Aftellen tot de vakantie

We zijn er klaar voor om ons te nestelen op de bank, een breiwerk of boek erbij en een pot thee op tafel. Genietend van de lichtjes in de kerstboom, de kaarsen die nu net dat beetje extra licht geven, wanneer het 's middag om 4 uur al begint met schemeren.
Samen een kerstfilm kijken, voor mij is geen kerst compleet zonder 'A Christmas Carol' van Dickens (en dan het liefst een zo oud mogelijke verfilming)

We zijn er echt wel klaar voor, maar toch moeten we nog een paar dagen door.
Vandaag staat miss T op de planken, zij doet mee met de Kerstmusical van haar school, dus vanavond mogen wij haar zien schitteren in haar rol van 'herbergier nr.3'  wanneer zij Jozef en Maria weg moet sturen.
De dag erna heeft zij nog een gewone schooldag, al verwacht ik niet dat er nog heel veel schoolwerk wordt gedaan. Vrijdagmorgen nog een gezellig Kerstontbijt en vanaf 12.00 uur begint dan haar vakantie.
Ikzelf heb het misschien nog iets beter gedaan, want morgen is mijn laatste werkdag en dan vrij tot het nieuwe jaar.

Dus vrijdagmorgen loop ik gezellig met miss T mee naar school en 's middags zitten we samen op de bank (en daar kom ik dan ook voorlopig niet meer af 😁 )

onze dagen

Onze dagen waren rustig met veel tijd voor elkaar.
Niet het halve land doorrijden voor familiebezoek, maar gewoon mijn Lief en ik en de kinderen.
Dat beviel in de herfstvakantie heel goed en nu ook weer.

We deden met z'n drietjes een rondje Meyendel. Ik merkte zelf, dat ik na alles van de afgelopen maand, niet tot rust kon komen; in mijn hoofd bleef alles maar doorrazen. Dan heb ik duidelijk bos nodig. Tussen de bomen, die daar stevig geworteld staan, word ik met iedere stap rustiger. Ik loop en meer niet, meer hoeft dan ook niet.

Eerste kerstdag hadden oudste dochter en ik het plan opgevat om een vijf gangen diner te koken; bijna de hele dag zijn we bezig geweest met koken en bakken en 's avonds hebben we heerlijk gegeten.
Tweede kerstdag deden we het bekende concept, drie gangen; voorgerecht werd verzorgd door de mannen; hoofgerecht door mij en oudste dochter en nagerecht door oudste dochter met hulp van jongere zus miss T.

Deze dag was er ook nog tijd voor een uitwaai moment op het strand; voetbal mee en al balletje trappend een stuk lopen.
Het was iets kouder dan ik had gedacht en met zicht in de verte op een strandtent kreeg ik toch wel heel erg zin in warme chocolademelk en bitterballen. Tot aan die strandtent zijn we nooit gekomen, die moet maar wachten tot we de volgende keer weer een andere strandopgang nemen.

Dit zijn ook de dagen dat de bordspelen op tafel komen. Eigenlijk zijn we allemaal best wel van de  spelletjes, deze keer monopoly, risk en 30 seconds.
Heel burgerlijk, maar harstikke gezellig.

En nu geniet ik van nog meer vrije dagen, want pas in het nieuwe jaar ga ik weer aan het werk. Dat klinkt nog zo zalig ver weg, zodat ik hoop inderdaad een paar sokken afgebreid te hebben voor ik weer aan het werk ga.

winter wit

Vandaag zag ik de regen overgaan in sneeuw. Eerst kleine vlokjes en toen steeds grotere wollige vlokken, die bleven liggen en de wereld langzaam wit kleurden.
En terwijl de wereld steeds witter werd, werd deze ook stiller en rustiger.

Ik keek naar buiten en dacht aan jaren geleden toen mijn oudste zoon net anderhalf was en er ook een pak sneeuw was gevallen. De verwondering op zijn gezicht toen hij die witte wereld zag; de lol die we hadden met het maken van een heuse mini sneeuwpop.
En nu heeft hij zelf al een dochter, alleen kijken ze niet samen naar de sneeuw, want waar wij naar Midwinter toegaan is het straks voor hun midzomer.

Mijn stille overpeinzingen werden verstoord door miss T die terug was van zwemles. Gisteren net haar Bdiploma gehaald en nu toch meteen door met zwemlessen voor C.

Het waren wel drukke tijden de afgelopen weken. Sinterklaasfeest op school en nu voor het eerst met surprise en gedichten (wat zowel bij ons als bij miss T voor wel een beetje deadline stress zorgde).
Daarbij al een beetje zenuwen voor het afzwemmen en dan vind je weleens dit op de bank...

En vandaag versierden we samen de boom; deze keer een bijna bescheiden versiering.

Natuurlijk gingen we ook naar buiten om te genieten van het winterwitte land (en elkaar bekogelen met sneeuwballen)

En daarna binnen weer opwarmen met warme chocolademelk (alhoewel ik het ook echt wel tijd vind voor gluhwein)