Posts tonen met het label Miss T.. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Miss T.. Alle posts tonen

donderdag 27 februari 2020

kleine meisjes worden groot


Ze heeft haar middelbare school voor volgend jaar al uitgekozen.
Het wordt dezelfde school, waar haar zus en twee van haar broers ook naar toe gingen.

En vandaag ging ze voor de allerlaatste keer naar de opvang. De eerste keer was het KDV toen ze een heel klein pukje van 15 weken oud was, wat vond ik het toen moeilijk haar in de armen van de leidster daar achter te laten.
De babygroep werd de peutergroep en met de basisschool werd dit de bso en de afgelopen twee jaar was het de kidsclub (de naschoolse opvang voor 9 jaar en ouder)
Dat is ruim 11 jaar opvang en zorg en daar namen we vandaag afscheid van.
Best wel een mijlpaal, vind ik en denk een beetje sentimenteel aan dat kleine pukje in die maxicosy naast me in de auto.
Ze is inmiddels een echte puber, die mij duidelijk liet weten dat ze makkelijk die paar uurtjes alleen thuis kan zijn.
En dat geloof ik ook, dat weet ik eigenlijk wel zeker.
Het is alleen dat ze zo snel groot is geworden (maar daar hebben vast alle moeders last van)

zondag 10 november 2019

Zondagse wandeling // Sunday Walk













Vanmorgen werd ik wakker, zag een heldere lucht en een thermometer die -2 graden aanwees. Zo'n echte fris,koude morgen aan het begin van de winter.
Een dag waarop je gewoon naar buiten moet gaan.
Op dit voornemen kwam wat commentaar van een zekere bijna puber en ook al had ze de keuze om thuis te blijven, uiteindelijk wandelde ze gewoon mee.
En ik denk, eerlijk gezegd, dat ze dit niet graag had willen missen.

+++++++++++++++

This morning I woke up to a cold and crisp minus 2 degrees.
It felt like the very begin of winter.
A good day for a sunday walk in the woods.
Although our teenager wasn't enthusiastic at first and she was given the choice of staying at home, in the end she walked happily together with us.
And to be honest, I think she doesn't want to miss out on our walks.


vrijdag 25 oktober 2019

Zo'n weekje herfstvakantie is zo voorbij

Het is echt zo voorbij zo'n week. Dit komt misschien ook, omdat ik deze week gewoon al mijn uren heb gewerkt, alleen vandaag een uurtje eerder gestopt.

Maandag was een ronduit regenachtige dag en behalve wat boodschappen, hebben miss T en ik gedaan waar we heel goed in zijn, bank hangen en relaxen.
Lief had deze week een cursus van zijn werk en moest alle dagen naar Amsterdam, voordeel is wel dat hij nu de hele week op een redelijke tijd 's avonds weer thuis is.

Dinsdagochtend gingen miss T en ik tegelijk de deur uit, zij naar de kidsclub en ik naar mijn werkadres. Ze was 's ochtends al aan het mopperen, dat de activiteit van de dag sporten was en wilde weten of ze eerder naar huis mocht. Van mij mocht ze om 15.30 uur naar huis en dat was maar net okay voor haar.
Dus grote verbazing toen ik tegen half 6 weer thuis was en haar fiets nog niet in de schuur zag staan, iets na mijn kwam ze dan toch ook thuis; ze had daar film zitten kijken en dat was dan weer wel gezellig.






En woensdag was apk-dag voor mijn nu 21-jarige Corsaatje (aka De Oude Dame), samen met miss T bracht ik haar naar de garage en net zo als ieder jaar lopen we dan weer terug naar huis. (Dit jaar miss T op skeelers)
De route die we lopen is ook altijd dezelfde en het gaat er om dat we onderweg zo veel mogelijk katten tegen  komen. Dit jaar was de score wat mager, maar vanwege zijn hoge knuffelgehalte maakte deze rooie het ruimschoots goed.
Normaal lopen we dan aan het einde van de dag, dezelfde route maar dan omgekeerd, alleen vandaag niet.
De Oude Dame had iets meer TLC nodig en wat nieuwe onderdeeltjes, dus het ging een dagje langer duren.

