zaterdag 31 oktober 2026

Samhain

Samhain is de donkere tegenhanger van Beltane. De hemelgod Lugh, die zichzelf offerde met Lughnasadh en zijn reis naar de onderwereld begon met Mabon is met Samhain aangekomen in de onderwereld.

Dit feest betreft het sterven van het jaar en is daarom ook het feest van het Nieuwe Jaar, want een sterven houdt een wedergeboorte in.
Maar op dit tijdstip is de dood duidelijker waarneembaar dan de nu nog abstracte wedergeboorte.
De akkers liggen braak en heel de natuur is in rust.


Het is de tijd van dood en wedergeboorte; van transformatie.
De tijd van Mabon leerde al welke obstakels ons tegenhouden. Nu met Samhain zijn we zover om hetgeen wat we als ballast ervaren achter ons te laten.
We kunnen onszelf de vraag stellen wat we willen bereiken, wat we met ons leven gaan doen in de nieuwe cyclus.
Samhain geeft ons de mogelijkheid te oeverdenken, te beslissen en opnieuw te beginnen.
Let wel een nieuw begin komt met offers. we moeten ons bewust zijn wat we willen opofferen, waar we afstand van willen doen.


De elementen van Samhain zijn water en aarde.
Water om los te laten, om het oude met de stroom mee te laten voeren.
Aarde om te gronden, om diep in onszelf te kunnen gaan en te begrijpen wat we voor het nieuwe jaar nodig hebben.

Voor onze voorouders was Samhain het laatste oogstfeest; het slachtfeest.
Het vee werd binnen gehaald en voor een deel geslacht om de winter door te komen. Het bloed werd over de akkers verspreid om dank te zeggen en een goede oogst voor het volgend jaar te verzekeren. Dit zou misschien de reden kunnen zijn dat november ook de bloedmaand genoemd wordt.
Nadat het restant van de zomer op een vreugdevuur was beland en de voorbereidingen voor de winter waren afgerond, hebben onze voorouders deze periode gezien als het moment waarop de oude cyclus overgaat in een nieuwe.

Dit is de periode om naar binnen te keren. Samen te zijn met familie en dierbaren, de doden te eren en de geboortes van het afgelopen jaar te vieren. Te voelen en te beseffen dat ieder einde ook weer een nieuw begin inhoudt.

Blessed Samhain

maandag 26 oktober 2026

En nu, een jaar later

 


Ruim een jaar geleden gingen we samen twee weken weg met het campertje(van hem), dwars door Duitsland naar Berlijn. Ik met in mijn hoofd, dat we na onze vakantie samen gingen kijken naar welke vorm van samenleven het best bij ons zou passen en hij om afscheid te nemen, want voor hem paste ik ineens niet meer in zijn leven. Ondanks deze onderstroom heb ik een leuke vakantie gehad. Berlijn is een pracht stad en de fietstocht, het slenteren van wijk naar wijk, waren echt zo leuk, dit had ik niet willen missen. Ik heb ook zeer dierbare herinneringen aan het leren jasje wat ik van hem kreeg bij de Markt am Mauer. Zijn allerlaatste kadootje aan mij (gelukkig wist ik dat toen nog niet)

Vorig jaar oktober was een maand van verwijdering, al gaf ik ruimte, ik begreep hem niet. Tot hij in november de bom liet barsten. December was nat, nat van de tranen en nat van het water wat ik uit de kelder dweilde. Tot half januari woonde jongste dochter  en ik in een huis, praktisch zonder riolering. Ik ben nog nooit zo inventief en flexibel geweest als in die anderhalve maand. Ik bekijk het nu met andere ogen, toen ik er middenin zat ging ik van paniekaanval naar paniekaanval, want dit was te veel om ook nog op mijn bordje te krijgen. En hierop volgde eind januari een mail van hem, huis verkopen, boedelverdeling, zodat we ieder ons eigen weg konden gaan. Voor de tweede keer werd de bodem onder mijn bestaan weggeslagen, zo voelde het echt. Uiteindelijk kwam ik ook hier weer uit en kocht ik begin april een klein flatje voor dochter en mij, niet ver van waar wij toen nog woonden. Echt ik geloof nog steeds, dat deze flat gewoon voor ons bestemd was, het was ook echt de ene dag kijken, de dag erna een bod uitbrengen en nog een dag later bod geaccepteerd. En heel eerlijk, ik zou inmiddels met de stijgende rente nooit meer in staat zijn om dit te kopen, om uberhaupt te kopen. Dit heeft zo moeten zijn.

