een kleine update dan maar

Ik was echt van plan om weer regelmatiger te gaan bloggen; het voornemen was er, alleen de uitvoering liet nog iets te wensen over.

Het mooie Hollandse plaatje van hierboven was nog van een fietstochtje van lief en mij, vlak voor hij weg ging. Vorige week maandag brachten de dochters en ik hem naar Schiphol en nu 'zwerft' hij al een week door Cambodja. Lang leve alle moderne communicatie, want nu hebben we als het lukt toch een aantal keer per dag kort contact en met dat en de foto's is het alsof ik ook een beetje met hem meereis. Dat was 10 jaar geleden wel anders, toen reisde hij door Laos (en Thailand) en bestond ons contact uit mailtjes, die hij alleen kon sturen als hij een plaats met een internet café vond.

Dus ja, begonnen in Phnom Pen, vandaar uit naar Battabang, reisde Lief vandaag naar Siem Reap, waar zich ook de tempels van Ankor bevinden. Dus ik hoop weer op veel mooie foto's de komende dagen.

En dan heb ik straks nog een nest-verlater, want oudste dochter kreeg een flat aangeboden, komende maandag krijgt zij de sleutel en ik denk dat vanaf dan, onze week in het teken van schoonmaken en verven zal staan. Haar plan is om het weekend van de 14e te verhuizen en dat zou betekenen, dat wanneer Lief, de 16e weer thuis komt, we nog maar een gezin van 3 personen zijn. Best wel een raar idee.

En verder breidde ik nog wat. Ik maakte sok 1 af, begon vol goede moed aan sok 2, maar toen ik halverwege het been was, bedacht ik mijn ineens, dat ik weer het lace-patroon voor de linker sok gebruikte in plaats dat van de rechter sok. Niet slim.

Een geval van uithalen, uithuilen en opnieuw beginnen. En daar was ik op deze regenachtige maandag mee bezig.

En dan was ik ook nog in de tuin bezig geweest. Ik heb de moestuin weer opgeruimd, tot aan zaai- en plant klaar. En heb de grond om de bakken bedekt met een verse laag schors. Op dit moment heb ik peterselie, selderij, aardbeien en rabarber staan en wil bieten en erwten gelijk in de koude grond zaaien, dus dat wil ik eigenlijk dit weekend nog gaan doen. Dus wat de tuin betreft was het buitje van vandaag zeer welkom.

Zo dat was in een notendop het reilen en zeilen van ons gezin van de laatste weken. Dan heb ik alle werk perikelen nog even er buiten gehouden, want daar krijg ik af en toe echt hoofdpijn van, maar misschien dat ik daar een andere keer wel over blog.

Und Jetzt

 

Duidelijk geen recente foto, maar van eind maart, toen Lief en ik al pratend en genietend van het mooie weer, zo'n 10 km wegstapten.

Maar hoe reilt en zeilt het hier nu, want ik heb al een paar weken niets geschreven. Lief blijft na zijn aanvaring met tante Corrie, toch wat last te hebben van rest klachten, als in vermoeidheid en hoesten, waarvoor hij nu toch wel een afspraak met onze huisarts gemaakt heeft. En daar ben ik toch wel blij mee, want Lief heeft ook de Cambodja plannen weer van stal gehaald en een nieuwe vlucht geboekt. Op tweede Paasdag brengen wij hem 's avonds naar Schiphol en daarna is hij vier weken weg. Dat is dus al over een week, ik begin er nu wel weer aan te wennen, dat ik straks alleen met de meiden ben en ik weet dat het prima zal gaan. 

Verder hadden we tante Corrie nogmaals op bezoek, nu was miss T de klos, na twee dagen lamlendig te zijn geweest, knapte ze snel weer op. En dat zal vast ook wel komen door de pannen kippensoep die ik voor haar maakte.

En voor haar kwam ook eindelijk de uitslag van haar dyslexie-onderzoek, ja miss T heeft dyslexie. En ineens worden haar allerlei mogelijkheden geboden van trainingen, voorlees-software, schoolboeken met aanpassingen voor dyslexie. Miss T is vooral blij dat ze nu extra tijd krijgt bij proefwerken en dat er sterk wordt afgeraden haar onvoorbereid een (voor)leesbeurt te geven. 

Zal ik dan ook over oudste dochter vertellen. Zij is net een weekje terug uit Zuid-Spanje, waar ze met vakantie was. En ze is (al lange tijd) druk op zoek naar eigen woonruimte en nu lijkt het te gaan lukken. Er is nog niks zeker, maar stel je voor straks heb ik misschien weer een uitvlieger. 

Dan wordt ons gezin weer anders wat betreft dynamiek. Gelukkig hebben we al een beetje kunnen oefenen tijdens haar vakantie 😉

En ik? Ik probeer iedere dag minstens een half uur te wandelen en dat hou ik al sinds eind januari vol. Nog even en het is een gewoonte geworden.

Een gewoonte waar ik lol in heb en me goed bij voel.

Ostara / Lente equinox

 

Ostara betekent de komst van het seizoen van vruchtbaarheid en groei; de lente! Ostara is de godin van het lenteseizoen, haar naam slaat op het oosten, de richting waar het licht, de zon, vandaan komt. Ostara is de godin van de stralende morgen, het stijgende licht.

