mijn kleine homestead

 

Om ons huis met de stadsmoestuin een homestead te noemen is misschien een ietwat overdreven, maar het is wel mijn droom om ooit ergens een huisje te hebben met een wat grotere moestuin, zodat we wel deels uit eigen tuin kunnen eten. En natuurlijk hou ik bij mijn droomhuisje ook kippen voor de verse eitjes en misschien zelfs schaapjes voor de wol en vergeet de kleine boomgaard met appel- en perenbomen niet.

Toch heerlijk om daarover af en toe te kunnen (dag)dromen. En dit jaar ben ik best tevreden met onze mini-moestuin, na het extreem koude en natte voorjaar, staat wat ik gezaaid en geplant heb, er best goed bij.

Ik heb nu twee soorten boontjes, waarvan de ene al vrucht heeft en de andere nu begint met bloeien. De bak met erwten staat in volle bloei en tussen de bladeren zie ik steeds meer peultjes verschijnen. Een emmer met snijbiet, die ik misschien even moet uitdunnen. De hoeveelheden van alles wat ik teel zijn niet groot, we kunnen er als gezin ook niet van eten, maar een handje groenten uit eigen moestuin toevoegen aan de groenten van de supermarkt vind ik ook al leuk.

Twee pompoenplanten, waarvan ik hoop dat ze nog gaan bloeien. Het lijkt me zo leuk om in het najaar een pompoen te kunnen oogsten. Broccoli en andyvie, die de naaktslak aanvallen tot nu toe overleefden.

En zelfs aan fruit heb ik gedacht, voor een boomgaard is geen plaats, maar wel voor bessen; blauwebessen en aalbessen.

Zelfs mijn kleine tuin vraagt al een hoop tijd om alles bij te houden, maar aan de andere kant, alle liefde die je in de grond(aarde) stopt krijg je ook weer terug als oogst.

Dit jaar heb ik ook heel bewust van alles kleine hoeveelheden geplant of gezaaid, zodat ik de tuin de aandacht kan geven, die het ook verdiend, waardoor het ook geen moeten is, maar iets wat er met plezier bij doe.

Dit is ook wel iets wat ik bij verschillende homesteaders lees (meestal amerikaanse blogs), dat het vooral keihard werken is, zaaien, uitplanten, onkruid wieden, dieren verzorgen en daarbij ook een huishouden runnen. Ik zou dat nu niet kunnen, niet zolang ik ook nog drie dagen in de week buitenshuis werk.

Dus voorlopig droom ik over een kleine homestead, leef mee met de verhalen die ik hierover lees op blogs of via instagram en verder geniet ik van mijn moestuintje in de stad.

En mocht het ooit toch eens zo ver komen, dan heb ik in ieder geval al de purrfecte homestead-cat.

Staycation 2020

Deze zomer geen reis naar een ver land of rondtrekken met een camper. Dit jaar blijven wij thuis!

En dat is ook helemaal niet vervelend.

Net als eigenlijk ieder jaar had ik ook deze zomer drie weken vrij genomen van mijn werk en die weken zitten er nu al weer bijna op.

Ik was echt van plan om wat meer verslagjes te doen van deze vakantie, maar met een temperatuur buiten van boven de 30 graden en hier op zolder dicht tegen de 40 graden, had ik niet echt zin om achter de laptop te gaan zitten.

Dus nu maar een verslag van de afgelopen weken.

De vrijdag dat mijn vakantie begon ging ik 's avonds met de dochters naar het strand bij Monster, pootje baden en genieten van een mooie zonsondergang.

Het was nog best druk, maar zeker niet te druk. Gewoon meer mensen hadden het idee om ook 's avonds even naar het strand te gaan om de drukte van overdag te vermijden.

Een heel relaxt begin van mijn vakantie in ieder geval.

De week erna liet lief zijn ogen laseren, de eerste dagen erna heeft hij vooral in onze verduisterde slaapkamer doorgebracht, dus hebben we niet al te veel gedaan.

