En inderdaad gaat het leven door en ook nog met een noodvaart
Dochter en ik reisden naar Manilla, samen een vliegreis van 16 uur, voor familiebezoek en een bruiloft. Jongste zoon en schoondochter in december 2020 getrouwd hier op het gemeentehuis in een coronaproof ceremonie van 20 minuten, zodat zodra het mogelijk was ze samen naar Manilla konden teruggaan. En nu hadden ze besloten om het nog eens over te doen, of eigenlijk echt te doen, nu met een feest en familie van beide kanten. En het is toch bijzonder om je zoon twee keer te zien trouwen en wel met dezelfde vrouw 😀 Fantastisch om dit mee te maken en daarbij had ik allebei al 6 jaar niet gezien en zag ik nu ook mijn kleinzoon in het echie. Het was sowieso een kleine familie reünie voor ons, want ook oudste zoon met gezin was er vanuit Australië, netals mijn oudste dochter en haar vriend.
Na een ruime week Filipijnen had ik gelukkig nog een week om bij te komen van de reis, want het was best een intensieve ervaring. Die week heb ik vooral gebruikt om hier ons huis gezellig te maken door gordijnen op te hangen en heel belangrijk het balkon catproof te maken. Dus nu kan ik 's ochtends weer koffie drinken buiten op m'n bankje samen met de katten.
En verder gaat alles door. Vakantie zit er op, ik ben alweer aan het werk. Het oude huis is nog niet verkocht, maar gelukkig blijft er belangstelling, want de bezichtigingen gaan wel door. Waardoor ik nu in ieder geval één keer in de week er heen loop om ook daar even een schoonmaakrondje te doen in dat lege, triest aanvoelende huis.
Naar de toekomst kijken doe/durf ik niet. Als ik nu aan toekomst denk, denk ik aan de kerstperiode, verder lukt mij niet. De toekomst die ik ooit dacht te hebben, was ook ineens weg. Dus ik durf niet meer vooruit te kijken en leef veel meer met de dag en dat zal voor nu voor mij precies goed zijn
Geen opmerkingen:
Een reactie posten