Ostara is een tijd om te zaaien, een tijd waarin we alles wat we ons met Samhain hebben voorgenomen uit beginnen te voeren.
De dagen worden langer, de nachten korter. De zon wint aan kracht en warmte, de aarde krijgt langzaam kleur.

Bij de lente equinox krijgt het licht de overhand, want hierna zullen de dagen langer zijn dan de nachten,
Het belangrijkste symbool van Ostara is het ei, dat de vruchtbaarheid in de natuur symboliseert.
Het wijst ons er ook op dat plannen die tijdens de winter op innerlijk niveau werden uitgebroed nu in ons leven in de praktijk kunnen worden uitgevoerd. Mogelijk zetten we nu de stappen in de richting van iets waar we alleen nog maar van hebben gedroomd.
Dit is het feest van het nieuwe leven, nu laten we de winter achter ons en alles wat bij de winter hoort.

Eieren misschien met beschilderingen versierd horen nu op het altaar. Zij geven het ontluiken weer van het leven uit de duisternis, het op borrelen van ideeën uit diep innerlijke niveaus. Eieren zijn het symbool van de vruchtbare godin, vol belofte en potentieel leven.
Niet voor niets is dit feest vernoemd naar de oude Teutoonse Godin Oestre, wiens naam verband houdt met ons moderne woord oestrogeen, voor het hormoon dat de ovulatie stimuleert.

Dit is de tijd van Ostara, godin van licht en vruchtbaarheid.
Ze leert ons in het hier en nu te leven, het heden te eren en om het kind in onszelf te omarmen.

May I go with the love and guidance of the great goddess Ostara and her hare in my heart.
Merry meet, merry part and merry meet again.

Blessed Ostara

oud

 

Dit is Guus, de kat van mijn moeder. Guus is oud en voor mijn gevoel is dat best snel gegaan, hij is veel magerder, loopt strammer en is super aanhankelijk. Hij is het maatje van mijn moeder, ze zorgt voor hem, kletst tegen hem en ze zijn blij met elkaars gezelschap.

Hoe ik hier ineens op kom. Gisteren waren we weer bij mijn moeder, nog voor haar verjaardag. Bijna was dit bezoekje niet doorgegaan, want vorige week werd mijn moeder ineens ziek, flink ziek (nee, geen C, er zijn ook nog andere ziektes) Ze was zo ziek, dat ze eigenlijk de hele dag in bed lag, niks voor mijn moeder, die meer het type niet lullen, maar poetsen is. Gelukkig was daar de buurvrouw, die zich over mijn moeder ontfermde, een soepje voor haar kookte en medicijnen bij de apotheek haalde. Gelukkig heeft ze zo'n buurvrouw, want mijn moeder woont aan de andere kant van het land, dus ik wip niet even aan na mijn werk om boodschappen te doen of voor een praatje en een kop thee.

Gisteren wel, we reden naar het oosten, pikten daar in de buurt mijn broer nog op van het treinstation en gingen met z'n allen bij (schoon)moeders/oma langs. 

Terwijl zij in de middag even sliep, deden wij boodschappen en 's avonds kookte ik voor iedereen (waarbij er nog een flinke portie voor de volgende dag overbleef). En zat mijn moeder 's morgens nog als een dood vogeltje op de bank, gedurende de middag ging ze zich veel beter voelen en 's avonds smaakte het eten haar ineens weer. Alsof het hebben van gezelschap, gezelligheid en aandacht ook als medicijn werkte.

Maar dit doet mij wel denken, want nu is mijn moeder gelukkig niet vaak ziek. En heeft ze lieve buren,  maar er is misschien niet altijd een buurvrouw die even inspringt en zowel  mijn broer als ik wonen een aantal uur rijden van haar vandaan. Maar misschien zie ik beren, waar ze niet zijn. Maar toch.

Voorlopig hoop ik dat zij en Guus gezellig samen oud kunnen zijn (want ik vind 82 best een hele leeftijd)

ongenode gast

 

want daar hadden we ineens tante Corrie in huis. Na de afgelopen weken super voorzichtig te zijn geweest, zoveel mogelijk in de vaste bubble te blijven testte Lief positief.

En dat is KUT, dit haalde een grote streep door de Cambodja reis, vanavond zou Lief gaan vliegen, maar in plaats van dat zit hij nu in isolatie, op afwisselend zijn werkkamer of in de logeerkamer, tot hij weer klachtenvrij is.

En tot nu toe hebben de dochters en ik geen klachten en negatieve zelftesten, maar ja daar is mijn Lief nu niet mee geholpen.

Dus de vluchten zijn geannuleerd en de reis is (weer) uitgesteld en meer kan ik er ook niet over zeggen, behalve die verschrikkelijke dooddoener; 'het is, wat het is' 

Waar ik dan wel iets over kan zeggen is dat het de afgelopen dagen het-lijkt-wel-lente weer is. Ik ben dan ook regelmatig in de tuin te vinden en niet alleen om de was op te hangen.

Dus ondanks dat ik geniet van de zon en het rommelen in de tuin, overheerst toch wel het gevoel van teleurstelling. 

Dus dan eindig ik maar met een andere dooddoener; 'wat in het vat zit, verzuurt niet'