Natuurlijk werd er wel met miss T geshopt, want zij had nog een lijst met van alles wat ze straks voor de middelbare school nodig heeft.

En het weer bleef schitterend, zag ik aan het begin van de week dat de tomaten voorzichtig begonnen te kleuren, aan het einde van de week had ik een schaal vol tomaten uit eigen tuin. Dat vind ik toch echt wel blij makers.

Natuurlijk deden we ook nog wat aan familie/gezinsuitjes.

We gingen als eerste naar Wildlands in Emmen.

Mijn broer en zijn gezin waren een paar dagen op bezoek bij mij moeder, dus hier reden wij 's ochtends ook heen om vervolgens samen met broer + gezin naar Emmen te rijden.

Mijn moeder besloot wijselijk die dag thuis te blijven, want die zag een dierentuin met een middag temperatuur van 33 graden echt niet zitten.

En het was ook wel heel erg heet, ik kan er niets anders van zeggen, maar het was toch ook leuk. Ik vond de dierentuin wel mooi van opzet, maar toch ook een beetje tegenvallen. Voor mijn gevoel waren er meer gelegenheden om te eten en drinken dan dat er dieren waren, maar dat is mijn mening.

In ieder geval na een middag in de hitte was het heerlijk koel in de schaduwrijke tuin van mijn moeder.

Na een stevig bord nasi reden wij 's avonds weer terug naar het westen.

En ook deden we nog een dagje Efteling, nou ja meer een dag, want we waren er om 10.30 uur aan het begin van ons tijdslot en om 22.30 uur reden we van de parkeerplaats af.

Meer foto's dan deze heb ik eigenlijk niet gemaakt, maar geloof me maar als ik zeg dat we een ontzettend leuke dag hebben gehad.

Overigens was het covid-wise ook goed geregeld met in de wachtrijen plekken waar je kon staan en plekken die je vrij moest houden, waarbij als je dit opvolgde, ook altijd anderhalve meter afstand hield.

Maar deze vakantie was vooral de vakantie van het breiwerk (voor mij dan) en dan ook nog vooral van de sokken.

Vlak voor het begin van mijn vakantie was het bovenste paar af, omdat ik sokken breien zo'n heerlijk tussendoor werkje vind, zette ik meteen een nieuw paar op de naalden.

Maar eerst had ik een project met een deadline/duedate, de baby deken voor het zusje van Littlemiss E.

En omdat schoondochter eind september is uitgerekend en het versturen zo vier weken duurt, wilde ik dit dekentje uiterlijk begin augustus af hebben.

Dat is gelukt en het dekentje is inmiddels onderweg naar Brisbane in Australië.

Met het dekentje klaar mocht ik full speed verder aan mijn sokken paar, wat ik dan ook deed.

Ook die zijn klaar en begon ik natuurlijk weer aan een volgend paar met een inbreimotief, iets wat ik bij sokken nog nooit had gedaan en wat veel eenvoudiger is dan het lijkt, maar dat heb ik wel vaker, niet alleen met breien. Dat iets me heel lastig lijkt, ik er daardoor eigenlijk niet aan wil beginnen en dat het wanneer ik het wel oppak veel eenvoudiger is dan het lijkt. Wat dat betreft is breien een goede leerschool voor mij!

En met nog een paar vakantiedagen te gaan, begin ik al voorzichtig met het afsluiten van deze zomer en heel voorzichtig uit te kijken naar de herfst.

Maar eerst nog een motortocht samen met lief om de vakantie samen af te sluiten.

Moestuinmaan(d)dag

We zijn een een maand verder.
Zullen we even een rondje moestuin doen om te kijken hoe het er nu bij staat?

De bloempjes van de Blauwe Bes zijn uitgebloeid, dus ik hoop dat hier nu straks allemaal besjes gaan verschijnen.

De rabarber; nog even en dan ga ik oogsten en eten we rabarbertaart van onze eigen rabarber.

De erwtjes zijn ook opgekomen en groeien goed!

