woensdag 1 februari 2023

Imbolc

Imbolc kan een afleiding zijn van het keltische woord bolc of bolg, wat buik betekend.

Imbolc zou dan 'in de buik' betekenen. 
Met de buik wordt moeder aarde bedoeld, uit wiens buik of wel akker, alle leven weer naar boven zal komen. 
Binnen in haar ontkiemen de zaden die zijn gezaaid en gauw zullen groeien tot prachtige planten en bloemen.

Imbolc is het feest van de bevruchting van de aarde in het nieuwe zonnejaar.


Het is het feest van Bridget, de drievoudige Godin in haar jonkvrouwenaspect. 
Het is vroeg in de lente. 
Ze is een jong meisje; ze staat aan het begin.

Het is de tijd om het zaad te zegenen, de landbouwwerktuigen te wijden, het is de tijd dat de ooien gaan lammeren.
Terwijl de wereld zich voorbereid op groei en vernieuwing wordt Bridget geëerd, de bes van de winter(de crone) verandert zich nu in de jonge maagd van het voorjaar.

Het feest van Imbolc valt in een tijd van reiniging en zuivering. 
De voorjaarsschoonmaak bereidt onze geest en lichaam nu voor op een wederopstand. Bridget de jonkvrouwe veegt met haar nieuwe bezem de rommel van de winter en de aanwas van het vorig jaar weg.
Zoals alle jonge mensen is ze vol van nieuwe wegen en nieuwe ideeën. Net als zij moeten wij ons voorbereiden op en ruimte maken voor iets nieuws.
Het is de tijd van nieuwe jeugd en inspiratie.
De allereerste frisse nieuwe loten beginnen net  te verschijnen, sneeuwklokjes laten zich voorzichtig zien.
De Godin is weer jong, een maagd (jonkvrouw), en de God, die met de winterzonnewende wedergeboren is, manifesteert zich nu als een jonge man.
Hun liefde belooft vervulling, nieuw groen en vruchtbaarheid.


Was vanaf Mabon de beweging van de energie inwaarts, alles trok zich naar binnen terug. Imbolc is het punt van omslag, vanaf nu gaat de stroming weer uitwaarts. Vanaf nu gaan we ons weer richten op de buitenwereld.

Blessed Imbolc

woensdag 18 januari 2023

dinsdagmiddag 17.15 uur

 

Het moment waar ik vanaf begin van het jaar naar uitkijk. Het moment dat je  ziet dat de dagen echt gaan lengen! Gistermiddag was het dan echt zo ver. Na al die natte, grijze dagen van de afgelopen week was het sowieso al heerlijk om zon en blauwe lucht te zien (ook al zag ik het alleen vanuit een kantoorraam), maar dit was de kers op de taart. Na een werkdag naar buiten stappen en zien dat het nog licht is, dat je niet langer naar huis hoeft te wandelen in het donker of in de schemering. Het mag duidelijk zijn, ik word daar dus erg blij van.

En al is de winter echt nog niet voorbij, wat meer licht overdag geeft toch een klein beetje een lente-achtig gevoel.

woensdag 11 januari 2023

langzame dagen van januari


De eerste (werk)week van het jaar zit er weer op. Ik merk dat ik de laatste dagen meer behoefte heb om me even terug te trekken in mijn hoekje van de zolder. Een beetje lezen, een beetje journaling, een beetje bloggen en dat meestal in het gezelschap van een kat. Woezel heeft besloten dat de schapenvacht op de grond naast mijn tafel, de beste slaapplek voor overdag is. (en op dagen dat ik toch thuis ben, zet ik dan ook 's ochtends het zolderluik al voor hem open). Ik begrijp hem ook wel, het is hier nu fijn, don zon schijnt door het kleine raampje en verwarmt mijn benen. En dat kleine beetje zon doet mij meteen aan de lente denken, naar de lente verlangen. Ik heb zin om aan de achtertuin te beginnen, om het plaatsje te voorzien van groen. Ik denk dat ook de katten daar erg blij mee zullen zijn; planten om onder te liggen of je achter te verstoppen. Zo ver is het natuurlijk nog lang niet, want de komende twee maanden kunnen we echt nog winterse kou verwachten, maar toch in gedachten geef ik de tuin wat vorm of drink ik een mok thee buiten in de zon.


