wat foto's van de dag

Vanmorgen pakte ik de camera en klikte wat om me heen. Een kat en een verbaasd kijkend meisje waren het onderwerp.



en als je dan aan het meisje vraagt; kijk eens lief. Dan krijg je dit. Adorable toch? De meiden van America's Next Topmodel kunnen daar nog wat van leren.

We gingen ook nog naar Rotterdam, om mijn oudste zoon nog te feliciteren en om taart te eten.

We wandelden nog even naar de Nwe Binnenweg, waar ik laatst in een winkeltje hele leuke schoenen had gezien, die ik nu dus heb gekocht.

En omdat het al na 5-en was en we geen zin hadden in boodschappen doen besloten we om bij Rotown te gaan eten. Eigenlijk voor het eerst dat we 's avonds met z'n drietjes uit eten gingen (de allereerste keer was vorig jaar in Den Bosch, maar toen lag Tarja nog in de kinderwagen). Kleine puk vond het helemaal leuk, zat in haar stoel naar alles om zich heen te kijken en had het heel druk met eten.

dit kleine meisje houdt van patatjes, zeewolf, en heel veel sperziboontjes. (en lust geen ijs)

Al met al een fijne dag, veel gelopen door een zonnige stad met overal volle terassen. Yay het is echt lente.

memory lane

8 april 1989.......
was ik hoogzwanger en de dag erna uitgerekend.
En omdat maar heel weinig babietjes ook echt op de uitgerekende datum geboren worden, duurde het wel even voordat ik doorhad dat die rugpijn, die maar steeds kwam en weer ging, niets anders dan weeen waren.
En na een nacht vol weeen, werd op zondag 9 april 1989, 's ochtends om 08.20 uur, mijn eerste kind geboren, een zoon!
En die zoon wordt morgen 21 jaar!!!!!

van 52 cm tot een heel stuk langer dan mij..

mijn oudste en ik, we lijken geen steek op elkaar, niet uiterlijk en niet innerlijk. Maar hij is wel het kind dat van mij een moeder maakte en dat geeft toch ook weer een speciale band.

Ik weet dat je mijn blog altijd leest;

Lieve Martin van harte gefeliciteerd met je verjaardag!!!

Tot zaterdag.

Knuffel mama

nog een tuindag....

Vanmorgen weer eens een afspraak met het consternatiebureau. Puk doet het goed (wat we zelf natuurlijk al lang al wisten), ze weegt nu 9650 gram en is 78,5 cm lang, en dat voor een meiske van bijna 19 maanden. Ik was vooral blij met haar gewicht, dat is nu een beetje in overeenstemming met haar lengte (ze was echt altijd aan de lichte kant en is nu eindelijk gewoon goed aangekomen). Dit leverde natuurlijk wel commentaar op van de cb-muts dat die groei nu wel goed was, maar dat het niet zo verder moet gaan stijgen. Tuurlijk muts we zetten haar meteen op dieet. Ik krijg echt zo de kriebels van die mensen daar. En het kan echt anders, want toen Joeri en Mirte klein waren, had ik een heel leuke wijkverpleegkundige, waarmee je lekker kon kletsen over de ontwikkeling van de kleintjes, en die ook heel nuttige adviezen kon geven.


Toen we dat ook weer achter de rug hadden, naar huis gewandeld via het glijbaantje dat op het pleintje aan het begin van de straat staat. En thuis, tuindeur openschuiven en naar buiten....




stoepkrijt is leuk! Je kan krijten op de tegels, op de tuintafel, de stoelen en natuurlijk ook op de jurk van mama.

soort van sfeerplaatje

en wat is er nou leuker dan papa helpen..

We zijn echt de hele dag buiten geweest. Ik begon al te denken aan 's avonds buiten eten en nog uren natafelen, maar daar was het nog een beetje te koud voor vandaag.

Maar we zijn nu allemaal een beetje loom en lekker rozig van al die zon. We zullen vast goed slapen vannacht.

's avonds na het eten

is het nog zo lekker buiten, dat de tuindeur nog wel even open kan blijven. De katten scharrelen door de tuin.

En als de kleine puk in haar bedje ligt, nog even de tuin in. Onkruid wieden zolang het nog licht is.

Nergens aan denken, niet aan werk, niet aan alles wat ik eigenlijk nog moet doen in huis, maar alleen ik met m'n handen in de aarde en rust in m'n hoofd.

samen

Ik zag ze lopen, een ouder echtpaar. Ze liepen hand in hand, in alle rust, want ze hadden alle tijd van de wereld.

Terwijl ze liepen, sprak hij en zij keek hem aan en luisterde en toen zij antwoordde, keek hij aandachtig naar haar en luisterde en zo liepen ze verder.

En ik zag liefde, respect en tederheid.

En ik dacht, zo wil ik ook oud worden.

Samen met mijn lief.