Bloemen in de aardbei en ook de eerste mini aardbei zie ik al verschijnen.

Hier komt ook wat op; was dit nu de pluksla of de snijbiet. Ik weet het niet, wat ik wel weet is dat deze bak lichtjes omgewoeld is door een kat, dus wat opkomt, komt niet tevoorschijn in de mooie rijtjes waarin het is gezaaid 😀

In het tuinhuis zijn de bietenplantjes inmiddels verpoot naar grotere potjes. Nog even iets groter groeien en dan gaan deze ook naar buiten.
En ik zag dat de komende week de temperatuur eindelijk weer wat omhoog gaat, dus wordt het ook tijd om de bonen te zaaien.

Dan heb ik verspreid door de tuin in potten en bakken ook nog kruiden staan en die doen het ook goed. De munt kwam weer op en ook de salie en de tijm hebben de winter goed doorstaan.

En dan ga ik nu een uurtje onkruid wieden, want met die regen van de laatste week is dat ook de grond uitgeschoten.
Tot de volgende moestuinmaanddag.

de moestuin

De moestuin is bij mij een redelijk pijnpunt, de eerste paar jaar dat we hier woonden ging het vrij goed met de moestuin. Misschien geen reuze opbrengst, maar ik oogstte toch regelmatig een maaltje bonen, erwten of bieten uit de tuin.
Daarna ging het een beetje mis, vraatzuchtige slakken, die letterlijk alles met de grond gelijk maakten, maakten mij zo moedeloos. En hierdoor en ook omdat ik zelf geen energie had, heb de tuin zo verwaarloosd, tot deze met onkruid overwoekerd was.

Lief en miss T hebben op een werkdag van mij de boel aangepakt en alles gesnoeid en gerooid, zodat we weer opnieuw konden beginnen.
Vorig jaar moestuinierde ik op kleine schaal, wat tomaatjes, boontjes, aardbeien en rabarber. Door de lange, hete  en droge zomer kwam er weinig van de grond, dat gebeurt nu eenmaal ook.

Maar dit jaar had ik me voorgenomen om meer uit eigen tuin te eten, dus vorige week al druk met het vullen van de bakken met nieuwe aarde en delen van de tuin, waar bloemen en kruiden staan bijmesten. Zo stond alles er weer mooi bij.

En dit weekend ben ik begonnen met zaaien.
Erwten, snijbiet en pluksla rechtstreeks in de bakken.

En in het tuinhuisje, op een plankje voor het raam (dat lief speciaal voor mij maakte), staan de bietjes en stokrozen, die ik liever voorzaai.
En dan nu geduld........., maar ik vind niets leukers dan  's ochtends even de tuin inlopen om te kijken, hoe alles er bij staat en of er al wat boven de grond uitpiept.

En als ik zie hoeveel bloempjes mijn blauwe bes al heeft, denk ik dat we daar straks best wat handjes blauwe bessen af kunnen snoepen.

Mijn moestuinseizoen is weer van start.
Of ik de moestuinmaandag weer in ere herstel, weet ik niet. Ik denk dat het eerder een moestuinmaand-dag gaat worden. Gewoon een keer per maand een update over onze tuin.

De Tuin ~ editie 2018 ~

Die tuin van ons is wel een ding. Al zolang we hier wonen, probeer ik ieder jaar opnieuw een kleine moestuin te planten. En dat gaat het ene jaar beduidend beter dan het andere.  Ik denk dat vorige jaar het absolute dieptepunt was. Ik heb nog een poging gedaan met het zaaien van erwten, die doen het altijd, maar ook deze plantjes werden met de grond gelijk gemaakt door ons slakkenleger. Toen heb ik de handdoek maar in de moestuin ring gegooid en helemaal niks meer aan de tuin gedaan.
Ik had er gewoon geen energie meer voor, nu zat ik ook rond die tijd heel laag in mijn energie, ik had heel veel gedoe op mijn werk en kwam daar volledig leeggezogen vandaan en had iedere vrije dag nodig om een beetje bij te komen.
Eind van de zomer was het bovenste deel van de tuin dan ook helemaal overwoekert door paardebloem, zevenblad, vrouwenmantel en uitlopers van de braamstruiken.
Maar toen ik een dag aan het werk was heeft Lief samen met hulp van miss T, alles eruit getrokken of gesnoeid (inderdaad alles!)
En we zijn weer opnieuw begonnen, tenminste dat was het plan. Vorig jaar heeft Lief nog pad en trapje met stapstenen gemaakt, dus alles is weer begaanbaar.
Alleen ben ik  vergeten om al vanaf het begin van de lente het onkruid  de ongewenste planten te verwijderen. Ik heb dus weer iets te veel zevenblad en paardebloem.