Wat we deze nog meer deden.... opruimen. Zij blogt over schoonmaken volgens methode Fly Lady en deze heb ik uitgetest op de kamer van miss T.
Miss T is een enorme rommelkont, die zo veel chaos creëert, dat zij door de bomen het (opruim)bos niet meer ziet.
Samen met haar heb ik haar kamer in drie zones verdeeld en per zone gingen we dan 10 minuten opruimen. Binnen een half uur was de ergste chaos verdwenen, lees de kamer was weer begaanbaar. Daarna nog een natte doek over de kasten, wat wel betekende dat ze even alle frutsels uit vakjes en van kastjes moest halen, maar het gebeurde nu wel. Nee, het is nu  geen super strakke minimalistische kinderkamer, daar voor houdt ze veel te veel van frutsels, maar het is wel weer fris en schoon.

Donderdagochtend fietsten miss T en ik weer samen tot het eind van de straat, dan gaat zij naar rechts en ik sla  linksaf  richting werk, waar ik tijdens het fietsen nog wel getrakteerd werd op een prachtige roze lucht door de opkomende zon.
Dat en met veel thee kwam ik de dag wel door.

En vandaag ging ik samen met Lief de deur uit, een slaperige miss T zwaaide ons uit en de rest van het huis was zelfs nog donker.
Ik deed even vier uurtjes een soort speed cleaning door de mijn mailbox en daarmee sloot ik de werkweek af.
Toen ik tussen de middag thuis kwam zaten alle kids net te eten, dus bakte ik ook snel een eitje voor mezelf.
Daarna mochten miss T en ik eindelijk weer aan de wandel om De Oude Dame op te halen, die het nu weer prima doet.
En zo zit de week er al weer op en gaan we nu genieten van het weekend.

Fijn weekend!

maandag 2 september 2019

een nieuw schooljaar


De zes weken zomervakantie zitten er nu echt op en vandaag begon voor miss T het nieuwe schooljaar.
Groep 8, het laatste jaar basisschool!
Altijd weer spannend zo'n nieuw, kersvers schooljaar en voor miss T dubbel spannend, want zij ging naar een nieuwe school.

Vlak voor het eind van afgelopen schooljaar kregen wij nieuws te horen waardoor wij ons vertrouwen in de school kwijt waren.
Het is een hele stap als je besluit om zelfs voor het laatste jaar basisschool je kind nog over te plaatsen.
De laatste schoolweek hebben we gesproken met kennissen, wiens kinderen naar de school gingen, die wij op het oog hadden.
Daarna hebben we zelf een gesprek gehad met de directeur van deze school. En natuurlijk houdt die man een verkooppraatje voor zijn school, waarin de leuke kanten van de school naar voren komen,  maar ik zag er ook iets wat mij meer zei. Tijdens de rondleiding, die wij door de school kregen, kwam er een achtste groeper spontaan op die directeur af om hem een knuffel te geven. En dat was het, die man had liefde voor zijn leerlingen, liefde voor zijn vak en voor zijn school. En dat straalde hij ook uit. Een echt schoolhoofd in plaats van een manager.
Miss T mocht zelfs nog een ochtend op de een na laatste schooldag meedraaien en kwam super enthousiast terug.
Toch hebben wij de definitieve beslissing pas vlak voor het eind van de zomervakantie genomen, misschien niet ideaal voor beide scholen, maar soms heb je gewoon meer tijd nodig.




Dit wil ook niet zeggen dat miss T volledig blij was met onze beslissing, want na het eerste enthousiasme voor het nieuwe, besefte ze , wat ze dan ook achter moet laten. Dan was ze boos en verdrietig en wilde ze weten waarom.
Toch zijn wij er van overtuigd, dat ze hier goed op haar plaats is en dat dit de beste keus voor haar is.


