Ruim 10 jaar oud maar soms denkt hij dat hij nog steeds een kitten is.
Net zo stipt als mijn wekker, iedere morgen vlak voor de wekker gaat, springt hij op bed en begint met z'n poot tegen m'n wang te porren, want ik zou eens te laat op staan en dan zou hij te laat voer krijgen.
En zijn liefde gaat door de maag, want zodra meneer heeft gegeten (zijn portie en wat er verder nog overblijft), verdwijnt hij naar boven, rolt zich op en slaapt de rest van de dag.
(Net als nu, want hij ligt aan m'n voeten, staart over de neus geslagen, in de mand met bolletjes wol)
