De hemelgod Lugh, die zichzelf offerde met Lughnasadh en zijn reis naar de onderwereld begon met Mabon ie met Samhain aan gekomen in de onderwereld.
Dit feest betreft het sterven van het jaar en is daarom ook het feest van het Nieuwe Jaar, want een sterven houdt een wedergeboorte in.
Maar op dit tijdstip is de dood duidelijker waarneembaar dan de nu nog abstracte wedergeboorte.
De akkers liggen braak en de natuur is in rust.
Het is de tijd van dood en wedergeboorte, van transformatie.
De tijd van Mabon leerde al welke obstakels ons tegenhouden.
Nu met Samhain zijn we zover om hetgeen wat als ballast wordt ervaren, achter ons te laten.
Je kunt jezelf de vraag stellen, wat je wilt bereiken, wat je met je leven gaat doen in de nieuwe jaarcyclus.
Samhain geeft je de mogelijkheid te overdenken, te beslissen en opnieuw te beginnen.
Let wel een nieuw begin komt niet zonder offers. Je moet je bewust zijn wat je wilt opofferen, waar je afstand van wilt doen.
Pompoenen zijn een symbool van Samhain en niet alleen omdat zij rond deze tijd geoogst worden.
De pompoen wordt uitgehold en uit de schil wordt een gezicht gesneden.
De kaarsjes die in de uitgeholde vruchten worden geplaatst symboliseren de ziel, die nooit sterft. De vrucht symboliseert het vergankelijke lichaam en door het vruchvlees te gebruiken om o.a. soep te maken symboliseer je de wedergeboorte.
Blessed Samhain!
