Ik vind glutenvrij bakken best een uitdaging, glutenvrij deeg is korreliger, dus moeilijker uit te rollen en de smaak/structuur is snel 'zanderig'. Toch na nu ruim een jaar, heb ik mezelf wat trucs geleerd, deeg uitrollen, doe ik tussen vellen met bloembestoven huishoudfolie, zodat ik het uitgerolde deeg ook bijna zonder breken in de vorm kan leggen. En bij het 'vertalen' van een gewoon recept in glutenvrij, altijd iets meer vocht toevoegen dan het recept aangeeft.
Van de zomer waren wij in Italië en voor ons was dit een soort van glutenvrij (senza glutine) paradijs. Zo veel glutenvrije producten, die gewoon in de supermarkt te krijgen waren. (supermarkt Coop, zit door heel Italië).
We leken wel een voedseltransport toen we terug naar Nederland gingen, twee grote tassen vol met glutenvrije producten namen we mee naar huis.
In die tassen zaten ook een aantal verpakking met meel voor foccacia/pizza/zoet gebak, omdat niemand een betere pizza bakt dan een Italiaan moest dit wel een goede mix zijn.
Vanmiddag ging ik dit eens uitproberen, recept op de verpakking stond alleen in het Italiaans, maar eenvoudig genoeg om te begrijpen wat de bedoeling was.
Ik gebruikte de helft van de hoeveelheid zoals in het recept vermeld. Het deeg bleef wel heel plakkerig, het recept vermeldde ook dat het meteen in de vorm gestort moest worden voor het rijzen.
Eigenwijs als ik ben heb ik dat niet gedaan, omdat ik geen brood wilde bakken maar een pizza.
Het rijzen ging prima, een mooi fluffy (plakkerig deeg), wat ik meteen op de bakplaat heb gestort en belegd met tomatenpuree - kaas - italiaanse kruiden en paprikareepjes.
Een half uurtje in de oven.
De pizza is getest door iedereen in huis en goed beoordeeld. De bodem is wel duidelijk een brooddeeg, dus het is meer een pizzabrood, maar smaak en structuur zijn prima. Echt voor herhaling vatbaar (en gelukkig heb ik nog een paar zakken van dit meel)
En de rest van de middag brachten we samen zo door, samen tv kijken. Ik met een haakwerk en zij met haar roze aapje op schoot.
