Eind juli viel de diagnose dat Miss T coeliakie heeft. Voor ons aan de ene kant een opluchting, want hoe meer we leerden over gluten onverdraagzaamheid hoe meer stukjes op hun plaats vielen; de vermoeidheid, het steeds slechter gaan lopen, het niet meer willen eten, de buikpijn.
Maar aan de andere kant was het ook een schok, want coeliakie is voor altijd, het dieet is voor altijd.
De eerste reactie was misschien schrik omdat gluten in zoveel producten te vinden zijn, van brood tot de vitamine d tabletten.
Toch zijn we er vrij nuchter onder gebleven, misschien omdat wij als gezin veel aandacht aan voeding besteden, geen kant-en klaar, geen e-nummers. Dus vervangen of weglaten van glutenbevattende producten was eerder een uitdaging (de uitdaging was vooral om het ook eetbaar te houden)
Vanwege kruisbesmetting hebben we hier in huis natuurlijk ook een aantal aanpassingen gedaan, een stuk van ons aanrecht wat apart van de rest ligt, is Tarja's aanrecht, hierop mag alleen eten voor haar klaar gemaakt worden. En ook in de kast staan beslagkommen en bakblikken die alleen voor glutenvrije baksels gebruikt worden.
Ze heeft eigen kastruimte met haar broodbeleg, cereal, crackers en bakbenodigdheden.
In de koelkast staat een boterkuipje voor haar, net als een cupje met smeerkaas en een trommeltje met gekookte worst.
Waar wij in het begin nog de meeste moeite mee hadden was om goed brood te vinden, want het glutenvrije diepvries brood wat bij verschillende supermarkten te vinden is, smaakt niet lekker.(de structuur is anders, meer korrelig).
De beste aanschaf die wij het afgelopen half jaar deden, was dan ook een broodbakmachine voor Tarja. Nu bakken we zelf brood voor haar en dit eet zij wel en ook met smaak!
Haar voorkeur heeft nu het gewone bruinbrood zonder pitten en zaden.
Het resultaat van een half jaar glutenvrij! Een meisje met veel meer energie en veerkracht, een meisje dat groeit, een meisje dat weer durft te eten (en ons ook verbaast met de hoeveelheid die ze eet)
De afgelopen weken waren voor ons best heftig, want sinterklaastijd betekend strooigoed en thuis heb je dit in de hand, maar op straat en op school niet altijd.
Met school en bso konden we goede afspraken maken, waarbij wij al glutenvrij strooigoed meegaven, zodat zij ook net als de andere kinderen kon snoepen.
En ja, die zwarte Pieten op straat moesten er maar aan wennen dat het leuke blonde meisje hen geen handje gaf en zeker geen pepernoten aannam, want ze weet zelf al heel goed dat ze daar ziek van wordt.
Ja, het gaat goed en ik moet ook zeggen dat we veel begrip en medewerking krijgen van mensen in onze omgeving. En ook al zullen ze dit niet lezen, hulde aan de dames van de bso, liefdevol, begripvol en oplossingsgericht, waardoor wij ons meiske daar met een heel gerust hart heen brengen.
Voor meer info over coeliakie, de website van de coeliakie-vereniging
http://www.glutenvrij.nl/
En voor recepten van een ervarings-deskundige
http://glutenvrijerecepten.come2me.nl/