Maar wat ik eigenlijk veel erger vind, ik was het afgelopen jaar helemaal kwijt geraakt hoe ontspannend ik een beetje rommelen in de tuin vind en dat ik energie krijg van het poten en verzorgen van plantjes. En hoe heerlijk het is om 's ochtends vroeg voor ik ging werken nog even naar boven te lopen in de tuin om te kijken hoe alles er bij staat.
Dat wil ik weer terug.

Lief maakte in ons terrasdeel een kleine bak tegen de schuur en samen met miss T zocht ik plantjes uit, die vlinders (en bijen) aan trekken.
Dit jaar wordt het zeker geen grote moestuin, maar ik ga (zodra ik het pad rond de bakken weer begaanbaar heb) wel wat groente poten in de bakken, alleen nu niet zelf zaaien, maar gewoon plantjes kopen bij een tuincentrum en kijken of we deze groot kunnen laten groeien.

En verder veel bloemen en kruiden. De gewone keukenkruiden zoals tijm en rozemarijn heb ik al staan en natuurlijk ook citroenmelisse, waar ik 's zomers vaak thee van zet.
En gelukkig herinnerde ik me dat vlakbij waar Lief vroeger zijn huis had er een tuincentrum is, ik denk een familiebedrijf, waar Smeerwortel, Alsem en Longkruid gewoon te vinden zijn.
Ik voelde mij daar een zeer gelukkig mens, met mijn mand met kruiden en plantjes aan mijn arm.

Dus mocht het vandaag nog droog worden, dan weet je waar je me kunt vinden.

En anders.....

doe ik als onze katten

Onze week; dagelijks leven in foto's

Ik had al verteld dat ik twee zieke dochters in huis had.
Miss T was een paar dagen koortsig, maar herstelde toen snel en ging de afgelopen week ook weer naar school.
Met oudste dochter ging het toch wat minder goed.

Zodat we afgelopen zondag toch weer bij de SEH van ons plaatselijk ziekenhuis eindigden en ze haar nu wel meteen hielpen.
Het was een ingreep van 10 minuten, maar haar herstel gaat nog wel een week of wat duren met pijnstillers en nu ook antibiotica.

Maar het dagelijks leven ging hier ook gewoon verder.
Bij miss T zijn de moestuintjes, ook dit jaar, weer een grote hit.
Ze heeft met behulp van meesparende buurvrouw en ruilen met haar schoolvriendin, haar moestuinbak compleet.

En er wordt serieurs voor gezorgd; iedere ochtend kijkt ze hoe het met haar zaailingen gaat, welke zijn opgekomen en hoe het staat met de groei.
En daarna krijgen alle bakjes voorzichtig een klein drupje water.

Luie katten hebben we altijd genoeg in huis

En iedere avond na het eten hebben miss T en haar grote broer een stoeikwartiertje (tenminste dan moet zij van hem wel haar bord hebben leeggegeten) en dat eindigt er altijd wel mee dat miss T ondersteboven hangt.

En vandaag had ik eindelijk de tijd om even rustig om me heen te kijken en ik zie dat er in de tuin van alles aan het uitlopen is.

En dan pak ik nu de breipennen weer op, er is hier iemand die heel graag een gebreid vest wil.

Fijn weekend!