Nu past dit meer bij dit jaargetij; een warme trui breien. Heel langzaam naald voor naald wordt het patroon zichtbaar en omdat ik niet iedere dag tijd of zin heb om te breien, gaat dit ook echt langzaam. Het valt ook echt onder de noemer slow fashion. Maar ja, eigenlijk is het toch niet erg, als iets tijd vraagt. Deze wereld gaat toch al snel genoeg, te snel voor mijn gevoel. Dus dan maar liever langzaam,  steek voor steek en naald na naald breien, gewoon in mijn tempo.


En wat er hier verder nog gebeurde deze eerste helft van januari; de eerste dag na de vakantie mocht missT zich om 08.00 uur melden bij de ortho, want eindelijk mocht haar beugel er dan uit. Dat traject hebben we nu dan afgesloten. 

En ik werk me drie slagen in de rondte, want januari is administratief de drukste periode van het jaar. Na twee weken nauwelijks voor een beeldscherm vinden mijn ogen de overgang naar acht uur lang op dat scherm turen niet echt fijn. Het is weer even wennen, ook het gevoel van een moe hoofd, na een hele dag constant informatie te moeten verwerken. Dus op werkdagen lig ik 's avonds echt bijtijds in bed. Misschien niet altijd gezellig, maar ik heb het nu nodig.

En ook lief begint weer voorzichtig met werken. Hij gaat re-integreren bij een andere afdeling en begint met een paar uur in de week. Zijn herstel gaat langzaam en in kleine stapjes, maar op deze manier zal het een blijvend herstel zijn. 

Dus deze januari doen we langzame stappen, breien langzame naalden richting de lente.

maandag 2 januari 2023

nieuw jaar - nieuw begin

 


Een nieuw jaar, een nieuwe agenda, een nieuwe kalender aan de keukenmuur. Nieuwe voornemens om bepaalde zaken anders aan te pakken , die heb ik niet. Ik doe al jaren niet meer aan nieuwjaarsvoornemens, ik heb geleerd dat wanneer ik iets wil veranderen/mee beginnen, ik hier meteen mee aan de slag moet gaan. Als ik iets voor me uitschuif, als in hier begin ik volgende maand aan, dan wil ik het niet genoeg of ben er nog niet klaar voor en dan is de kans dat ik het ook volhoud klein.

Wel heb ik nieuwe woorden voor dit jaar. Via de instagram van @rosalie_ziecoaching zag ik een overzicht van letters. De eerste 4 woorden die je dan ziet, zijn jouw woorden voor 2023.

* gratitude

* connection

* power

* health

Dit zijn mijn woorden voor dit jaar. Dankbaarheid en verbinding begrijp ik heel goed. Ik ben heel dankbaar voor de afgelopen twee weken vol van verbinding. Maar ook vandaag met mijn moeder, die hier was zodat ze haar kleinzoon, zijn vrouw en haar achterkleindochters nog kon zien, voordat zij vanavond weer verder reizen. Maar dankbaar kan ik ook zijn voor de kleine dingen, als in de dagen die nu weer gaan lengen, of even met m'n gezicht in de zon staan bij de achterdeur.

Kracht vind ik een hele mooie. Als in mijn kracht gaan staan, maar ook erkennen waar mijn kracht ligt.

En gezondheid, mag duidelijk zijn. De laatste paar maanden heb ik mogen ervaren hoe belangrijk gezondheid is, zowel geestelijk als lichamelijk. Goed voor mezelf zorgen, zowel voor lichaam als geest, daar ga ik dit jaar voor.

Het enige wat ik miste was het woord *knitting, want een jaar zonder breien, dat bestaat voor mij niet.


zaterdag 31 december 2022

Brief aan 2022

 




Dear 2022,

Jaar van grote hoogtes en diep dalen. 

Jaar waarin ik begon met een wandelen van en naar werk; waarin Lief weer een verre reis maakte (Cambodja); waarin oudste dochter het Nest verliet; waarin we verhuisden naar een oud huis in de leukste straat van ons dorp; waarin we een zomer lang met de verfkwast in de weer waren; waarin we gezinsuitbreiding kregen in de vorm van een kitten; waarin we proberen te dealen met burn-out, vermoedelijke add en depressie; waarin met Kerst bijna al mijn kinderen (en aanhang en kleindochters) hier aan tafel zaten; waarin ik leerde loslaten en vertrouwen dat alles goed komt.

En het jaar dat blog technisch mijn slechtste jaar was, nog nooit heb ik zo weinig gepost.

Toch lief 2022, had ik je niet willen missen, maar mag ik vragen of 2023 iets meer van het kabbelende mag zijn.

Wens ik hierbij iedereen een rustige jaarwisseling en een gezond en liefdevol 2023!

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails