Herfst

 

De kastanjes, die ik vanmiddag vond, toen ik met Lief een klein wandelingetje maakte. De zonnebloemen, die ik redde, toen de hele plant was omgewaaid in de storm. Het maakt dat ik er echt niet meer omheen kan. Het is herfst!

Daarbij is het ook nog oktober. Wat?! Het is al oktober! Nog 12 weken en we sluiten weer een jaar af. Ja, inderdaad week 40 is voor mij altijd een soort omslagpunt. Dan is de zomer echt voorbij en gaan we naar de donkere tijd van het jaar. En wordt het echt tijd om te vertragen om ervoor te zorgen dat het binnen in huis warm en gezellig is. Zo hingen we vandaag de gordijnen weer op voor de achterdeur en bij de deur naar de keuken om straks zo veel mogelijk kou buiten te houden. 

De laatste dagen zijn er twee activiteiten die ik zeer regelmatig doe. Het eerste is dweilen. We hebben een oud huis met een kelder(kast) en als het veel regent, waardoor het grondwaterpeil stijgt, sijpelt er in een hoek grondwater omhoog de kelder in. Dus dat betekent dan dweilen. De tweede activiteit is veel leuker; breien. Ieder vrij uurtje brei ik weer een paar naalden aan mijn winterprojecten.

Dit is het meest recente project waar ik meebezig ben en aan dit project besteed ik nu bijna al mijn tijd. Het is een trui voor mijn Lief. Ik breide al vaker sokken voor hem, die ook graag gedragen worden, maar nog niet eerder een trui. Maar ik denk dat mijn breispierballen inmiddels hiervoor ook goed genoeg getraind zijn. Dus ik durf dit project wel aan. Alleen heb ik mezelf een kleine deadline gegeven. Lief is volgende week jarig. En nee, ik ga het zeker niet halen, maar het zou zo leuk zijn als ik tenminste het lijf al af heb....... (ik heb nog een week)

Yule / Midwinter

Het hoogtepunt van de winter, de langste nacht van het jaar.
Hier vieren wij de terugkeer van het licht.
En met de wedergeboorte van het licht begint ook de nieuwe jaarcyclus.
De winterzonnewende markeert een punt van natuurlijke omslag op aarde.
Dit is tegelijkertijd een tijd van evenwicht en van verandering.
Met Yule brengen wij hulde aan de Godin, Moeder Aarde, voor het feit dat zij opnieuw de zon heeft gebaard. Net zoals zij gedurende de donkerste tijd van het jaar, vanaf Samhain tot aan Yule het licht in haar schoot trekt, brengt zij bij de winterzonnewende het licht weer voort.

Dit is de tijd van stilte.
In deze tijd zijn wij volledig naar binnen gekeerd, het leven speelt zich af binnenshuis, bij vuur en kaarslicht.
Maar ook geestelijk zijn wij naar binnen gekeerd en hierdoor groeit onze innerlijke wereld en dit brengt ons verlichting en herstel.
Deze periode geeft ons rust om alles goed te bezien en beslissingen te nemen voor het komende jaar.

Het is de tijd van de Wijze Vrouw, de Crone. Zij heeft levenservaring, zij bezit wijsheid. En haar wijsheid klinkt door in de oude verhalen, sagen en legenden, die we elkaar vertellen bij het licht van de kaarsen en de warmte van het vuur.
Luister naar de wijze vrouw in jezelf en zij vertelt welk pad je gaat bewandelen het komende zonnejaar.

Blessed Yule

Herfst

Al leek het er van het weekend niet op, het is toch echt herfst.
Ook al hou ik heel veel van de zomer en van buitenleven, vanaf begin september kijk ik uit naar verkleurende bladeren en vallende kastanjes.
De eerste tekenen van de herfst, de tijd om weer naar binnen te gaan, met dekentjes op de bank, warme kruidige thee en kaarslicht.

Na een fijn herfstig ontbijtje, (appelstukjes met kaneel even opbakken en deze warme appelblokjes met yoghurt en muesli) besloten de dochters en ik nog even te gaan genieten van het mooie weer.
We deden weer een rondje Meijendel en wat een verschil met twee weken geleden, de herfst heeft duidelijk haar intrede gedaan.

En vandaag is de lucht hier donkerder dan gisteren en bij iedere windvlaag dwarrelen er blaadjes door de straat; herfst dus!

Ostara / Eostre

De lente equinox, de dag dat dag en nacht even lang zijn. De zon wint aan kracht, de dagen worden langer en de nachten korter. De zon voedt plant en gewas, brengt ze tot groei en zorgt voor het lente groen.
Voor onze voorouders was de lente equinox de tijd dat de aarde-godin werd gewekt door de jonge zonnegod. Zij begon hier haar vruchtbaarheidscyclus met het verzorgen en voeden van alle dieren en gewassen.
Dit is de tijd van vernieuwing.

Dit is het seizoen van Eostre (Ostara), Godin van licht en vruchtbaarheid. Zij is een anglo-saksische/germaanse lente Godin.
Ze is energiek, ze verzet tijd en seizoen en beziet de wereld vanuit haar jeugdig enthousiasme door de ogen van een kind.
Zij leert ons in het hier en nu te leven, het heden te eren en om het kind in onszelf te omarmen.
Zij is de Godin van het stijgende licht.

Eostre eieren
Het ei symbool van vernieuwing en van nieuw leven. Het ei werd gegeven met wensen voor de komende tijd.
Eostre werd veel afgebeeld met de haas, een dier bekend om zijn vruchtbaarheid. Hazen maken geen holen, maar hebben legers en deze lijken op de nesten van weidevogels zoals de kievit. In vroegere tijden werd dus gedacht dat hazen ook eieren legden en hier komt dus de legende van de 'paas' haas vandaan.

Great goddess Eostre,
You have honored me this day
With your refreshing presence.
Goddess of spring and dawn,
Goddess of childhood and innocence,
Goddess of the east and rebirth,
I thank you for sharing your gifts
Of possibility,
Of renewal,
Of rebirth,
I leave this sacred space
With an open heart
And a sense of freedom.
Stay if you will, go if you must.
Blessed Be.

May I go with the love and guidance of the great goddess Eostre and her hare in my heart.
Merry Meet, Merry Part and Merry Meet Again!


(sluiting Eostre ritueel uit Goddess Alive van Michelle Sky)

Blessed Ostara!

Imbolc

Het wiel draait.
Dit is de tijd van Imbolc.
De tijd van Bridget.
Godin van priesters en dichters, Godin van soldaten en smeden en de Godin van de vroedvrouwen en kruidenvrouwen.
Zij is de hoedster van de drie vuren, die van  inspiratie, van smeedkunst en van heling.

Nu de dagen zichtbaar lengen is de tijd van rust voorbij.  Met Imbolc vieren we de belofte van de lente, het moment dat de aarde weer ontwaakt. Het is tijd om jezelf en jouw omgeving voor te bereiden op de mogelijkheden en beloftes van de komende tijd.

Imbolc of Oimelc verwijst naar de ooien, die rond deze tijd lammeren.
Ook zou het afgeleid kunnen zijn van het keltische bolc of bolg, wat buik betekent.
Imbolc zou dan 'in de buik' zijn en dit verwijst naar Moeder Aarde uit wiens buik, ofwel akker, alle leven weer naar boven zal komen.

De elementen die horen bij Imbolc zijn Aarde en Lucht. De Aarde waarin nieuw leven ontkiemt en  Lucht, die als een frisse wind door onze gedachten gaat, zodat wij weer opener en energieker kunnen zijn, die ons ruimte geeft.

Imbolc is ook het punt van omslag betreft onze energie. Vanaf Mabon hebben wij ons steeds meer naar binnen gekeerd en was de energie stroming inwaarts, maar vanaf Imbolc wordt deze stroming weer uitwaarts.
En richten we ons weer op de buitenwereld.

Blessed Imbolc

Stille tijd

De tijd tussen kerst en oudjaar voelt voor mij als een stille tijd.
Een week waarin ik leef in een coconnetje van gezin en samen zijn.
Dit jaar is dit gevoel misschien nog sterker omdat we allemaal ook deze week vrij zijn.

Maar ook buiten is het stil, na de drukte van de laatste dagen is het nu rustig in de straat en zie je nauwelijks mensen langslopen.

Ik heb nu voor het eerst sinds dagen niet meer het gevoel dat ik iets moet, nu doe ik dingen omdat ik het wil.

Dit jaar voor ons ook geen familie verplichtingen, maar alleen het eigen gezin.
We hebben wel een traditie; en dat is samen koken, lief en zoon J. verzorgen het voorgerecht, ik maak een eenvoudig hoofdgerecht en de dochters zorgen voor het nagerecht.
We doen dus allemaal moeite om gezamelijk iets lekkers op tafel te zetten.
En daar gaat het mij deze dagen vooral om; tijd en aandacht voor elkaar.

Ik nestel me zo weer in m'n hoekje van de bank en als het donker wordt, steek ik weer kaarsjes aan geniet van deze fijne dagen.

Yule

Midwinter

Het hoogtepunt van de winter, de langste nacht van het jaar.
Nu vieren wij de terugkeer van het licht. En met de wedergeboorte van het licht, begint ook een nieuwe jaarcyclus.
De winterzonnewende markeert een punt van natuurlijke omslag op aarde. Dit is tegelijkertijd een tijd van evenwicht en van verandering.

Met Yule brengen wij hulde aan de Godin, moeder aarde, voor het feit dat zij opnieuw het licht heeft gebaard. Net zoals zij gedurende de donkerste tijd van het jaar het licht in haar schoot trekt, vanaf Samhain tot aan Yule, brengt zij bij de winterzonnewende het licht weer voort.
En met de komst van het licht eindigt ook de stille, donkere tijd. De kou zal gaan verdwijnen en het leven begint weer opnieuw.

Dit is de tijd van de Crones; Anbet en Hille.
Zij brengen ons stilte en bezinning.
Zij leren ons om te luisteren naar onszelf, zodat wij weer in harmonie kunnen komen, lichaam en geest in evenwicht.
Zij leren ons weer te putten uit eeuwenoude wijsheden, die als we maar doorgaan en doorjagen verloren zullen gaan.
Zij leren ons stilstaan en opnieuw aarden, zodat we de nieuwe jaarcyclus met vertrouwen in onszelf en in  evenwicht met onszelf kunnen beginnen.

Blessed Yule

winter

Er is toch niks mooiers dan wakker worden en zo'n witte wereld zien.
Al is het maar een dun laagje, het heeft ook hier eindelijk gesneeuwd, want ja, winter zonder sneeuw is toch geen echte winter.

overgangstijd

Afgelopen vrijdag speelde miss T na schooltijd met een vriendinnetje, ze waren al een hele tijd buiten toen ze ineens op het raam klopten. Ze hadden een tas nodig, er lagen al kastanjes op het veldje onder de bomen. De herfst staat voor de deur.

Dit is echt een overgangstijd; we gaan van zomer naar herfst. De ochtenden zijn killer, dan is die herfstgeur al in de lucht en de middagen zijn nog  heerlijk warm en zonnig; echt 's zomers.

Als ik naar de tuin kijkt zie ik de overgang ook wel...

De zomerbloeiers zijn op hun eind en zij maken plaats voor de herfstbloeiers.

En aan mezelf merk ik het ook, ik maak schoon, ruim op, maak ons huis klaar voor de tijd dat we weer meer binnen leven.
Handwerkprojecten maak ik af en nieuwe (van warme wol) worden op de pennen gezet.
Langzaam maak ik huis en gezin klaar voor de herfst.

En daarbij geniet ik nu van iedere zonnestraal, van iedere warme dag, omdat juist die dagen straks in de winter weer zo ver weg lijken.

Litha / Midzomer

De langste dag en de nacht er voor is dan de kortste nacht. Het keerpunt, hierna zullen de dagen korter en de nachten langer worden tot aan Yule.

Met Litha bereikt alles een hoogtepunt, alles in de natuur is groen. In het plantenrijk gaat groei nu over in rijping. Nu de strijd om het bestaan is gewonnen wordt de energie gebruikt om het voortbestaan van de soort veilig te stellen.

Het element dat hoort bij Litha is v u u r
Vuur als in zonnewarmte, maar ook vuur als in passie en levenskracht.
Het vuur dat ons voorstuwt, het vuur dat ons warmt en inspireert, maar het vuur dat ons ook kan branden of wegteren.


Dit is dan ook de tijd van Artha, de berin, de beschermster, de bewaker van grenzen. Zij leert ons om onze grenzen aan te geven en ons zo te beschermen tegen onszelf en onze omgeving.

Met Litha worden de midzomervuren ontstoken voor bescherming, reiniging en de hoop dat de zon zijn warmte lang genoeg zal behouden om een goede oogst te geven.

Blessed Litha

Beltane

De vuren van Bel
Vruchtbaarheid en bevruchting.

Voor onze pagan-voorouders was de eerste dag van mei, de eerste dag van de zomer.
Het is een feest van licht en vuur en staat recht tegen over Samhain; het feeste van het duister.

Zij vierden dit feest met zang, eten en drank  en in sommige gevallen met een woudhuwelijk, dat werd gezien als een seksuele vereniging waarbij de Gehoornde God via de man als medium de Godin bevruchtte via de vrouw als medium. Het ritueel werd gevoerd als een viering van het leven en de liefde en terwille van vruchtbaarheid en een rijke reproductie , zowel op de akkers als onder mens en dier.
Hiertoe trokken veel jonge mensen samen het bos in, waar ze traditiegetrouw naast de liefde bedrijven ook de hele nacht moesten blijven om op de eerste dag van de zomer de Zon te zien opkomen.

Het ontsteken van een Bel-vuur is een aanroeping tot de Zonnegod om zegen en bescherming voor het komende jaar. Dit vuur heeft van oudsher vele helende en zuiverende eigenschappen. Het vee werd door smeulende sintels gedreven om ziekten uit te bannen. Zwangere vrouwen sprongen er overheen om zich van een goede afloop van de bevalling te verzekeren. Reizigers sprongen over het vuur voor een veilige reis. Zieken lieten hun kwaal achter in de vlammen.
Stellen konden samen over het vuur springen om bescherming van hun verbintenis.
Of gewoon een wens voor de komende zomer met de vlammen mee sturen.

Bij deze tijd horen de elementen lucht en vuur.
Lucht is de frisse wind, die je vervult met nieuwe ideeen.
Het vuur is de inspiratie, de bevlogeheid om deze ideeen ook uit te voeren.
En letterlijk als de warmte van de zon, die nu goed voelbaar is, waardoor al het leven nu ontluikt en bloeit.

Blessed Beltane!

(informatie o.a. uit Brieven van een Heks van Rae Beth en blogposts uit voorgaande jaren)

kerstwandeling

Een beetje een traditie.
En ik denk voor veel gezinnen, want het was druk in Meyendel.
Ondanks de drukte toch heerlijk gelopen, het gebied is gelukkig zo groot, dat zelfs als het wat drukker is, je gewoon nog hele stukken kunt lopen zonder nauwelijks mensen tegen te komen.

Het viel me op dat ondanks dat de bomen kaal zijn er nog best veel kleur is. Mossen, grassen en kleine planten zijn nog groen en groeien nog steeds door.
En dat eind december.

En nu op naar Oud en Nieuw en misschien nog een beetje ' echte' winter.
Ik heb namelijk een meisje dat droomt over sneeuwpoppen maken en sleetje rijden.

Heel fijne dagen!

Iedereen heel fijne dagen gewenst!

Yule

Het wiel draait.........  naar Yule / Midwinter.

Tijd van Stilte, tijd van rust.
De akkers liggen braak en families zitten bij elkaar binnen bij het vuur.
Tijd van verstilling; het lijkt of al het leven uit de natuur verdwenen is.

Maar ook tijd van Belofte.
De belofte dat het Licht terug keert en dat er een einde komt aan de donkere dagen.

Met Yule vieren wij de Langste nacht en hiermee ook de Kortste dag. Na Yule zullen de dagen weer gaan lengen tot aan Litha.

Draai met mij naar het Noorden.
In het Noorden verwelkomen wij Anbet, Hille en Banbha.
Zij zijn de Crones, zij hebben de wijsheid.
Zij leren ons de stilte in onszelf te zoeken en op te zoeken.
Zij leren ons te bezinnen voor wij iets beginnen.
Zij leren ons de les van geduld en afwachten tot de tijd rijp is.
Zij leren ons aarden in het hier en nu.
Lieve Godinnen, wees welkom.

De tijd van Yule leert mij steeds opnieuw om een pas op de plaats te nemen, te rusten. En goed om mij heen te kijken en  dankbaar zijn voor de dingen die ik heb en de mensen die ik om mij heen heb geschaard in de jaren.
Yule is voor mij een feest van innerlijke diepe dankbaarheid en het uitzicht op het Licht dat nu weer langzaam de overhand gaat nemen.

Blessed Yule!