Het was toch echt een hele tijd geleden dat we een rondje Meijendel deden. Vroeger, lang geleden toen miss T, nog een pukje was in plaats van een lang benige puber, liepen we al gauw om de week wel een rondje door ons bos.
Vanmorgen, terwijl we aan de koffie zaten, bedachten oudste dochter en ik, dat we best weer eens naar Meijendel konden gaan. En dat, wanneer we bijtijds zouden gaan, we vast geen parkeerproblemen zouden hebben. Lief moest er even over nadenken, maar besloot ook om mee te gaan en zelfs miss T, die 5 minuten voor we weg wilden gaan haar bed pas uitkwam, ging toch ook mee.
Het was niet overvol, maar er liepen toch al vrij veel mensen rond en dat om kwart voor elf op zondagmorgen. Maar Meijendel is groot, dus ruimte genoeg en zodra je een beetje uit de route bent richting Monkeybos of speelweide, is het meteen een stuk rustiger. En konden we genieten van stilte, vogel gefluit en de uitlopende bomen en struiken. Al heb ik het idee dat de lente dit jaar veel later inzet, dan vorig jaar.
Alles bij elkaar een anderhalf uur gelopen, dat is toch een goede start voor een nieuwe week. Alleen deze week doen lief en ik mee met miss T en houden meivakantie. Ik moet voor 1 juli mijn overschot aan niet opgenomen vrije dagen van vorig jaar nog opnemen, dus ik had in maart al bedacht dat dit dan wel een fijn weekje zou zijn. En lief, die eigenlijk werktechnisch een beetje op zijn tandvlees liep, deed verstandig en nam ook deze week vrij. Dus denk eens in , een hele week geen wekker en geen haast.
Maar ik dwaal af, want dit heeft niets met ons wandel rondje te maken of misschien wel, want wandelen ontspant en daar gaat het de komende week vooral om; ontspanning.
