagmiddag samen aan de wandel; genieten van de herfst of uitwaaien op het strand.

Nu ik zie dat het goed gaat met M. kan ik eindelijk al die spanning en zorg van de laatste maanden loslaten. Nu kan ik toegeven dat ik moe ben, laag in mijn energie zit en vaak spierpijn heb, zonder gesport te hebben. Voor mij is het even doorbijten, straks in de herfstvakantie ben ik de hele week vrij en omdat we dan ook een paar dagen weggaan, hoop ik om in een andere omgeving wel tot rust te komen.

Maar er gebeurde natuurlijk nog veel meer.
Miss T vierde haar tiende verjaardag. Nu hebben wij een heuse tiener in da house!
Dat betekend ook dat mijn 10-jarig blogjubileum dichterbij komt. Ik ben begonnen met bloggen, vlak voordat mijn zwangerschapsverlof er op zat, toen miss T  3 maanden oud was. Dit eerste blog bestaat niet meer, ik heb het gedelete toen ik overstapte naar blogger, waar ik nu dus al een lange tijd  schrijf over mijn gezin.

En verder ben ik druk aan het breien; de basis van het sokken breien krijg ik steeds beter onder de knie. En een paar sokken breien gaat ook steeds vlugger.
Al ben  ik nu niet met sokken bezig ben, maar heb een shawl op de pennen  staan. Binnenkort zal ik toch de haaknaald moeten oppakken, want rond begin december zal ik een klein dekentje af moeten hebben voor een klein meisje dat dan geboren gaat worden.
Dus straks in de herfstvakantie, zie ik mezelf wel zitten, in ons vakantiehuisje, open haard aan en dan lekker knus haken voor mijn tweede kleindochter.