zomaar een zondag

Natuurlijk was de eerste foto die ik vanmorgen maakte, van mijn breiwerk. Ik zit on sleeve-island met mijn mimicardigan. Het vervelende van mouwen breien is, er moeten er nu eenmaal twee! Het is net zoiets als die tweede sok, dat vraagt soms ook om wat meer doorzettingsvermogen.

Maar het is wel mijn lievelings begin van de dag; koffie, breien en een kat naast me op de stoel.

Dit is wel meteen een goede illustratie van mijn blogpost van een paar dagen geleden. Mijn leven is voor het grootste deel katten, breien en moestuin.

Dus wat betreft die laatste. Ik stuurde oudste dochter de volgende foto, met de vraag of zij van courgettes houdt. De eerste heb ik al geoogst, een kleintje voor in de noodle-soep, die Lief voor ons maakte.

We gingen eind van de ochtend naar een grote Chinese toko om voor miss T rice-noodles in te slaan. Deze nemen we altijd mee als we met vakantie gaan. En terwijl we reden, besefte ik ineens, dat we volgende week om deze tijd, gewoon al onderweg zijn. Dan rijden we nu al in Duitsland richting de boot naar Denemarken. Het eerste plan was midden/zuid Noorwegen, maar nu de weersvoorspellingen daar voor de komende tijd nogal fris en regenachtig zijn, zou het weleens kunnen zijn, dat we in Zweden blijven. We hebben geen van allen zin om de halve vakantie in de regen te zitten, hoe mooi Noorwegen ook is. Het verzoek van miss T is om wat vaker op een plek te blijven en Lief wil graag meer wild 'kamperen'. En ik vind beide best, ik wil graag rust en ruimte en dat is zowel in Zweden als in Noorwegen genoeg te vinden.

Nog een weekje geduld.

En dan ga ik nu van twee mooie strengen wol yarn-cakes maken, zodat ik in ieder geval genoeg wolletjes mee heb voor drie weken!

Van katten, groenten en breisels

Als ik naar de foto's kijk, die ik de afgelopen maand maakte, is het niets anders dan groenten, katten en wat gebrei.

Maar dat is wel een beetje hoe ik de dagen doorbreng

Ik werk nog steeds drie dagen in de week, maar als ik niet aan het werk ben, dan rommel ik in de moestuin, kriebel een kat of brei een stukje.

Een simpel en zeer overzichtelijk leven.

De moestuin doet het fantastisch dit jaar. Ik heb echt nog nooit zoveel geoogst en heb zelfs erwten en tuinbonen kunnen invriezen voor later. Hoe leuk is dat.

Ik kijk nu al uit naar de courgettes en stambonen, die er aan komen. Al vermoed ik dat oudste dochter daar veel plezier aan gaat beleven, want wij gaan over een week met vakantie en zij past dan op de katten (en de moestuin). Want ik denk dat de courgettes nog wel een weekje of twee nodig hebben voor ook deze overvloed losbarst.

En al moeten Lief en ik nog een week werken. Miss T heeft al wel vakantie (op het rapport ophalen na) en zij is over naar mavo4. Niet te geloven, maar volgende schooljaar zit zij gewoon in haar examenjaar. Waar blijft de tijd!

Maar nu eerst de vakantie voorbereidingen, de stapeltjes met spullen die mee moeten verschijnen en voor mij heel belangrijk; ik verzamel in een mandje alvast wat wolletjes voor mijn onderweg-projectjes.

En laat ik nu eerst maar gaan koken, want miss T vroeg al of we niet al te laat kunnen gaan eten, want zij gaat UIT vanavond. Ja, kleine meisjes worden echt groot.

Fijn weekend!

moestuin

Het eerste begin met de moestuin is gemaakt. Wat mij meteen opviel, is dat je op zo'n vlak stuk grond veel meer kwijt kunt, dan in mijn vroegere moestuin, tegen de tramdijk aan,  die uit bakken bestond. Ik ging dan ook meteen weer los, rabarber, tuinbonen, erwten, broccoli, prei en de nodige kruiden.

Een kweekbak onder het raam met sla.

En binnen op  de vensterbank staan bonen, courgette, komkommer en tomaten. Tenminste de zaden zitten in de grond en het wachten is eerst maar tot ze ontkiemen.

Ik weet dat ik heb gezegd het voortaan bij een kleine moestuin te houden, maar toen ik bezig was dacht ik ineens niet meer zo klein 😊

En de laatste aanwinst, aardbeien in een oud stuk regenpijp op het balkon. Straks lekker in de volle zon en veel minder ongedierte (lees slakken en spitsmuizen)

En stel nu dat alles aanslaat, groeit, bloeit en vrucht draagt. Dan moet ik maar eens gaan nadenken over jam maken, inmaken en invriezen. Maar laten we niet op de zaken vooruit lopen.

