deze week

 

Terwijl miss T bijsliep van haar verblijf in Rome, deden Lief en ik een rondje Brielle. Hij was er ooit eens geweest vanwege een bruiloft van een collega en wist nog te vertellen dat het een leuk vesting stadje is en dat gingen we even bekijken. Ik heb m'n hart er kunnen ophalen aan de oude geveltjes en leuke doorkijkjes.

Hierboven ligt ze nog heerlijk ontspannen te slapen, zich nergens van bewust. Maar afgelopen maandag moest Floki er echt aan geloven, ze werd gesteriliseerd. Ik wil echt geen kittens en omdat mevrouw steeds meer pogingen deed om naar buiten te glippen en er vorige week een complete kater gezellig in onze voortuin zat, was de afspraak snel gemaakt.

Dus over een weekje of wat als de wond en hechtingen netjes genezen zijn, maag mevrouw ook voorzichtig stap voor stap naar buiten.

En omdat ik deze week maar een dag ging werken (ik had mezelf de dag na koningsdag vrij gegeven) had ik ook veel meer tijd om wat uitgebreider te koken. Miss T had mij al eerder gevraagd of we weer eens sushi konden maken. We vinden het eigenlijk niet zo heel erg lekker, maar het is zo leuk om te maken. Uiteindelijk heb ik er niks aangedaan, want de sushi is door miss T en een vriendin gemaakt. En ja pannenkoeken op Koningsdag, gewoon omdat ik daar zin in had en daar klaagt niemand over. En gisteren tomatensoep met peterselie uit eigen tuin. (mijn eerste moestuin opbrengst)

En nu is het alweer zaterdag. Komt oudste dochter zo hierheen, want wij gaan naar een tuincentrum. Zij heeft een plant nodig voor een kale hoek in haar woonkamer en ik wil nog een klein magnolia struikje voor in de voortuin.

En verder hoop ik dat dit weekend de zon echt gaat schijnen, want een beetje zonnewarmte kunnen we allemaal wel gebruiken.

Fijn weekend!

Thuis

Al sinds we hier in september vorig jaar zijn komen wonen, is dit huis voor ons echt een thuis. Niet dat het huis hiervoor geen fijn huis was of mijn huis daar weer voor, ook dat waren (t)huizen, maar wel voor die periode in ons (gezins)leven. En voor ons gezin van drie is dit huis precies goed.

Ik ben ook graag thuis, als introvert is thuis de plek om te ontspannen en weer op te laden. Maar ook aan huishoudelijke klusjes heb ik over het algemeen geen hekel; opruimen en schoonmaken is voor mij het verzorgen van de plek waar ik woon. Het gekke is dat dit huis voor mij als een persoonlijkheid aanvoelt, misschien omdat het skelet van dit huis van hout is en hout leeft, dus dat misschien daar mijn gevoel vandaan komt.

En wat er ook leeft is de moestuin, de zaailingen slaan goed aan en zijn zelfs al verpot. En alles wat ik direct in de koude grond heb gezaaid komt ook op, zelfs de snijbiet, wat mij in de vorige tuin echt niet lukt, komt keurig tevoorschijn. Geen slakken en spitsmuizen scheelt dus een hoop.

Nu er alleen voor zorgen dat deze meneer de tuinbonen niet uitgraaft.

En verder wordt komende week een rustige week, het is Lief, ik en de katten, want Miss T is op werkweek, vanmorgen om 11.00 uur was het verzamelen op school en al om 11.50 uur reden de twee bussen de straat uit, op weg naar Rome, waar ze maandag tegen de middag gaan aankomen.

En ja, ik vind dat best spannend, zal het allemaal wel goed gaan. Gelukkig in Italië is glutenvrij eten goed te krijgen, maar het is meer houdt de school voldoende rekening met haar. Nu is ze daarin goed voorbereid en heeft zelf ook wel eten meegenomen. En daarbij is ze natuurlijk ook best mondig genoeg om de dingen uit te leggen.

Dus ik moet gewoon stoppen met beren zien, want zij gaat een super fijne week hebben samen met haar vriendinnen in een heel bijzondere stad.

Dus ik kruip zo gezellig bij Floki op de bank, want ik heb nog wel een boek wat ik wil uitlezen of anders een vest waar ik nog een paar naaldjes aan kan breien.

moestuin

Het eerste begin met de moestuin is gemaakt. Wat mij meteen opviel, is dat je op zo'n vlak stuk grond veel meer kwijt kunt, dan in mijn vroegere moestuin, tegen de tramdijk aan,  die uit bakken bestond. Ik ging dan ook meteen weer los, rabarber, tuinbonen, erwten, broccoli, prei en de nodige kruiden.

Een kweekbak onder het raam met sla.

En binnen op  de vensterbank staan bonen, courgette, komkommer en tomaten. Tenminste de zaden zitten in de grond en het wachten is eerst maar tot ze ontkiemen.

Ik weet dat ik heb gezegd het voortaan bij een kleine moestuin te houden, maar toen ik bezig was dacht ik ineens niet meer zo klein 😊

En de laatste aanwinst, aardbeien in een oud stuk regenpijp op het balkon. Straks lekker in de volle zon en veel minder ongedierte (lees slakken en spitsmuizen)

En stel nu dat alles aanslaat, groeit, bloeit en vrucht draagt. Dan moet ik maar eens gaan nadenken over jam maken, inmaken en invriezen. Maar laten we niet op de zaken vooruit lopen.

