Het lijkt wel zomer

Wat een prachtige week was de afgelopen week.
We hebben er dan ook uitgebreid van genoten.
Met de eerste bbq van het jaar........en de tweede.......en de derde 😊

Nu was dit ook wat betreft werk een zeer relaxte week. Ik werkte alleen de dinsdag en was toen zes dagen vrij; een mini vakantie.
Ook rommelde ik wat in de tuin.
Het woord moestuin is het hele jaar nog niet gevallen; kan ook niet anders, want ik heb geen moestuin. Nadat ik halverwege vorig seizoen er het bijltje bij neer gooide of  wel de slakken hun gang liet gaan, is de boel dichtgegroeid met van alles en vooral onkruid.

Zelfs de rabarber lag dwars en schoot door in bloei.

Nu werk ik stukjes bij beetje het onkruid weg en maak alles weer begaanbaar, zodat over een jaar de moestuin weeer bruikbaar is.

Woensdagavond reden lief en ik samen naar Amsterdam.
Wij gingen naar het concert van Anouk

Zij stond al tijden op mijn lijstje van artiesten/bands, die ik weleens live zou willen zien.
En ik ben absoluut niet teleurgesteld in haar; wat een goed concert!

En miss T vierde ook goed 'vakantie', ze ging naar de kermis met haar bff, die daarna ook nog een nachtje bleef giebelen, giechelen en kletsen slapen.

We namen afscheid ( maar hier schreef ik al over) en terwijl wij hier de zomer in gaan, komen zij in Brisbane aan in de winter  ( waar het dan nog steeds bijna 20 graden is)

Iedere avond werd er in de tuin gegeten.
Ik kan het zien aan onze eettafel, die nu meer een opslagplek van boeken en losliggende rommeltjes lijkt, nu die niet dagelijks gebruikt wordt.

En met dit mooie krijg ik ook steeds meer zin in de zomervakantie.
Nog 6 weken en het is zo ver.

Afscheid nemen

En gisteren was het dan zo ver.
We moesten nu echt afscheid gaan nemen.
Een afscheidsborrel op een leuke locatie in Utrecht.

De laatste keer irl samen lachen en praten.
Zo'n dubbel gevoel; niet willen dat ze zo ver weg gaan, maar ze ook benijden voor het avontuur dat ze aangaan.

We hadden allemaal wel een licht weemoedig gevoel, zo van nu is het echt zo ver, iets waar al maanden naartoe werd geleefd.
Alhoewel bij zoon en schoondochter de stress van laatste spullen pakken en laatste dingen regelen overheerste.

We zullen ze missen, maar gelukkig is er skype en whattsapp-video.
En volgende jaar mei komen ze zeker terug, want dan vieren we een bruiloft en daar hoort the best-man(getuige) wel bij te zijn.

Martin, Jaki en little miss E have a safe flight from Amsterdam to London to Hong Kong to Brisbane!

Onze Favoriete Taarten

Absolute favorieten op dit moment zijn de rabarbertaart en de smeuige chocolade taart.
Beide maak ik al heel wat jaar.

Het recept van de rabarbertaart heb ik ooit van het blog van Priscilla. Ik zou graag willen linken naar het recept, maar de blog bestaat niet meer. Het originele recept is niet glutenvrij, maar een aantal jaar geleden heb ik dit zelf aangepast naar glutenvrij.

Ook de oorsprong van het recept van de Chocoladetaart kan ik niet meer achterhalen. Ik heb het ooit vast eens ergens gelezen en dit toen opgeschreven in een van mijn kookschriften (waar ik  ook weekmenu's in maak)

Hieronder deel ik de recepten van beide taarten, zoals ik ze nu maak.

Rabarbertaart

Vulling:
750 gr rabarber
2 zakjes vanille suiker
30 gr suiker

Taartbodem:
150 gr suiker
150 gr zachte boter
3 eieren
150 gr glutenvrij zelfrijzend bakmeel (Ik gebruik 100gr gluten free selfraising flour van Doves Farm, 50 gr amandelmeel, 1/2 theel. xanthaangom, 1/2 theel. bakingsoda)

Oven voorverwarmen op 150 graden celsius
Rabarber wassen, klein snijden en mengen met de suiker.