Laat ik eerst maar eens denken aan al die koppen thee, die ik ga drinken in de tuin met uitzicht op de moestuin.

tuintje

 Weer een ander stukje van ons nieuwe huis; de tuin. Of eerder het ontbreken ervan.

Dit is onze achtertuin. 

Een plaats om de was op te hangen en je kunt er prima zitten, maar nul uitstraling en nul groen. Dus wij kunnen er alle kanten mee op.

Ik ben begonnen  wat tegels eruit te halen voor een kleine moestuin. Ja, een kleine moestuin! Wat ik van mijn vorige tuin heb geleerd is dat deze voor mij te groot was om die goed bij te houden. Zeker in de zomer was ik dagelijks al veel tijd kwijt met het redelijk onkruid vrij houden van de tuin en dit ging ten koste van al mijn andere hobby's. (en soms ook van mijn tuinier plezier)

Dit gaat de moestuin worden, bed links, bed rechts met stapstenen er tussen. Dan denk ik aan rabarber, erwten, courgette, bietjes en misschien boerenkool. Lekker kleinschalig en overzichtelijk.

Langs die muur gaan we een druif laten groeien, want waar nu nog de kliko's  staan, gaat een gezellige zitplek worden.

Hier komt natuurlijk ook groen. Ik denk vooral eenjarigen en iets van stokrozen tegen de muur, want dat hoort wel bij dit huis. Er staat al een mini vlinderstruik en ik kreeg een sering(etje), die voorlopig op de hoek komt te staan, als scheiding tussen moestuin en bloemen.

Dan een mooie klimmer zoals een clematis langs dit schuttingdeel voor ook wat groen aan deze kant.

En net kwam Lief met het idee om voor een van de schuurdeuren, die toch niet opengaat, ook wat rijen tegels weg te halen en zo nog een plek voor struiken en planten te maken, want zelfs Lief vindt deze tuin te veel steen.

Gelukkig is er voor het huis ook een tuintje. Hier staan veel planten en zelfs boompjes en nadat afgelopen woensdag de steiger eindelijk weg was, heb ik meteen op alle lege plekken bloembollen gepoot, zodat het in de lente straks een echte voorjaarstuin is.

wordt zeker vervolgd.

mijn kleine homestead

 

Om ons huis met de stadsmoestuin een homestead te noemen is misschien een ietwat overdreven, maar het is wel mijn droom om ooit ergens een huisje te hebben met een wat grotere moestuin, zodat we wel deels uit eigen tuin kunnen eten. En natuurlijk hou ik bij mijn droomhuisje ook kippen voor de verse eitjes en misschien zelfs schaapjes voor de wol en vergeet de kleine boomgaard met appel- en perenbomen niet.

Toch heerlijk om daarover af en toe te kunnen (dag)dromen. En dit jaar ben ik best tevreden met onze mini-moestuin, na het extreem koude en natte voorjaar, staat wat ik gezaaid en geplant heb, er best goed bij.

Ik heb nu twee soorten boontjes, waarvan de ene al vrucht heeft en de andere nu begint met bloeien. De bak met erwten staat in volle bloei en tussen de bladeren zie ik steeds meer peultjes verschijnen. Een emmer met snijbiet, die ik misschien even moet uitdunnen. De hoeveelheden van alles wat ik teel zijn niet groot, we kunnen er als gezin ook niet van eten, maar een handje groenten uit eigen moestuin toevoegen aan de groenten van de supermarkt vind ik ook al leuk.

Twee pompoenplanten, waarvan ik hoop dat ze nog gaan bloeien. Het lijkt me zo leuk om in het najaar een pompoen te kunnen oogsten. Broccoli en andyvie, die de naaktslak aanvallen tot nu toe overleefden.

En zelfs aan fruit heb ik gedacht, voor een boomgaard is geen plaats, maar wel voor bessen; blauwebessen en aalbessen.

Zelfs mijn kleine tuin vraagt al een hoop tijd om alles bij te houden, maar aan de andere kant, alle liefde die je in de grond(aarde) stopt krijg je ook weer terug als oogst.

Dit jaar heb ik ook heel bewust van alles kleine hoeveelheden geplant of gezaaid, zodat ik de tuin de aandacht kan geven, die het ook verdiend, waardoor het ook geen moeten is, maar iets wat er met plezier bij doe.

