Ik heb er echt last van, iedere winter opnieuw, te weinig licht en terwijl m'n gevoel zegt doe rustig, trek je terug, moet ik helaas toch verder.
In het donker de deur uit en 's avond in het donker weer thuis, te weinig daglicht en dat vreet energie. Dus ben ik moe, zo ongelooflijk moe!
En dat wil ik niet, zo ben ik niet.
Dus ik zorg voor:
frisse lucht, zo vaak als ik kan even naar buiten (zij vindt het niet erg)
veel fruit
tijd voor mezelf
goed eten
En vooral; blijven lachen
En we gaan al de goede kant op, want de afgelopen week toen ik naar m'n werk fietste was het al bijna licht en 's avonds op weg naar huis, hoefde ik geen fietslamp meer aan te knippen!
Nog even en dan zeg ik weer dat ik aan het eind van de middag thuis kom in plaats van 's avonds.