Ons Huis

staat te koop.

In 2011 zijn we hier komen wonen. Een huis met een onverwacht grote tuin en met genoeg kamers om iedereen een eigen kamer te geven. Als gezin vulden we het huis en maakten er echt ons thuis van. Ik stortte me op de tuin en probeerde met wisselend succes groenten en kruiden te laten groeien. We hadden uitvliegers, ook wel tijdelijke uitvliegers en in corona tijd kwam zelfs een schoondochter bij ons wonen. Eigenlijk was het huis altijd min of meer gevuld.

Zoon en schoondochter konden een jaar geleden eindelijk samen naar de Filipijnen (waar ze nu nog steeds wonen met hun twee fluffy katten) en langzaam werd het hier wat leger en stiller.

Nu een maand geleden ook oudste dochter verhuisde naar een eigen appartement, stond er hier een hele verdieping leeg. Ineens zijn we een gezin van drie, zoals we heel vroeger alleen waren in de weekenden dat mijn oudste kids bij hun vader waren.

Voor ons tijd voor een nieuw avontuur.

Nu was het zo dat wij iemand kenden, met een heel leuk huis, in een van de leukste straten van ons dorp. Nu had Lief hem ooit eens gezegd, als jouw huis ooit de verkoop ingaat, mag je ons altijd bellen. En dat gebeurde dus.

En als je dit huis ziet, begrijp je vast dat wij heel veel zin in dit nieuwe woon avontuur hebben. Heel veel zin om hier ons thuis van te maken.

nog een teaser

 

Waar ga ik nu naar binnen?

verhaal achter de foto

 

Deze foto zette ik vanmorgen ook op instagram, met een paar losse woorden erbij, want ik heb nu niet echt het idee dat het onderschrift bij de foto nu zo vaak gelezen word. Het is toch vaak, leuke foto, hartje en scroll door. En ook ik, maak me hier zeker schuldig aan.

Dus ik dacht, ik schrijf het verhaaltje achter deze foto maar eens op mijn blog (heb ik meteen iets om over te bloggen)

Dit is een stukje van het Delftsewallenpad met zicht op de Oude Kerk, een bekend stukje dorp, waar ik anders toch niet zo gauw kom. En waarom dan vanmorgen wel. Ik had mijn miss Grace (sorry, mijn fiets heeft een naam) weggebracht voor een servicebeurt en liep nu weer terug naar huis, een wandeling van ruim een half uur. Precies goed om weer in mijn wandelritme te komen, want dat schreef ik wel bij mijn insta foto, dat ik nog nooit zo weinig had gelopen als in de maand mei. En dat terwijl ik bij @thedahliagirl had gelezen dat mei de wandelmaand was, maar mei werd voor mij een maand van verven, verhuizen, declutteren, een kamer wissel en nog meer opruimen. Eerlijk gezegd had ik vaak de fut niet om ook nog een klein rondje te lopen (en met alle vrije dagen viel ook het lopen naar werk af)

Sinds maandag weer netjes begonnen aan mijn dagelijkse wandeling en het is echt geen moeten, dus als ik eens een dag oversla, dan is dat helemaal geen ramp. Maar ik heb gewoon gemerkt dat ik mij beter voel met regelmatig bewegen en ik hou niet van de sportschool, de afstanden die ik fiets zijn te kort, maar wandelen vind ik wel leuk.

Dus geïnspireerd door @thedahliagirl (op insta), die dagelijks wandelen promoot, zeg maar, ben ik eind januari, na wat aarzeling begonnen met iedere dag een stukje te lopen. Deze vrouw woont in een mooi stukje van Engeland en haar korte wandelfilmpjes zijn dan ook fijn om naar te kijken; als in schattige cottages, laantjes vol met stokrozen, dat dus. Ik keek erna en dacht bij mezelf als ik in zo'n omgeving zou wonen zou ik echt vaker wandelen. Ja,  dacht ik echt..... heel even en toen lachte ik mezelf uit, heel hard. Onzin! De kansen dat ik ooit daar zou wonen zijn nul, dus ik moet het maar doen met waar ik woon. Wat een inzicht, want het enige wat mij tegenhield om te wandelen was ik zelf, dus ben ik van de bank gekomen, wandelschoenen aan en naar buiten. En sindsdien wandel ik dus regelmatig en heb er lol in.

Dus dat is een beetje het verhaal achter deze foto (en dat ik het een mooi stukje van ons dorp vind)

Doe ik nu als teaser nog een stukje van een foto, waarvan het verhaal ook nog gaat volgen......

drukte

 

Ik ben echt niet iemand, die als je gewoonlijk vraagt hoe het gaat,  antwoord met druk, vreselijk druk. Maar de laatste weken, moet ik bekennen dat het wel zo was. (al zei ik het misschien niet)

Op 2 mei kreeg oudste dochter de sleutel van haar appartement en met Liefje in Cambodja betekende dat,  dat de dames aan de bak moesten wat betreft klussen. En dat deden we ook afplakken, verven, schoonmaken, bouwpakketkasten in elkaar zetten en alles in het weekend of 's avonds na het werk. Dochterlief wilde graag het weekend van de 14e verhuizen en dan probeer je dat te halen,  En super trots als dat ook nog lukt. Op zaterdag 14 mei reed dochter een grote bestelbus voor, samen met haar broer werd deze vakkundig volgeladen met al haar spullen en op naar haar eigen plek.