Dit is ook wel iets wat ik bij verschillende homesteaders lees (meestal amerikaanse blogs), dat het vooral keihard werken is, zaaien, uitplanten, onkruid wieden, dieren verzorgen en daarbij ook een huishouden runnen. Ik zou dat nu niet kunnen, niet zolang ik ook nog drie dagen in de week buitenshuis werk.

Dus voorlopig droom ik over een kleine homestead, leef mee met de verhalen die ik hierover lees op blogs of via instagram en verder geniet ik van mijn moestuintje in de stad.

En mocht het ooit toch eens zo ver komen, dan heb ik in ieder geval al de purrfecte homestead-cat.

Meijendel op maandag

Dat was lang geleden.

En ik miste het zo, dwalen door Meijendel, tussen de bomen,  over de duinpaden. 

De eerste weken van de coronatijd werden er veel waarschuwingen gegeven om niet naar dit soort gebieden te komen, vanwege drukte en de bekende anderhalve meter.

Dus gingen wij niet en wandelden ons suf door ons eigen dorp.

Maar ik heb meer ruimte nodig om m'n hoofd leeg te lopen, tot rust te komen en te aarden. 

Daar heb ik bos voor nodig.

Vanmorgen toen miss T de deur uit was naar school, pakte ik een rugtasje en gingen Lief en ik naar Meijendel.

De laatste keer dat we er liepen was het nog een winters bos en nu was het hoogzomer en het was stil, wat betreft mensen dan, want we hoorden (en zagen) echt meer vogels dan anders.

En aan de beginnende begroeiing op de verschillende paadjes kon je zien dat er de laatste tijd veel minder mensen gelopen hadden.

Het was heerlijk en alles voelde even weer als vanouds.

En wat gebeurde er verder hier?

Ik ben iedere dag wel bezig met mijn moestuintje, al is het maar kijken hoe alles er bij staat.

En dit jaar gaat het best goed, ik ga echt nog niet juichen, iets met huid verkopen voor die beer geschoten is.

Ik bedoel, ik dacht wel vaker dat ik veel zou kunnen oogsten en dan ineens stortte alles is of werd door slakken geconsumeerd.

Maar voorlopig oogstte ik wel de aller eerste erwtjes (en ik hoop dat er heel veel volgen, want de planten hangen vol met peulen)

Ook kwam er deze week weer wat wol binnen.

Ik ben druk met al mijn handwerkprojecten - op instagram postte ik foto's van de voortgang van de diverse projecten.

Wol heb je nooit genoeg, maar ik heb nu toch wel een aardige hoeveelheid sokkenwol liggen.

Nu zijn die laatste twee bolletjes niet voor sokken, maar voor een deken voor het zusje van LittleMissE en deze deken heeft een strakke deadline, want die moet op reis naar Australië en dat gaat toch zeker gauw zo'n drie weken duren. 

Dus begin augustus moet dit dekentje echt aan haar trip gaan beginnen om ruim op tijd bij zoon en schoondochter te zijn.

Dus tussen alles door steek ik aardig wat uurtjes in handwerken. 

En ook dat geeft mij rust.

Wat fijn is als ik even geen 'bos' bij de hand heb 😊

moestuin maan(d)dag - juni

En weer een maand verder.
Tijd voor een moestuin update.

Een maand geleden zag het er heel veel belovend uit, maar er vormen zich toch heel wat minder bessen dan ik had verwacht.

De erwten zijn de lucht in geschoten en beginnen nu te bloeien.

Die bietjes heb ik nu uitgeplant in een bak, bij de aardbeien en peterselie. Hier stond ook lavas, maar deze viel in de smaak bij de knagers en is gereduceerd tot een paar sprietjes.
Tot nu toe nauwelijks last van slakken, maar we hebben dan ook een egel en ik vermoed dat de spitsmuizenpopulatie zich herstelt, nu mijn katten niet meer jagen.
En spitsmuizen eten ook slakken, maar ik denk dat zij zich ook te goed deden aan de jonge pluksla en snijbiet. Ach, ik moet er toch wat voor over hebben om de tuin slakvrij te houden.

Deze week oogst ik nog een keer rabarber en dan is dat seizoen voorbij.

En dan de afdeling bloem en kruid. De smeerwortel doet het heel goed en breidt zichzelf weer fijn uit. (De voortuin van mijn vorige huis was zelfs redelijk overwoekert door de smeerwortel, dus ik probeer ze hier wat in toom te houden)
En achter het tuinhuisjes groeien bloemen, hier doe ik niets aan, als het bloeit mag het daar groeien. Ik zorg er alleen voor dat de blauwe bes genoeg ruimte houdt.

Dat was de update van deze maand.
Volgende maand misschien al peulen met klein erwtjes en aardbeien?