Maar nu een jaar later is het niet dat ik mijn leven weer helemaal op orde heb, verre van dat, maar ik doe m'n best. Het is nog steeds, twee stappen vooruit en weer ééntje terug. En verdriet is er nog steeds, allang niet meer zo allesomvattend als het toen was, maar ik kan nog steeds volschieten door een herinnering of iets wat ik me ineens realiseer. Waar ik nog steeds niet aan kan wennen, is alleen slapen. Ik heb ongeveer 19 jaar lepeltje-lepeltje gelegen, met zijn arm om me heen. Ik realiseer me nu pas hoe geborgen ik me daardoor voelde. Maar ja, het is wat het is. 


En toch wen ik langzaam aan mijn single bestaan. Zo nam ik mezelf laatst op een date naar het Mauritshuis, een hele middag schilderijen kijken, in m'n eigen tempo met m'n eigen gedachten. Ik was een beetje vergeten dat ik van tekenen en schilderen hou, dit vroeger ook regelmatig deed. Niet omdat ik persé iets wilde maken, maar gewoon ontspannen wat rommelen met verf. Meesterwerken heb ik nooit voortgebracht. Maar dit geeft voor mij aan dat ik weer langzaam aan mezelf ruimte gun en geef om weer meer ruimte in te nemen. En waar ik voor anderen misschien soms te luid en te aanwezig ben, maar te denken; leer er maar mee leven, want dit is wie ik nu eenmaal ben.

maandag 21 september 2026

Mabon

De tijd waarin de zomer voorbij is en het afnemen van het zonnejaar werkelijk gevoeld word. Vanaf nu wint de duisternis het van het licht en zullen de dagen langer donker zijn dan licht.

Zowel de lente-equinox als de herfstequinox zijn tijden van balans, maar Mabon is de tijd van herbalanceren.

Mabon leert ons loslaten van bepaalde emoties en gewoontes, die onze groei belemmeren. Zoals obstakels de vrije stroom van een rivier kunnen belemmeren, kunnen bepaalde emoties en ingesleten gewoontes onze energiestroom laten stagneren. Mabon helpt ons deze los te laten, zodat wij verder kunnen. 


Mabon is ook het loslaten van de zomer en het naar binnen keren, letterlijk als meer binnenshuis gaan leven, omdat de temperatuur daalt. Figuurlijk, omdat je je richt op je eigen emoties, kijk je naar jezelf en richt jij je naar binnen.

Mabon is een dankfeest, een moment om waardering te betuigen aan de Godin en haar gaven.
Het graan is geoogst, het fruit en de noten zijn geplukt en de groentes geoogst voor de eerste vorst komt.
De voorbereiding op de koude donkere maanden is gedaan.


