de laatste we(e)k(en)

 

Het is al schemerig, ondanks dat de zon pas over een half uurtje ondergaat en de wind raast om het huis. Lief kijkt op de tv naar naar goudzoekende mannen, dus voor mij een mooi moment om even de zolder op te gaan; foto's uitzoeken en er misschien ook nog iets over vertellen.

Er zijn gewoon al weer twee weken voorbij sinds mijn laatste post. En dat waren ook twee best volle (voor mijn doen) weken.

Lief, oudste dochter en ik gingen naar 4 mei naar de herdenking in het park vlakbij ons huis. We vonden het alle drie heel indrukwekkend. Het is toch anders om samen met zoveel mensen twee minuten stil te zijn, als thuis, zittend op de bank.

En deze foto maakte ik in de ochtend van 5 mei op weg naar werk, want helaas was dit voor mij geen vrije dag. Wat je op deze foto jammer genoeg niet kunt zien, zijn alle vlaggen, want in onze straat wordt door velen gevlagd (en goed ingeburgerd als wij zijn, vlaggen wij ook) 

Met oudste dochter wandelde ik ook weer een keertje in Meijendel. We waren er al een hele tijd niet meer geweest en maakte dat goed door een wandeling van ruim 10 km. Zoveel beweging vonden wij wel een goed begin van een nieuwe week. (Dat mijn bekken het de dag erna toch wat minder vond, is een ander verhaal. Gelukkig hielp de wekelijkse yoga les om de boel weer los te krijgen)

De afgelopen week was niet echt een jubel week, werk liep niet echt soepeltjes en door het wat natte weer konden we ook niet veel verder met onze klusprojecten. Zo'n stagneer week.

Waarbij ik het goed maakte door vrijdagmiddag maar weer eens een rabarbertaart te bakken. 

En toen kwam meteen de zon door. En hadden we een super fijn weekend, met de derde verjaardag van een kleindochter; de eerste bbq van het jaar en groei en bloei in de moestuin.

En dan mag ik morgen weer aan het werk, waarbij ik de werkweek wel 's middags om 5 uur gelijk ook afsluit, want de rest van de week ben ik vrij.

En als ik de weersvoorspelling mag geloven, zal ik dan een hoop tijd in de tuin kunnen doorbrengen.

Beltane

 

Voor onze pagan-voorouders was de eerste dag van mei, de eerste dag van de zomer.
Het is een feest van licht en vuur en staat recht tegen over Samhain; het feest van het duister.

Zij vierden dit feest met zang, eten en drank  en in sommige gevallen met een woudhuwelijk, dat werd gezien als een seksuele vereniging waarbij de Gehoornde God via de man als medium de Godin bevruchtte via de vrouw als medium. Het ritueel werd uitgevoerd als een viering van het leven en de liefde en terwille van vruchtbaarheid en een rijke reproductie , zowel op de akkers als onder mens en dier.
Hiertoe trokken veel jonge mensen samen het bos in, waar ze traditiegetrouw naast de liefde bedrijven ook de hele nacht moesten blijven om op de eerste dag van de zomer de Zon te zien opkomen.

Nu is het thema van de Beltane rite: het onschuldig genieten van sensualiteit en de creativiteit die vrucht is van de vereniging van tegengestelden.

Het ontsteken van een Bel-vuur is een aanroeping tot de Zonnegod om zegen en bescherming voor het komende jaar. Dit vuur heeft van oudsher vele helende en zuiverende eigenschappen. Het vee werd door smeulende sintels gedreven om ziekten uit te bannen. Zwangere vrouwen sprongen er overheen om zich van een goede afloop van de bevalling te verzekeren. Reizigers sprongen over het vuur voor een veilige reis. Zieken lieten hun kwaal achter in de vlammen.
Stellen konden samen over het vuur springen om bescherming van hun verbintenis.
Of gewoon een wens voor de komende zomer met de vlammen mee sturen.

De windstreek die hoort bij Beltane, is het zuid-oosten. Dit jaarfeest ligt tussen Ostara (oosten) en Litha (zuiden).
Dit geeft ook aan dat deze periode in teken staat van twee elementen; lucht en vuur.
Lucht in de frisse wind, die overal door heen waait, waardoor je overal nieuwe ideeën kunt opdoen samen met het Vuur van de inspiratie. Het verwarmende vuur, waardoor je actiever en energieker wordt. Het vuur dat de bevlogenheid geeft om ideeën uit te voeren en wat ons letterlijk opwarmt, waardoor al het leven ontluikt en bloesemt.

Beltane, het feest van vruchtbaarheid en bevruchting.

De natuur toont zich met bloemen en bloesems in al haar uitbundigheid.

Voel de zon, voel de warmte, voel het leven, vier het leven.

Heb lief,

Wees vrolijk

Vier Beltane

Blessed Beltane

deze week

 

Terwijl miss T bijsliep van haar verblijf in Rome, deden Lief en ik een rondje Brielle. Hij was er ooit eens geweest vanwege een bruiloft van een collega en wist nog te vertellen dat het een leuk vesting stadje is en dat gingen we even bekijken. Ik heb m'n hart er kunnen ophalen aan de oude geveltjes en leuke doorkijkjes.