Terwijl ik dit typ is de eerste schooldag al achter de rug en heeft miss T al alles van deze dag verteld. Het was een echte kennismakingsdag met spelletjes en uitleg schoolregels, laptop gebruik en het rooster.  En vooral dat rooster maakte haar blij, een lesrooster alsof ze al op de middelbare zit en duidelijkheid en overzicht wat zij heel fijn vindt.
En nu speelt ze buiten, ze zag een paar kids van haar school in een speeltuintje hierachter voetballen, dus ze ging wel even kijken.
Ik hoop dat ze snel haar draai vindt, zich helemaal thuis voelt  en een fantastische leuk laatste basisschooljaar tegemoet gaat.

maandag 6 mei 2019

Laatste week van de meivakantie

De vrijdag brachten wij  miss T naar mijn moeder, waar we 's avonds schandalig veel asperges aten. Diezelfde avond reden lief en ik naar Hoogeveen, waar we een hotel voor de nacht hadden geboekt. En de volgende dag reden we vanaf daar richting Munster, dat leek ons wel een leuke stad om een dagje samen door te brengen.
We hadden zelfs al een hotel voor de nacht geregeld, een half uurtje van de stad af, een echt gezellig Duits familie hotel.
Het was alleen niet echt gezellig weer (regenachtig en koud), niet echt wat om door een stad te slenteren. We gingen eerst naar Ludinghausen, waar wij Burg Vischering gingen bekijken.








We hebben hier een tijdje gelopen, rond gekeken en wat gelezen over de geschiedenis van deze Burg.
Fijn om dit nu met z'n tweeën te kunnen doen.
En daarna toch door naar Munster, een oude hanzestad, met veel kerken en mooie oude huizen.


Kijk, ik heb het richtingsgevoel van een marmot, dus in een vreemde stad, maak ik gewoon een foto van de naam van de parkeergarage, waar de auto staat.


Het weer was zo somber dat ik ook bijna geen foto's heb, want de meeste zijn zo donker dat er nauwelijks op te zien is, wat wilde laten zien.
We hebben hier trouwens wel ontzettend lekker gegeten. Nee, geen schnitzel, burger of worst, wat ik bij de meeste restaurants op de kaart zag staan en mij toch niet zo aansprak, maar bij een Indiaas/Nepalees eettentje. Dit tentje was wat betreft aankleding net zo gezellig als een voetbalkantine, maar het eten was zo goed. Misschien geen tentje om lang, gezellig en intiem te tafelen, maar wel om goed te eten na een dag wandelen.
De dag er na was het nog steeds van dat gezellige weer en zijn we in de auto gestapt en op ons gemak teruggereden naar huis.

Nu was het de bedoeling dat miss T tot woensdag bij oma zou blijven logeren, maar ze had weer een glutenfout, iets met een hondje uitlaten, die dan een hondenkoekje geven en daarna gaan eten zonder handen te wassen.
Miss T hield er behoorlijke buikpijn aan over en met de bijbehorende hangerigheid wilde ze liever naar huis, dus heeft Lief haar maandag al opgehaald.

En als Lief vrij is, wil hij toch altijd graag wat doen, hij heeft er zelfs een klussen to-do lijst voor gemaakt. Hij vond woensdag een goede dag om ons tuinfonteintje weer te maken, nieuwe pomp, nieuwe slangen en de fontein doet het weer.


En de planten om de fontein, zijn door miss T uitgezocht en ook zelf geplant, want dat is nu een beetje haar stukje tuin, wat ze zelf mag verzorgen.
Samen zijn we naar een tuincentrum gegaan en daar ging ze op zoek naar planten die vooral in de schaduw moesten staan, maar wel met bloemen .
Super gezellig om zo met haar door een tuincentrum te scharrelen.


En donderdag was mijn dag voor een beetje #hospitalknitting


Oudste dochter had haar endoscopie. Na een half uurtje breien, werd ik er alweer bijgeroepen en vertelde de arts, dat het hem alles was meegevallen. Ze heeft twee zweertjes in haar dunne darm, maar dikke darm en de aanhechting van haar operatie van vorig jaar waren schoon en rustig. Dat was wel een opluchting. Nu heeft ze wel extra medicijnen, een sterke ontstekingsremmer, die helaas wat vervelende bijwerkingen geeft. Maar de arts hoopte dat met een kuur van drie maanden, de ontsteking weer rustig zou zijn en dat haar gebruikelijke medicijnen het dan weer onder controle kunnen houden.
Daarna mocht dochter nog een uurtje uitslapen en konden we weer naar huis, waarna ik zelfs 's middags nog ben gaan werken.

