Lammas / Lughnasadh

Dit is het feest van de eerste oogst, de graanoogst,  om de aarde te bedanken voor haar mildheid.

De Keltische naam van dit feest, Lughnasadh, betekent 'rouw om Lugh'  , terwijl de Saksische naam, Lammas, 'broodmis'  betekent.
Het representeert het vervagen van het licht van de zon en dus de dood en opoffering van Lugh.
Door deze opoffering kunnen wij van de oogst genieten, anders zouden de gewassen zijn verbrand op de velden.
Lammas / Lughnasadh is de uitkomst van Samhain, Imbolc en Beltane. 
Nu vier je de uitkomst van wat geplant werd met Samhain, gezaaid met Imbolc en bloeide met Beltane.

Lammas is een saksische naam en betekend brood, Lammas is dus het feest van het brood.
Dit is een tijd, die rust na gedane arbeid markeert, een tijd om voorraad in te slaan.
Het is een tijd van vieren en genieten van de uitkomst van ons dagelijks werk.

Het is de tijd van analyseren en evalueren, de voorbereidingen voor de komende donkere tijd, waarin we terug kijken op het jaar en teren op de oogst van de zomer.
We staan stil bij wat we bereikt hebben en zijn dankbaar voor wat we hebben.

Het is een tijd om anderen te laten delen in onze overvloed.
Lammas geeft ons de gelegenheid om na te denken over wat beter had gekund en over wat goed is en voortgezet kan worden.

Deze periode staat in teken van de elementen vuur en water.
Het vuur van Litha brandt nog in ons, maar al wel minder heftig.
En dit vuur zorgt er voor dat Lammas nog een heel uitbundig feest is, met muziek, zang en dans.
Het water zorgt al voor een beginnende stroming van emoties, waardoor we onze oogst kunnen overdenken en zien wat goed is en wat we moeten loslaten.

Dit is het laatste uitbundige feest, na Lammas keren we ons weer langzaam naar binnen.

Extrovert wordt weer introvert.

Buiten leven wordt weer leven binnen met het gezin.

Zonnewarmte wordt verruild voor de warmte van wol en vuur.

Maar voor nu:

dans, maak muziek, eet, drink en wees vrolijk.

Vier de oogst en toon dankbaarheid voor de overvloed van de Moeder.

Blessed Lammas

Blessed Lughnasadh

Lammas / Lughnasadh

Dit is het feest van de eerste oogst, de graanoogst,  om de aarde te bedanken voor haar mildheid.

De Keltische naam van dit feest, Lughnasadh, betekent 'rouw om Lugh'  , terwijl de Saksische naam, Lammas, 'broodmis'  betekent.
Het representeert het vervagen van het licht van de zon en dus de dood en opoffering van Lugh.
Door deze opoffering kunnen wij van de oogst genieten, anders zouden de gewassen zijn verbrand op de velden.
Lammas / Lughnasadh is de uitkomst van Samhain, Imbolc en Beltane. 
Nu vier je de uitkomst van wat geplant werd met Samhain, gezaaid met Imbolc en bloeide met Beltane.

Lammas is een saksische naam en betekend brood, Lammas is dus het feest van het brood.
Dit is een tijd, die rust na gedane arbeid markeert, een tijd om voorraad in te slaan.
Het is een tijd van vieren en genieten van de uitkomst van ons dagelijks werk.



Het is de tijd van analyseren en evalueren, de voorbereidingen voor de komende donkere tijd, waarin we terug kijken op het jaar en teren op de oogst van de zomer.
We staan stil bij wat we bereikt hebben en zijn dankbaar voor wat we hebben.

Het is een tijd om anderen te laten delen in onze overvloed.
Lammas geeft ons de gelegenheid om na te denken over wat beter had gekund en over wat goed is en voortgezet kan worden.



Deze periode staat in teken van de elementen vuur en water.
Het vuur van Litha brandt nog in ons, maar al wel minder heftig.
En dit vuur zorgt er voor dat Lammas nog een heel uitbundig feest is, met muziek, zang en dans.
Het water zorgt al voor een beginnende stroming van emoties, waardoor we onze oogst kunnen overdenken en zien wat goed is en wat we moeten loslaten.

Dit is het laatste uitbundige feest, na Lammas keren we ons weer langzaam naar binnen.

Extrovert wordt weer introvert.

Buiten leven wordt weer leven binnen met het gezin.

Zonnewarmte wordt verruild voor de warmte van wol en vuur.

Maar voor nu:

dans, maak muziek, eet, drink en wees vrolijk.

Vier de oogst en toon dankbaarheid voor de overvloed van de Moeder.

Blessed Lammas

Blessed Lughnasadh

Bijna ieder jaar vieren wij Lughnasadh op Castlefest, met als hoogte punt het ritueel van de Wickerverbranding.

Ook dit jaar verheugde ik me op deze viering. Helaas gooide covid roet in het eten.

Dit jaar geen grote viering met een groot vuur, maar net als ieder jaar pluk ik, ook dit jaar bloemen uit onze tuin om deze aan het vuur te offeren. Nu niet in de wickerman, maar in onze vuurkorf en dan zal ik ook de hoop uitspreken dat we volgend jaar Lughnasadh weer kunnen vieren op Castlefest met alle mensen die ik nu moet missen.

Blessed Lughnasadh

Castlefest

Het zit er weer op.
En het was weer heerlijk.
Castlefest is voor mij, voor ons, meer dan een gewoon festival, het is ook de viering van Lammas/Lughnassadh.
Het is een heel groot samen zijn met mensen, die ook op (ongeveer) dezelfde manier als wij in het leven staan.
Het is een festival van zijn-wie-je-bent en dit ook kunnen en mogen  laten zien.
Voor mij is het ook een moment van terugkeren naar de bron, mijn kern. En ieder jaar neem ik mij voor die rust vast te houden in het gewone dagelijkse leven, en ieder jaar op een bepaald punt weet ik dat dit weer jammerlijk mislukt.
Gelukkig is er volgend jaar ook weer Castlefest.

Miss T nam twee dagen een vriendinnetje mee en behalve boogschieten werden de meiden ook betrokken bij een larp-spel, waarbij ze ingelijfd werden raadsheren van de koning. Leuk om te zien, hoe ze, over de eerste verlegenheid heen, zich serieus in hun rol inleefden.