En die zaterdagavond nadat ze gezellig met miss T en mij naar de finale van het songfestival had gekeken, stapte ze op de fiets naar haar huis. Een beetje raar was dat wel, 's ochtends haar kamer helemaal leeg te zien en niet langer koffie voor twee in de morgen.

Gelukkig kon ik twee dagen na de verhuizing Lief weer ophalen van Schiphol, terug na vier weken Cambodja, naar een huis met een lege kamer en een gezin van drie.

Die lege kamer bleef niet lang leeg, want wij verhuisden van de zolder nu naar de eerste verdieping en nu hebben we kamer met ruimte waarbij we om het bed heen kunnen lopen in plaats van nog net niet klem tussen de muren. Toen wij hier kwamen wonen en dat was in 2010, waren wij een gezin bestaande uit zes personen, waarvan eentje een dreumes van anderhalf, die nog niet iedere nacht doorsliep en ook graag vroeg aan de dag begon. Dus wij en miss T hadden kamers op zolder, zodat de rest van de kids niet of midden in de nacht of 's ochtends heel vroeg gewekt konden worden.

Maar ja, dat is niet iets wat nu nog van toepassing is, dus hebben Lief en ik nu een echte volwassen slaapkamer 😊 en ik een ander uitzicht bij het opstaan.

Dus de rust is hier weergekeerd, maar ik kan niet beloven dat het zo blijft.......

Beltane

Voor onze pagan-voorouders was de eerste dag van mei, de eerste dag van de zomer.

Het is een feest van licht en vuur en staat recht tegen over Samhain; het feest van het duister.

Zij vierden dit feest met zang, eten en drank  en in sommige gevallen met een woudhuwelijk, dat werd gezien als een seksuele vereniging waarbij de Gehoornde God via de man als medium de Godin bevruchtte via de vrouw als medium. Het ritueel werd uitgevoerd als een viering van het leven en de liefde en terwille van vruchtbaarheid en een rijke reproductie , zowel op de akkers als onder mens en dier.
Hiertoe trokken veel jonge mensen samen het bos in, waar ze traditiegetrouw naast de liefde bedrijven ook de hele nacht moesten blijven om op de eerste dag van de zomer de Zon te zien opkomen.

Nu is het thema van de Beltane rite: het onschuldig genieten van sensualiteit en de creativiteit die vrucht is van de vereniging van tegengestelden.

Het ontsteken van een Bel-vuur is een aanroeping tot de Zonnegod om zegen en bescherming voor het komende jaar. Dit vuur heeft van oudsher vele helende en zuiverende eigenschappen. Het vee werd door smeulende sintels gedreven om ziekten uit te bannen. Zwangere vrouwen sprongen er overheen om zich van een goede afloop van de bevalling te verzekeren. Reizigers sprongen over het vuur voor een veilige reis. Zieken lieten hun kwaal achter in de vlammen.
Stellen konden samen over het vuur springen om bescherming van hun verbintenis.
Of gewoon een wens voor de komende zomer met de vlammen mee sturen.

De windstreek die hoort bij Beltane, is het zuid-oosten. Dit jaarfeest ligt tussen Ostara (oosten) en Litha (zuiden).
Dit geeft ook aan dat deze periode in teken staat van twee elementen; lucht en vuur.
Lucht in de frisse wind, die overal door heen waait, waardoor je overal nieuwe ideeën kunt opdoen samen met het Vuur van de inspiratie. Het verwarmende vuur, waardoor je actiever en energieker wordt. Het vuur dat de bevlogenheid geeft om ideeën uit te voeren en wat ons letterlijk opwarmt, waardoor al het leven ontluikt en bloesemt.

Hoe ervaar ik deze tijd zelf; vanaf Ostara merk ik dat mijn energie weer toeneemt. Ik wil weer dingen gaan ondernemen in plaats van alleen het dagelijkse ritme vast te houden. In de periode van Beltane wordt dit alleen maar sterker. Ik moet naar buiten en wil licht en lucht om me heen voelen, dus ik gooi letterlijk ramen en deuren open (wat niet altijd door iedereen hier in huis wordt gewaardeerd).

Beltane, het feest van vruchtbaarheid en bevruchting.

De natuur toont zich met bloemen en bloesems in al haar uitbundigheid.

Voel de zon, voel de warmte, voel het leven, vier het leven.

Heb lief,

Wees vrolijk

Vier Beltane

Blessed Beltane

(tekst van 1 mei 2018)