Floki

We hebben gezinsuitbreiding! Dit is Floki, onze 12 weken oude mainecoon -poes. 

De heren, Muis en Woezel,  moesten in het begin wel aan haar wennen, want deze kleine dame is voor niets of niemand bang, zet een hoge rug op en bromt als een volwassen poes en daar hebben de heren niet van terug. 

Maar eten verbroedert, dus inmiddels stuift ze 's ochtends met Muis naar beneden en miauwt net zo hard als hij tot ik eindelijk de bakjes met natvoer neerzet.

En Woezel heeft iets meer tijd nodig, vindt haar spannend en toch ook iets van grappig, want hij zoekt haar wel op, maar houdt dan wel nog afstand. Maar ik denk nog even en dan spelen die twee tikkertje van zolder tot achterdeur.

Nutmeg 03-06-2003 / 23-02-2021

 Onze Nuttepoes is er niet meer. Gisteren hebben we haar laten inslapen, nadat we de dag er voor hoorden van de dierenarts dat haar nieren niet meer werken.

Een heel plots afscheid, maar misschien ook maar goed zo, want voor poes geen lange lijdensweg, gewoon zo snel achteruit gaan, dat er nog maar een optie overbleef.

En ook al weten we allemaal dat haar laten inslapen het enige juiste was, het blijft verdrietig en we missen haar allemaal.

Het is zo raar om 's ochtends beneden te komen en haar niet op haar vertrouwde hoekje van de bank te zien liggen. Geen poezenknuffels meer bij de ochtend koffie en geen poes gezellig tegen me aan liggend terwijl ik zit te breien.

Lieve Nutmeg, mammiepoes, nuttepetut, nuttepoes rust zacht.

dag lief vriendje

Flo

15-08-2004

10-02-2020

Afgelopen maandag hebben we ons katertje Flo laten inslapen.
Al sinds mei 2019 wisten we dat dit er uiteindelijk aan zat te komen, maar toch om zo'n beslissing te moeten nemen is zo moeilijk.

De jongste van een nestje van zes, een stoer katertje(met een heel klein hartje), een buitenkat, maar ook wel een knuffelkat.

Jouw laatste weken was je soms net mijn schaduw, als je niet sliep volgde jij me trouw. Ik weet dat ik dit niet altijd kon waarderen, want ik struikelde regelmatig over jou.
We zagen dat je steeds magerder werd, je wandelingetjes naar buiten werden steeds korter.
We hebben je laten gaan voordat leven over zou gaan in lijden.

En al weet ik dat dit de beste beslissing is geweest voor jou.
Ik mis je vreselijk.

Dag lieve Flo

Biek

2004 - 2017

arme poes

Poes Biek, meestal de minst zichtbare kat in huis.
Maar nu ligt ze bijna altijd op een fleece dekentje op de bank.
Oudejaarsdag zaten we met haar bij de dierenarts. Blaasontsteking, waarschijnlijk door de stress, ontstekingsremmer en pijnstilling mee. En het zou zo weer in orde zijn.
Maar Biek werd niet beter, ging minder eten en viel meer en meer af.
Weer naar de dierenarts, die keek haar na en schrapte een aantal dingen van de lijst, die het zouden kunnen zijn.
Het bleek een ontsteking door een parasiet te zijn (wormen dus), weer ontstekingsremmer en met een week zou ze weer haar oude zelf zijn.
Niet dus.
Eetlust en energie verdwenen en onze best gezellig stevige poes, was niet meer dan botjes in een velletje.
Ook de dierenarts schrok dat ze in zo'n korte tijd zo veel was afgevallen, onze dame van 4 kg schoon aan de haak weegt nu nog geen 3 kg.
We elimineren verder, hart goed, werking schildklier zeker niet te snel. Wat er nog overblijft zijn dingen waar we (nog) niet aan willen denken.
Maar met een flinke antibioticakuur, pijnstilling en tabletjes tegen de misselijkheid zijn we weer naar huis gegaan.
Vandaag zijn we een week verder.
En we zien de laatste dagen wat verbetering. Ze begint iets meer te eten, kippenbouillon, wat flintertjes kip en op aanraden van de dierenarts kittenbrokjes.
We zien dat ze geen pijn heeft en best tevreden is met alle aandacht die ze krijgt.
Dus we wachten af, want zolang ze niet verder aftakelt of pijn krijgt, hou ik hoop dat ze heel langzaam beter wordt.

stapelen

Een stapeltje liefde 💗

Foto genomen afgelopen zaterdag bij mijn moeder in Drenthe.

Muis

Ruim 10 jaar oud maar soms denkt hij dat hij nog steeds een kitten is.
Net zo stipt als mijn wekker, iedere morgen vlak voor de wekker gaat, springt hij op bed en begint met z'n poot tegen m'n wang te porren, want ik zou eens te laat op staan en dan zou hij te laat voer krijgen.
En zijn liefde gaat door de maag, want zodra meneer heeft gegeten (zijn portie en wat er verder nog overblijft), verdwijnt hij naar boven, rolt zich op en slaapt de rest van de dag.
(Net als nu, want hij ligt aan m'n voeten, staart over de neus geslagen, in de mand met bolletjes wol)