Laat ik eerst maar eens denken aan al die koppen thee, die ik ga drinken in de tuin met uitzicht op de moestuin.

Ostara / Eostre

 

De lente equinox, de dag dat dag en nacht even lang zijn. De zon wint aan kracht, de dagen worden langer en de nachten korter. De zon voedt plant en gewas, brengt ze tot groei en zorgt voor het lente groen.
Voor onze voorouders was de lente equinox de tijd dat de aarde-godin werd gewekt door de jonge zonnegod. Zij begon hier haar vruchtbaarheidscyclus met het verzorgen en voeden van alle dieren en gewassen.
Dit is de tijd van vernieuwing.

Dit is het seizoen van Eostre (Ostara), Godin van licht en vruchtbaarheid. Zij is een anglo-saksische/germaanse lente Godin.
Ze is energiek, ze verzet tijd en seizoen en beziet de wereld vanuit haar jeugdig enthousiasme door de ogen van een kind.
Zij leert ons in het hier en nu te leven, het heden te eren en om het kind in onszelf te omarmen.
Zij is de Godin van het stijgende licht.

Eostre eieren
Het ei symbool van vernieuwing en van nieuw leven. Het ei werd gegeven met wensen voor de komende tijd.
Eostre werd veel afgebeeld met de haas, een dier bekend om zijn vruchtbaarheid. Hazen maken geen holen, maar hebben legers en deze lijken op de nesten van weidevogels zoals de kievit. In vroegere tijden werd dus gedacht dat hazen ook eieren legden en hier komt dus de legende van de 'paas' haas vandaan.

De lente equinox, de dag dat dag en nacht even lang zijn. De zon wint aan kracht, de dagen worden langer en de nachten korter. De zon voedt plant en gewas, brengt ze tot groei en zorgt voor het lente groen.
Voor onze voorouders was de lente equinox de tijd dat de aarde-godin werd gewekt door de jonge zonnegod. Zij begon hier haar vruchtbaarheidscyclus met het verzorgen en voeden van alle dieren en gewassen.
Dit is de tijd van vernieuwing.

Dit is het seizoen van Eostre (Ostara), Godin van licht en vruchtbaarheid. Zij is een anglo-saksische/germaanse lente Godin.
Ze is energiek, ze verzet tijd en seizoen en beziet de wereld vanuit haar jeugdig enthousiasme door de ogen van een kind.
Zij leert ons in het hier en nu te leven, het heden te eren en om het kind in onszelf te omarmen.
Zij is de Godin van het stijgende licht.

Eostre eieren
Het ei symbool van vernieuwing en van nieuw leven. Het ei werd gegeven met wensen voor de komende tijd.
Eostre werd veel afgebeeld met de haas, een dier bekend om zijn vruchtbaarheid. Hazen maken geen holen, maar hebben legers en deze lijken op de nesten van weidevogels zoals de kievit. In vroegere tijden werd dus gedacht dat hazen ook eieren legden en hier komt dus de legende van de 'paas' haas vandaan.

Great goddess Eostre,
You have honored me this day
With your refreshing presence.
Goddess of spring and dawn,
Goddess of childhood and innocence,
Goddess of the east and rebirth,
I thank you for sharing your gifts
Of possibility,
Of renewal,
Of rebirth,
I leave this sacred space
With an open heart
And a sense of freedom.
Stay if you will, go if you must.
Blessed Be.

May I go with the love and guidance of the great goddess Eostre and her hare in my heart.
Merry Meet, Merry Part and Merry Meet Again!


(sluiting Eostre ritueel uit Goddess Alive van Michelle Sky)

Blessed Ostara!

Oeps

 

Dat was even een minder slimme actie van mijn kant. Met het snijden van de groente sneed ik ook even het topje van mijn duim eraf. Zo'n actie van het gebeurt, je ziet wat er is gebeurd en je kan alleen maar denken dit is echt fout. Gelukkig heb ik een doortastend Lief, die onmiddellijk mij een theedoek gaf om erover heen te houden, de huisartsenpost belde en mij in de auto zette en erheen reed en ik mocht ook nog tijdens het hechten in zijn hand knijpen (ik ben niet zo'n held)

Inmiddels is het twee weken geleden, zijn de hechtingen er uit en al gaat het nog een tijd duren voor de boel echt is genezen, ik functioneer weer. We vierden twee verjaardagen, die van mij en mijn moeder, dus ik bakte weer taarten. Altijd als ik sta te bakken, bedenk ik me, waarom ik dit niet vaker doe, want ik vind het ontzettend leuk om te doen. Misschien moet ik er een maandelijks iets van gaan maken, de taart van de maand.

En verder begint er nu eindelijk op te lijken dat het lente gaat worden, de zon doet me goed, wat betreft  energie en humeur. Nu had ik die energie ook wel nodig de laatste dagen, want zowel Lief als miss T waren ziek. Allebei geveld door een misselijkheids-kotsvirus, dan sta je 's avonds om 10 uur de wc's nog maar even te poetsen in de hoop de boel te kunnen desinfecteren. De zieken zijn gelukkig weer aan de beterende hand.  En tot nu toe lijkt het dat ik de dans ontspring, dus ik ga straks nog even buiten in de zon staan voor frisse lucht en vitamine d. (en om de was binnen te halen)