Vier de overvloed van Moeder Aarde en sta stil bij de tijd die gaat komen.
Blessed Mabon!

maandag 31 augustus 2026

Life goes on

 



En inderdaad gaat het leven door en ook nog met een noodvaart

Dochter en ik reisden naar Manilla, samen een vliegreis van 16 uur, voor familiebezoek en een bruiloft. Jongste zoon en schoondochter in december 2020 getrouwd hier op het gemeentehuis in een coronaproof ceremonie van 20 minuten, zodat zodra het mogelijk was ze samen naar Manilla konden teruggaan. En nu hadden ze besloten om het nog eens over te doen, of eigenlijk echt te doen, nu met een feest en familie van beide kanten. En het is toch bijzonder om je zoon twee keer te zien trouwen en wel met dezelfde vrouw 😀 Fantastisch om dit mee te maken en daarbij had ik allebei al 6 jaar niet gezien en zag ik nu ook mijn kleinzoon in het echie. Het was sowieso een kleine familie reünie voor ons, want ook oudste zoon met gezin was er vanuit Australië, netals mijn oudste dochter en haar vriend. 



Na een ruime week Filipijnen had ik gelukkig nog een week om bij te komen van de reis, want het was best een intensieve ervaring. Die week heb ik vooral gebruikt om hier ons huis gezellig te maken door gordijnen op te hangen en heel belangrijk het balkon catproof te maken. Dus nu kan ik 's ochtends weer koffie drinken buiten op m'n bankje samen met de katten.


En verder gaat alles door. Vakantie zit er op, ik ben alweer aan het werk. Het oude huis is nog niet verkocht, maar gelukkig blijft er belangstelling, want de bezichtigingen gaan wel door. Waardoor ik nu in ieder geval één keer in de week er heen loop om ook daar even een schoonmaakrondje te doen in dat lege, triest aanvoelende huis.
Naar de toekomst kijken doe/durf ik niet. Als ik nu aan toekomst denk, denk ik aan de kerstperiode, verder lukt mij niet. De toekomst die ik ooit dacht te hebben, was ook ineens weg. Dus ik durf niet meer vooruit te kijken en leef veel meer met de dag en dat zal voor nu voor mij precies goed zijn

dinsdag 4 augustus 2026

Opnieuw beginnen

 






Opnieuw beginnen, niet alleen met bloggen, na een radiostilte van meer dan een maand, maar ook met m'n leven. Zo voelt het wel.

Half juni was de overdracht, ik was zo fuckin' trots op mezelf toen ik daar alleen bij de notaris zat om de eigendomspapieren te  ondertekenen. En daarna was het alleen nog maar klussen, verfen, opruimen. Er kwam iemand van een klusbedrijf, die een muur zette in de woonkamer om zo een tweede slaapkamer te maken en wij gingen ondertussen, verder met verfen, uitzoeken en inpakken. En eind juli was het zover, jongste dochter en ik zijn verhuist.

Nu wonen we in een flat boven een barbershop, ongeveer 500m van ons oude huis en nu na een goede week begin ik langzaam aan alle geluiden te wennen; van het langsrijdende verkeer, van de geluiden in het trappenhuis of van 's nachts hoestende buren 😊





En we deden meer. We gingen gewoon een dagje naar Castlefest. Dit voelde voor mij echt wel als een dingetje, dit deden we atijd samen, als gezin. Ik noemde dochter altijd een Castlefest baby, omdat ik daar 8 maanden zwanger van haar nog rondliep. En haar drie maanden later bij verschillende standhouders kwam showen op de Midwinterfair. Dat dus. Ik was van te voren wat benauwd voor alle emoties, die zo makkelijk bij mij vloeien. Maar kennelijk begin ik te wennen aan mijn nieuwe normaal, want we hebben een fijne relaxte dag gehad en dochter wil graag volgend jaar weer gewoon drie dagen!


Dus voorzichtig pak ik het leven weer op, weliswaar nu als éénoudergezin, maar we hebben een basis, een best fijne plek om te wonen en de rest komt ook wel goed. Natuurlijk zijn er nog steeds emoties, soms is het gemis er ineens, omdat je die arm om je schouder mist of iets graag wilt delen en je je dan beseft dat die ander er al een tijd niet meer is. Maar dat is iets wat ook wel zal wennen en slijten.

Ik heb de laatste weken wel ontdekt dat ik mezelf best leuk gezelschap vind 😁