overpeinzing op de maandagmorgen

 

Maandag, mijn derde weekend dag. De dag van de huishoudklusjes en alles op orde brengen voor mijn werkweek ook begint. Een dag waarop ik ook heel bewust wat rustpuntjes inbouw (lees brei-pauzes)

Maar sinds afgelopen woensdag speelt er iets door mijn hoofd. Het begon met een gesprekje met de opticien, waar ik was voor de halfjaarlijkse lenzencontrole. Mijn werk, wat bestaat uit 8 uur lang voor een beeldscherm zitten is voor mijn hoofd en ogen gewoon vreselijk vermoeiend. De oplossing, die ik keer op keer hiervoor aangedragen krijg is, zorg dat je regelmatig van je beeldscherm gaat, door even andere klusjes op te pakken.

Maar hierin zit het probleem, al die klusjes zijn weggeautomatiseerd. Archiveren van leveranciersfacturen hoeft niet meer, want alles komt binnen via de mail. Deze taak, waar ik vroeger toch echt wel een uurtje per week aan kwijt was, is weggevallen. Zelfde met het hele accorderingsproces van inkopen ( ik administreer alle inkopen), waar ik 10 jaar geleden nog dagelijks alle afdelingen afliep om akkoord parafen te krijgen, gaat dit nu automatisch via mail, zodra ik inkoop inboek.  Zeer efficiënt, maar dat maakt wel dat mijn werk nu voor 100% bestaat uit zitten achter een beeldscherm.

Van het beeldscherm af bestaat nu uit 2 x 15 minuten koffie/theepauze en 30 minuten lunchpauze en de keren dat ik even water of thee haal voor mijn collega's. En dat is eigenlijk niet veel, als ik het vergelijk met zo'n 10 jaar terug. En hiermee begrijp ik wel waarom hoofdpijn en prikogen bij mijn werkdagen van nu horen.

Dus ik besluit deze overpeinzing met de opmerking dat automatisering misschien beter is voor de productiviteit, maar zeker niet voor de gezondheid (althans niet die van mij)

Ga ik nu gauw van het beeldscherm en de badkamer schrobben 😊

Fijne week iedereen!

Mabon

De zomer is nu voorbij, vanaf nu wint de duisternis het van het licht en is het langer donker dan licht.

In de herfst is er een beweging terug naar de aarde. Alle eenjarige planten, sterven af en verdorren. Van meerjarige planten en bomen trekt de sapstroom zich terug in de wortels.
Overrijpe vruchten vallen op de grond. Rijpe zaden worden uit hun huls geblazen door de najaarswind.
Bladeren vallen van de bomen.

Zowel de lente equinox als de herfst equinox zijn tijden van balans.
Mabon is de tijd van herbalanceren, van dingen weer recht zetten.

Mabon is een dankfeest, een moment om waardering te betuigen aan de Godin en haar gaven.
Het graan is geoogst, het fruit en de noten zijn geplukt en de groentes geoogst voor de eerste vorst komt.
De voorbereiding op de koude, donkere maanden is gedaan.

Bij Mabon hoort het element water.
Water vloeit, water stroomt.
En om weer in balans te komen, moeten wij ook onze emoties laten stromen, zodat we de emotionele obstakels die het  doorstromen van onze energie belemmert, kunnen laten wegvloeien.

De les van Mabon is loslaten van zaken en emoties, zodat we weer verder kunnen gaan.

Mabon is het loslaten van de zomer en naar binnen keren.
We gaan meer binnenshuis leven, omdat de temperatuur daalt en wijzelf keren ons ook naar binnen door te kijken naar onszelf en ons te richten op onze eigen emoties.

Blessed Mabon

Kabbelend

 

Na mijn laatste blogpost barstte de zomer nog éénmaal los, breide ik mijn zomertopje af en ook een paar sokken wat ik begonnen was tijdens onze vakantie in Australië. Ik oogste zo veel mogelijk rijpe tomaten, maar zoveel minder dan vorig jaar. Ik heb het al eerder gezegd, maar ik heb dit jaar niet het beste moestuinjaar wat betreft oogst, al hoewel de boerenkool, die ik vorige maand heb geplant, is aangeslagen en groeit goed, dus misschien eten we van de winter boerenkool uit eigen tuin.

Verder kabbelt het leven hier gestaag door, geen grote ups en ook geen grote downs. Miss T haar schooljaar is ook weer begonnen en 4 dagen in de week fietst ze met frisse tegenzin naar het mbo. Ze heeft nog niet echt een indruk van haar opleiding, maar toch denk ik dat ze daar wel op haar plek zit.

Op werk ook geen grote dingen, tenminste niet wat betreft mijn werkzaamheden. Wel wordt het pand waarin we zitten verbouwd; slopen en breken zijn, gelukkig, voor het grootste deel achter de rug. Nu veel opbouw, als in geboor en getimmer. En ik merk, dat het mij veel energie kost, de herrie en onrust die het geeft, het hakt erin. Ik word er echt chagerijnig van en ben 's avonds doodmoe. Ik merkte wel dat oordoppen wat hielp, al hoor ik dan mijn collega's ook heel gedempd, maar het is dan maar zo. Voor het eind van het jaar is het vast achter de rug.

En dan met oog op de komende herfst en winter bestelde ik heel veel winterwolletjes en begon meteen aan een trui voor mijzelf. Een slimme meid is immers op een koude winter voorbereid 😂

En ook ga ik voor Lief een trui breien, hiermee challenge ik the curse of the boyfriend sweater (als de trui eindelijk is afgebreid is de relatie al beëindigd), maar daar wij al ruim 18 jaar samen zijn, durf ik dat wel aan 😄

Voorlopig moet ik er nog aan beginnen.......

