maandag 31 januari 2011

bijdehandje

zoals iedere maandag was ik vandaag thuis samen met Miss T
en altijd verlopen onze maandagen zo'n beetje hetzelfde,
volgens vast voorspelbaar ritme.

Vanmorgen was Miss T een baby en wilde een baby fles,
dan wil ze op m'n schoot liggen en een fles melk krijgen
(wat best grappig is als je je beseft dat ik haar als baby nooit een fles heb gegeven)
en na de fles moet ik haar dan over haar rug wrijven voor het 'boertje'
(wat ze ook laat)

Toen we boodschappen gingen doen en we naar de winkel liepen,
zagen we een man met zijn hond.
En ineens was Miss T ook een hondje,
en kon dus geen handje meer geven, maar ik mocht wel haar sjaal vasthouden als riem.

De middagslaap, die wij hier inleiden als een uurtje rustig in bed lezen, duurde
 helaas maar een klein uurtje.
Toen hoorde ik haar al weer roepen van 'mama, mama, ik ben wakker'
en op mijn vraag of ze wel lekker had geslapen, zei ze:
'ik heb een lekker kitten-slaapje gedaan'
(onze kater muis, al 4 jaar oud, kan nog steeds slapen als een kitten, en dat zeggen we ook weleens)

We aten samen een appeltje, en toen nog één.
'je moet schillen, mama, ik lust niet schil'
mam, ik wil echt nog een appeltje

En omdat de middag anders wel heel zou gaan duren, schoonmaken
lukt me niet met puk om me heen (goed excuus toch?),
zijn we eerst maar wat lente in huis gaan halen.
En omdat we er toch dichtbij waren ook nog even naar de kinderboerderij.
Dus toen ik aan Miss T vroeg of ze nog even naar de kippen en konijnen van de kinderboerderij wilde gaan,
hoorde ik vanaf de achterbank
'ja!!! naar de kippenboerderij'
'we hebben toch de hele dag tijd'
(hoe komt ze aan die laatste uitspraak??)

Maar we gingen naar de kippen kinderboerderij,
lieten het stierkalf onze vingers likken,
aaiden konijnen
en wandelden achter de kippen aan.





Tot we het allebei toch wel heel erg koud hadden en na dag zwaaien naar de paardjes die bij het hek staan
gingen we weer naar huis.

Daar zetten we gauw onze lente-in-de-pot in vensterbank en op tafel.



en ook al kijkt Miss T niet veel tv, haar absolute tv-held is Pino 
(en Purk en Tommy)


niet storen, ze is in sesamstraat-trance

En vanavond ging ze gewoon als Miss T naar bed
samen met Lammie, Kleine poes en Doekje
(en het verbaasde mij niets dat ze al sliep voor ik beneden was)

zondag 30 januari 2011

weekend

een weekend waarin....... 
we tosties gingen eten
en Miss T met 'kleine poes' een wandeling door het café maakte.


 we een echte bromtol kochten, 
sentiment voor lief en mij
en Miss T is er heel blij mee
(ook al kan ze hem nog niet laten zingen)


we steeds katten op de trap tegen komen
(en dus er bijna over struikelden)


de naaimasjien ook weer vrolijk snorde.
(maar ik zeg nog niet wat dit nu gaat worden)


Dus alles bij elkaar
gewoon een heerlijk weekend!

vrijdag 28 januari 2011

{this moment} mama, waar ben je?

{this moment} A friday ritual.
A single photo - no words- capturing a moment from the week.
A simple, special, extraordinary moment.
A moment I want to pause, cherish and remember.

inspired by SouleMama


Iedereen een fijn weekend gewenst!

woensdag 26 januari 2011

ik zocht en vond........

de morgen begon al zo mooi,
met licht en een beetje kou.


een prachtige morgen om te lezen aan tafel vond Miss T


poes altijd nieuwsgierig naar wat wij doen


Tijd om naar buiten te gaan,
het was te lang geleden dat we door het bos liepen.


ik ging op zoek naar de eerste tekenen van lente,
maar vond rust en stilte.


alles is nog helemaal stil
en toch onder die stilte
borrelt leven


je kan de tinteling voelen als je loopt
en je ziet het aan het uitbundige groen van het mos
Nog even........... geduld.


ik zocht lente in het bos en vond rust en stilte
en zo vond ik ook weer rust en stilte in mezelf.
Niet haasten, niets overhaasten,
gewoon rustig afwachten,
en genieten van het moment.


maandag 24 januari 2011

vandaag

zagen we een klein beetje blauwe lucht


en een klein beetje zonlicht


maar daar bleef het bij
nu zie ik weer dit


ik heb dit ieder jaar zo eind januari,
genoeg van de winter
en een intens verlangen naar voorjaar.
En dat terwijl de winter nog zeker 2 maanden kan duren.
Geduld is nu eenmaal niet mijn sterkste kant.