Hierboven ligt ze nog heerlijk ontspannen te slapen, zich nergens van bewust. Maar afgelopen maandag moest Floki er echt aan geloven, ze werd gesteriliseerd. Ik wil echt geen kittens en omdat mevrouw steeds meer pogingen deed om naar buiten te glippen en er vorige week een complete kater gezellig in onze voortuin zat, was de afspraak snel gemaakt.

Dus over een weekje of wat als de wond en hechtingen netjes genezen zijn, maag mevrouw ook voorzichtig stap voor stap naar buiten.

En omdat ik deze week maar een dag ging werken (ik had mezelf de dag na koningsdag vrij gegeven) had ik ook veel meer tijd om wat uitgebreider te koken. Miss T had mij al eerder gevraagd of we weer eens sushi konden maken. We vinden het eigenlijk niet zo heel erg lekker, maar het is zo leuk om te maken. Uiteindelijk heb ik er niks aangedaan, want de sushi is door miss T en een vriendin gemaakt. En ja pannenkoeken op Koningsdag, gewoon omdat ik daar zin in had en daar klaagt niemand over. En gisteren tomatensoep met peterselie uit eigen tuin. (mijn eerste moestuin opbrengst)

En nu is het alweer zaterdag. Komt oudste dochter zo hierheen, want wij gaan naar een tuincentrum. Zij heeft een plant nodig voor een kale hoek in haar woonkamer en ik wil nog een klein magnolia struikje voor in de voortuin.

En verder hoop ik dat dit weekend de zon echt gaat schijnen, want een beetje zonnewarmte kunnen we allemaal wel gebruiken.

Fijn weekend!

Thuis

Al sinds we hier in september vorig jaar zijn komen wonen, is dit huis voor ons echt een thuis. Niet dat het huis hiervoor geen fijn huis was of mijn huis daar weer voor, ook dat waren (t)huizen, maar wel voor die periode in ons (gezins)leven. En voor ons gezin van drie is dit huis precies goed.

Ik ben ook graag thuis, als introvert is thuis de plek om te ontspannen en weer op te laden. Maar ook aan huishoudelijke klusjes heb ik over het algemeen geen hekel; opruimen en schoonmaken is voor mij het verzorgen van de plek waar ik woon. Het gekke is dat dit huis voor mij als een persoonlijkheid aanvoelt, misschien omdat het skelet van dit huis van hout is en hout leeft, dus dat misschien daar mijn gevoel vandaan komt.

En wat er ook leeft is de moestuin, de zaailingen slaan goed aan en zijn zelfs al verpot. En alles wat ik direct in de koude grond heb gezaaid komt ook op, zelfs de snijbiet, wat mij in de vorige tuin echt niet lukt, komt keurig tevoorschijn. Geen slakken en spitsmuizen scheelt dus een hoop.

Nu er alleen voor zorgen dat deze meneer de tuinbonen niet uitgraaft.

En verder wordt komende week een rustige week, het is Lief, ik en de katten, want Miss T is op werkweek, vanmorgen om 11.00 uur was het verzamelen op school en al om 11.50 uur reden de twee bussen de straat uit, op weg naar Rome, waar ze maandag tegen de middag gaan aankomen.

En ja, ik vind dat best spannend, zal het allemaal wel goed gaan. Gelukkig in Italië is glutenvrij eten goed te krijgen, maar het is meer houdt de school voldoende rekening met haar. Nu is ze daarin goed voorbereid en heeft zelf ook wel eten meegenomen. En daarbij is ze natuurlijk ook best mondig genoeg om de dingen uit te leggen.

Dus ik moet gewoon stoppen met beren zien, want zij gaat een super fijne week hebben samen met haar vriendinnen in een heel bijzondere stad.

Dus ik kruip zo gezellig bij Floki op de bank, want ik heb nog wel een boek wat ik wil uitlezen of anders een vest waar ik nog een paar naaldjes aan kan breien.

moestuin

Het eerste begin met de moestuin is gemaakt. Wat mij meteen opviel, is dat je op zo'n vlak stuk grond veel meer kwijt kunt, dan in mijn vroegere moestuin, tegen de tramdijk aan,  die uit bakken bestond. Ik ging dan ook meteen weer los, rabarber, tuinbonen, erwten, broccoli, prei en de nodige kruiden.

Een kweekbak onder het raam met sla.

En binnen op  de vensterbank staan bonen, courgette, komkommer en tomaten. Tenminste de zaden zitten in de grond en het wachten is eerst maar tot ze ontkiemen.

Ik weet dat ik heb gezegd het voortaan bij een kleine moestuin te houden, maar toen ik bezig was dacht ik ineens niet meer zo klein 😊

En de laatste aanwinst, aardbeien in een oud stuk regenpijp op het balkon. Straks lekker in de volle zon en veel minder ongedierte (lees slakken en spitsmuizen)

En stel nu dat alles aanslaat, groeit, bloeit en vrucht draagt. Dan moet ik maar eens gaan nadenken over jam maken, inmaken en invriezen. Maar laten we niet op de zaken vooruit lopen.

Laat ik eerst maar eens denken aan al die koppen thee, die ik ga drinken in de tuin met uitzicht op de moestuin.