En gisteren sloten we de meivakantie af op het Bevrijdingsfestival in Rotterdam


En al zijn twee weken vakantie leuk en fijn, voor miss T was het wel weer goed dat vanmorgen de schoolweek weer begon, want ze is wel weer toe aan een beetje ritme en regelmaat.

woensdag 27 maart 2019

Gluten Vrij en Low FodMap


Bij het lezen van deze titel zul je je wel afvragen, wat bedoelt ze daar nu weer mee.

Glutenvrij is wel bekend, sinds we weten dat miss T coeliakie heeft, eten we hier deels glutenvrij en na zes jaar is dat een gewoonte, waar eigenlijk niet meer over nagedacht hoeft te worden. En zolang miss T glutenvrij eet, gaat het goed met haar, geen buikpijn en heel veel energie.

Dochter M heeft ziekte van Crohn, zij volgt geen speciaal dieet, maar slikt dagelijks medicatie en krijgt ook via een infuus 1 x per 4 weken medicatie toegediend, dit om de ontstekingen in haar darmen onder controle te houden.
Zou moeten,  want eigenlijk is er nog veel te weinig bekend over de werking van onze darmen, en daarbij is er geen standaard dosering voor de medicatie, want ieder reageert er anders op. Het is dus zoeken en proberen, tot de goede combinatie en dosering gevonden is.

Dochter heeft nog steeds veel last van haar buik en darmen en ging ook zelf op zoek op het www naar wat er buiten de medicatie nog meer zou kunnen helpen.
Zij heeft duidelijk het vermoeden dat er bepaalde voedingsgroepen zijn waar zij slecht op reageert, en zocht naar een 'dieet'  om dit uit te kunnen vinden.
Zo kwam zij op LowFodmap, dit dieet is ontwikkeld door Monash University voor mensen die last hebben van IBS (irritable bowel syndrome)

Kort en simpel uitgelegd, de eerste zes , eet je low fodmap, dus alleen voeding die weinig fodmaps bevat.
Als na die zes weken de klachten zijn afgenomen, volgt de herintroductie fase, in deze fase worden de fodmaps uitgeprobeert om er achter te komen bij welke fodmaps de gevoeligheid ligt.
Dat dus. (voor een Nederlandse site over LowFodmap dieet, even klikkerdeklik hier)

Of het resultaat gaat hebben, nog geen idee, dit is pas week 2 van de eliminatiefase.
Het vraagt wel om creativiteit met koken, want de basis van de meeste van mijn gerechten, ui en knoflook mag nu niet.
Gelukkig mag pompoen wel!

Maar zonder gekheid, ik hoop wel op resultaat, zodat er misschien straks een voedingsgroep is, die afvalt in de dagelikse voeding, maar waardoor dochter wel minder buikklachten heeft.
En daar doet ze het voor.


zaterdag 23 maart 2019

rondje Meyendel


Al een paar weken helemaal niet gelopen, te koud, te nat, te veel wind of geen zin.
Maar gisteren had ik het mezelf al beloofd; een rondje Meyendel.

Hoe vaak hebben we er al niet gelopen de afgelopen jaren. Eerst lief en ik samen, soms gingen jongste zoon en oudste dochter nog weleens mee, zeker als we ook gingen picnicken.
Later kwam miss T erbij en ging mee in de draagdoek of in de kinderwagen en zodra ze kon lopen dribbelde ze op haar kleine pootjes voor ons uit.
Inmiddels is miss T een tiener en als ze geen zin heeft om met ons mee te gaan, dan mag ze thuis blijven.
Nog even en dan is het met lopen weer lief en ik....

Vandaag had miss T wel zin om mee te gaan en zo liepen we met z'n drietjes een uurtje door ons bos.






Miss T op haar boomtroon, helemaal in haar element, zoals ze met ons mee liep, al trappend tegen een voetbal, kletsend, lachend en giechelend.
En dan hoop ik dat het nog een tijdje zal duren voor zij echt geen zin meer heeft om met ons nog een rondje meyendel te lopen.

zaterdag 16 maart 2019

Van de nood een deugd maken ofzoiets


Zo ongeveer een week geleden, hoorden wij, als ouders, dat met de staking van 15 maart de school gewoon open zou zijn, er werd niet gestaakt, behalve door de onderwijzers van twee klassen. En ja, natuurlijk was de klas van miss T daarbij.
Ik was eerst not amused, net krokusvakantie en een studiedag, nu dit weer.
Maar aan de andere kant, er moet iets veranderen in het onderwijs, er is een enorm leraren te kort, dus de werkdruk is hoog.
Als ik zie hoeveel administratie een onderwijzer ook moet bij houden, dan zou er eigenlijk per twee klassen een administratieve kracht bij moeten, die al deze verslagen en leerlingvolgsystemen invoert en up to date houdt, zodat de onderwijzer tenminste weer alle aandacht aan het lesgeven kan geven.
Maar ik dwaal af.