Boter en suiker in kom en mixen tot er romige massa ontstaat.
Hierna de eieren er een voor een doorheen mixen.
Het bakmeel er door spatelen.

Het deeg in ingevette vorm of schaal scheppen, rabarbervulling er op scheppen.

Bakken voor ongeveer 75 minuten.

Smeuige Chocoladetaart

200 gr pure chocolade
200 gr zachte boter in stukjes
4 eieren
200 gr suiker

Topping; slagroom, lemoncurd, frambozen

Verwarm de oven voor op 175 graden celsius

Breek de chocolade in stukjes en laat deze au-bain-marie smelten.
Voeg de boter toe en roer deze met de gesmolten chocolade tot een egale creme.
Splits de eieren en klop de dooiers met de suiker tot een schuimige massa.
Voeg de gesmolten chocoladecreme hier aan toe en roer dit goed door elkaar.
Klop de eiwitten(zorg voor een vet-vrije kom) en spatel ze voorzichtig door het chocolademengsel.

Giet het mengsel in een ingevette taartvorm van diam. 24 cm.
Bak de taart in het midden van de oven voor 40 minuten.
De taart is gaar als de vulling bij aanraking niet meer beweegt.
Laat de taart buiten de oven afkoelen.

Slagroom gemengd met wat lemoncurd lobbig kloppen.
Verdelen over de taart en versieren met frambozen.

Glutenvrij Lente Festival

Wij houden allemaal van eten en bezoeken ook regelmatig Foodfestivals (zoals vorige week; Trek in het Vroesenpark in Rotterdam)

Normaal nemen wij dan zelf eten voor miss T mee of  kunnen soms met moeite ook iets vinden wat zij ook kan en mag eten.

Gisteren niet!

Wij gingen naar het Glutenvrij Lente Festival in Leiden. Dit werd georganiseerd door Glutenvrijemarkt.com

Voor miss T allerlei kraampjes waar zij nu eens alles kon proeven.

En dat deed ze. Ze genoot (en wij ook van haar)

Behalve een goody-bag van Semper en koekjes en pak QuinoaPorridge die miss T won bij het blikgooien, deed ik ook nog inkopen in het magzijn van Glutenvrij.com.

De plank van miss T in onze voorraadkast is weer goed gevuld.

En ook kocht ik nog een kookboek bij Carlijn van Foodless, voor nieuwe inspiratie.

En ik zou heel graag net zulke lekkere cake willen maken, als zij verkocht.

Gaat echt wel lukken!

Na zo'n twee uur daar geweest te zijn, vroeg miss T of we weer naar de auto gingen, want zij kon echt niets meer eten, ze zat helemaal vol! 😉

Een gezellig knus glutenvrij festival, een aanrader, zeker als je in de buurt van Leiden woont.

Zeer Zonnige Woensdag

Zo was het gisteren ineens zomer, warm en zonnig, als in juli of augustus.
Heerlijk!
Ik hou van zon en warmte, voel me dan ook gelijk stukken energieker.
Nu had ik die energie gisteren wel nodig.
Er moest nog gebakken worden.
Jongste zoon J. bereikte dinsdag de leeftijd van 22 jaar!
En dat moesten we wel vieren.
Wilde hij vorig jaar graag een 'kinderfeestje' met pannenkoeken, dit jaar ging hij voor een hamburgerparty.
Eind van de middag werd de tuin steeds voller, want ze kwamen na de middagslaap van de kleine of na het werk, maar zo had ik toch al mijn kinderen, schoondochters en kleindochter weer om me heen.
(En dan voel ik me zo'n rijk mens)
En door de zwoele avond konden we buiten blijven zitten en hadden we, denk ik, allemaal wel een beetje weekend gevoel, waardoor het toch ietsjes later werd dan op een 'gewone' woensdag.

En dit is toch wel een heel speciaal moment (niet alleen dat ik mijn drie zoons op de foto mocht zetten). Middelste vroeg aan zijn oudste en aan zijn jongste broer of ze zijn getuige willen zijn!!
Waarbij jongste wel moest opmerken dat hij er nu zeker niet meer onderuit kon komen om een pak te dragen.
Wat mij betreft een dag met een gouden randje en niet alleen van zonnenschijn!