Al dacht de optimist dat hij wel een trui zou krijgen voor zijn verjaardag.

Nou dat wordt dit jaar de wol en volgend jaar de trui (al hoop ik zelf wel ietsjes eerder)

Dus ik hoef mij de komende avonden zeker niet te vervelen en voor de rest mag het van mij nog wel even door kabbelen.

er zit seizoensverandering in de lucht

 

Ik weet het. Het is gewoon nog hoogzomer, de temperatuur hier op zolder vertelt me dat ook wel. Maar toch merkte ik vanmorgen verandering in de lucht. Toen ik vanochtend naar beneden liep voelde het in de woonkamer koeler dan de dagen ervoor (de hele zomer staat er al een bovenraampje open om zo wat frisse lucht in huis te krijgen) en ook toen ik naar buiten liep, dat is zo'n beetje het eerste wat ik doe 's ochtends, voelde de lucht veel frisser en er lag dauw op de tuinstoelen en tafel en het rook ook anders, niet het zwoel warme van lome zonerdagen, maar frisser met de voorzichtige belofte van verkleurende bladeren.

Stiekem maakt mijn hart dan een sprongentje, want al houd ik van de zomer, met lange warme zomer dagen. De overgang van zomer naar herfst vind ik toch wel de mooiste seizoenswisseling. Aan de ene kant nog van die mooie nazomer dagen, waar je je weer even midden in de zomer waant en aan de andere kant de frissere herfstdagen, die je vertellen dat straks de winter eraan komt en dat je je ervoor moet klaarmaken.

Veel hiervan gaat onbewust, zo heb ik een week geleden toch nog wat wintergroente in de moestuin gezet, Maar toen het afgelopen vrijdag ineens een grijze en miezerige dag was begreep ik meteen waarom ik ineens zoveel haast had met die boerenkool. Mijn seizoensklok vertelde me dat de zomer niet eeuwig duurt en ik ook moet denken aan de tijden die straks komen. Nu is het zo dat wanneer wij moeten eten van onze moestuin, we heel snel uitgegeten zijn, maar toch omdat ik al zolang meebuig met de seizoenen, zit dat gevoel toch ergens ingeprent.

En dan ga ik nu gauw een paar bieten oogsten en breien, want het warme sokken seizoen komt er weer aan 😁

Terug van weggeweest

 

De eerste foto's zijn van de dagen die we doorbrachten in Brisbane en omgeving bij zoon, schoondochter en de kleindochters. Zij lieten ons hun stad zien en namen ons mee in hun dagelijks leven. Voor mij super leuk om ook mijn Aussie kleindochters naar school en daycare te brengen. Beide liggen aan een behoorlijk steile heuvel, dus na de eerste schoolrun begreep ik meteen waarom de meeste moeders daar in sportleggings en op sneakers lopen. 

Na een kleine week vlogen wij met een binnenlandse vlucht naar Cairns, waar we een campervan voor ons klaar stond.

Onze eerste stop Mowbray, hier hebben we alleen overnacht op weg naar onze eerste bestemming Daintree Rainforest en Cape Tribulation.

Cape Tribulation was het noordelijkst waar we geweest zijn, verder dan dat konden we neit, want vanaf dit punt kun je alleen met 4WD auto's rijden en het plan was om weer in Brisbane terecht te komen, dus vanaf hier zijn we weer zuidelijk gereden.

Babinda Boulders

Airlie Beach

Airlie Beach had een beetje een Zuid-Franse vibe, maar dan wel met de Australische relaxtheid. 

Hierna reden we door naar Eungella Nationalpark, waar we bij de dam een mooi kampeerplekje vonden, ook dit is een soort van campsite, want in Australie mag je niet wild kamperen.

volle maan boven Eungella

Eungella is het leefgebied van de platypus ( vogelbekdier) en die kun je hier dan (met geluk) ook spotten.  En laten we ze nu ook hebben gezien bij Broken River.

Via Clairview reden we daarna door naar Tannum Sands, een plaatje waarbij ik de neiging had om steeds het intro van de soapserie Neighbours te zingen 😊

zonsondergang bij Agnes Water 

Noosa 

In Noosa kwamen zoon, schoondochter en de meiden ons opzoeken om zo nog wat tijd met elkaar door te brengen, want zo vaak zien we elkaar niet. De laatste keer was kerst 2022 en dit was de eerste keer dat wij hen kwamen bezoeken, terwijl ze al zeven jaar in Brisbane wonen.

Na het weekend in Noosa reden we door het gebied van de Glasshouse Mountains naar onze laatste campsite in Beerwah. Hier hebben we de camper opgeruimd en schoongemaakt, want de dag erna reden we door naar Brisbane om onze van in te leveren.

En onze laatste dag in Australie hebben we natuurlijk doorgebracht met de hele familie en lieten zij ons Byron Bay in buurstaat/buurprovincie New South Wales zien.

laatste zonsondergang Down Under voor ons

Dit was natuurlijk maar een heel beknopt verslag van onze reis en van alles wat we hebben gedaan. We hebben een fantastische tijd gehad, zoveel gezien. Ik ben dankbaat dat dit kon, dat ik mijn zoon, schoondochter en kleindochters nu weereens irl kon knuffelen en deelgenoot mocht zijn van hun leven daar. Het maakt het missen niet mnder, maar het verzacht het zeker wel.

En nu is het worstelen tegen de jetlag, want 14.00 uur 's middags voelt voor mij aan als 17.00 uur en 's ochtends om 05.00 uur ben ik klaar wakker. Maar morgen kan ik weer gaan werken en ik denk dat ik dan het normale ritme zo weer oppak.