Miss T zou dus vrij zijn, het was op de verjaardag van mijn moeder en ik had nog een behoorlijk aantal overuren staan.
Vandaar van de nood een deugd gemaakt, overuren opgenomen, dus ik ook een vrije vrijdag.
En zo reden miss T en ik  gisteren gezellig naar Drenthe om bij mijn moeder (miss T haar oma) een bakkie te doen en om haar te feliciteren met haar verjaardag.
Mijn moeder bereikte de respectabele leeftijd van 79 jaar.
We hadden een gezellige middag met z'n drietjes, deden ook nog wat cultuur op. We gingen naar het logement waar Vincent van Gogh heeft gelogeerd, toen hij in Drenthe verbleef om te schilderen. In en bij dit logement zit nu een klein museum over van Gogh, dat gerund word door vrijwilligers. Wij kregen een rondleiding van een oudere man, die met veel passie van alles vertelde.
En ik verbaasde me over hoeveel miss T. over van Gogh wist,  ze beantwoordde enthousiast de vragen van onze gids en plaatste opmerkingen,  waarmee ze deze man  wel een beetje om haar vinger wond.
Later vertelde ze mij, dat de juf ook laatst had verteld over Vincent van Gogh en dat was kennelijk goed blijven hangen.

En na nog een rondje met het hondje (mijn moeder past tijdelijk op de hond van kennissen) eerst met de wind mee en daarna met straffe tegenwind, was het voor miss T. en mij tijd om weer in de auto te stappen en ruim twee uur terug te rijden.
In Drenthe was het weer veel beter dan in de randstad, zon en bewolking wel met harde wind, maar al terugrijdend zag ik silhouetten van kale bomen tegen een mooi gekleurde lucht.
Dus ik zat gewoon al rijdend een beetje van alles te genieten, tot het verkeer echt te druk werd om aandacht voor iets anders te hebben. Maar het maakte zeker het eerste stuk van de terugreis voor mij een stuk minder saai.




En vandaag waait het hier zo hard, dus ik blijf binnen en ga de keuken in, want dit is weer voor comfort food.
Fijn weekend!

vrijdag 1 maart 2019

Krokusvakantie





Eindelijk hebben wij dan  krokusvakantie en daar waren we dan ook aan toe. Niet alleen miss T, maar ook ik kon een paar dagen, geen wekker en rustig aan goed gebruiken.
En daarbij was het ook ineens lente geworden.
Net als iedere vakantie ruilde ik weer werkdagen om en wil ik soms met zo'n ruildag weleens een uurtje langer doorwerken; deze keer niet. Zodra op maandag de verplichte vijf uur er op zat, zat ik op de fiets naar huis om lekker op het bankje in de tuin van het zonnetje te genieten. Kat ernaast en kop thee erbij en ik hou dat wel een uurtje vol.

Een middagje met miss T naar Den Haag, voor nieuwe gym- en danskleding, haar jazzpants was inmiddels een kuitbroek 😊 Daarbij liet ze met ter plekke zien dat haar sneakers ook wel aan vervanging toe waren en omdat we toch al bezig waren kocht ik voor mezelf ook maar een zomerse jurk.







Het was ook niet echt uitwaaien wat we hier aan het strand deden. Het was windstil,  de zee bijna spiegelglad en de zonnewarmte maakte dat het 's zomers aanvoelde.
We liepen ook een veel langer stuk dan we in gedachte hadden, maar dat merk je pas,  als je omkeert om terug te lopen.

De afgelopen dagen was het dan ook echt heerlijk om buiten te zijn en dat voelt voor mij als opladen na de wintertijd.

En dat het nu weer wat grijzer is buiten (al hoewel hier de zon alweer door de bewolking prikt) neem ik dan maar voor lief en hang de was gewoon weer op zolder. 😉