Litha

Dit is het feest van de langste dag, vooraf gegaan door de kortste nacht.

Na deze dag zullen de dagen weer korter worden tot aan Yule.
Ook in de natuur is Litha een keerpunt, van groei en bloei gaat de natuur nu over in rijping.
Nu strijd om het bestaan is gewonnen wordt de energie gebruikt om het voortbestaan van de soort veilig te stellen.

Litha is afkomstig uit het Oud-Germaans en betekend berghelling.
Dit zou de symbolische berghelling kunnen betekenen, die de zon tot midzomer beklimt en na midzomer afdaalt...

Het element dat hoort bij Litha is vuur.
Vuur geeft warmte, maar vuur kan ook branden of verbranden

De kracht van de zon is op zijn hoogtepunt, de warmte op zijn sterkst, maar te veel vuur, te veel warmte kan de gewassen verbranden.

Dit is ook de tijd van het offer.

Het offer van de God. 
Hij offert zichzelf op, zodat de oogst niet op de velden zal verbranden.

Dit is de tijd van de Godin Artha, de berin, de beschermster.

Zij beschermt zowel haar dierbaren als haar grenzen.

Zij geeft grenzen aan, laat je jouw grenzen zien, zodat je niet door je eigen vuur (passie) verteerd zult worden.

Litha is een vurig feest, een vrolijk feest met zang en muziek.

Met Litha worden de Midzomervuren ontstoken voor bescherming, reiniging en de hoop dat de zon zijn warmte lang genoeg zal behouden om een goede oogst te geven.

Nog steeds springen mensen met Litha over vuren (of lopen tussen ontstoken kaarsen door) om zichzelf met kracht te vullen en om symbolisch datgene weg te branden wat men niet meer nodig heeft.

Blessed Litha

house for sale en meer van dat

Ja, ons huis staat te koop en inmiddels plan ik mijn leven om de bezichtigingen heen. Het huis is nog nooit zo opgeruimd geweest en ook nog nooit zo onpersoonlijk. Ik merk dat ik na iedere bezichtiging steeds minder persoonlijke spullen terugzet. Het voelt niet helemaal meer als thuis. Wat nu gelukkig wel helpt is dat het de laatste tijd echt zomers is waardoor ik toch meer buiten leef dan binnen en me hierdoor minder ontheemd voel.

En ook mijn eigen huisje gaat nu heel erg opschieten. Over iets meer dan een week is de overdracht en kan ik beginnen met verfen en schoonmaken. Alle belangrijke dingen heb ik inmiddels geregeld. De grootste opluchting toen ik half mei hoorde dat de financiering helemaal rond was, wat viel er toen een last van m'n schouders.

Maar ja, het blijft dubbel. Dit is niet de toekomst die ik voor ogen had, maar aan de andere kant, ik heb weer een toekomst. Al is die nog steeds soms met een lach en soms met dikke tranen.

Nee, de breuk tussen R en mij heb ik absoluut niet verwerkt, die ruimte heb ik niet. Er is de afgelopen maanden zo veel gebeurd, waarbij ik steeds mijn gevoel wegstop om door te kunnen gaan. En dat gaat me goed af tot iemand vraagt hoe het nu echt met me gaat, dan schiet ik vol, want het gaat eigenlijk niet.

Zoveel herinneringen die door m'n hoofd schieten, soms getriggerd door een bepaalde geurende bloesem of gewoon een zomerse dag. En soms kan ik er om glimlachen, maar soms doet het gewoon nog steeds hartstikke veel pijn.

Ik merk ook dat mijn vertrouwen is beschadigd, ik blijf op m'n hoede en houd afstand. Ik ben veel terughoudender geworden.  Gelukkig heb ik nog steeds gesprekken met de ggz veerpleegkundig van onze huisartsenpraktijk, die me nu vooral laat praten en huilen om ook alle spanning wat kwijt te raken.

Ik weet dat ik een veerkrachtig mens ben, maar de rek is er nu echt wel uit. Maar het komt vast wel weer goed met mij.

Ga ik me nu voorbereiden op de komende week, wanneer het klussen gaat beginnen. De eerste aankopen zijn gedaan; vulmiddel voor gaten in de muren en heel belangrijk een waterkoker 😀