Laat de foto's het verhaal maar vertellen

Toen was ik even stil, niet dat we niets deden, verre van dat. We kookten en aten lekkere dingen, we speelden en rommelden in de tuin.
Wat ik het meest deed was piekeren en nadenken en nog eens piekeren en hierdoor slecht slapen en heel gespannen zijn. Ik kreeg vrijdags, zeg maar vlak voor sluitingstijd, iets te horen op het werk, waardoor ik eerst met stomheid geslagen was, daarna gewoon boos en me toen af vroeg of ik überhaupt daar nog wel verder wilde. Ik werk niet op maandag, maar deze maandag heb ik wel meteen een gesprek voor toelichting aangevraagd en die toelichting kreeg ik dinsdag, een heel eerlijk en open gesprek, waar bij mij alle twijfel en ongerustheid zijn weggenomen en er weer vertrouwen in heb. (gelukkig maar, ik heb het daar veel te veel naar m'n zin).
Afgelopen nacht sliep ik voor het eerst sinds dagen weer goed en liet de spanning uit m'n lijf wegvloeien en dat voelde ik vanmorgen bij het opstaan, overal spierpijn.
Dus we (klein meisje en ik) hielden ons heel rustig vandaag, allebei om even bij te komen, dus geen wandelingen en druk geknutsel vandaag.

Wat foto's van de afgelopen dagen.

asperges uit de oven, recept uit 'ecofabulous koken in alle seizoenen'

een heel gezellig stel zo op die bank

En vanmorgen kwam de zon door en vierden we een verjaardag. Grote broer en jongste zoon Joeri is vandaag 17 jaar oud geworden.

knipoog naar zijn vervolgopleiding, volgend schooljaar mag hij deze ook gaan tekenen.

Bij een verjaardag hoort taart! En de traditie is, de jarige vertelt welke taart en mama bakt.

Het kleine meisje heeft sinds kort het verschil door tussen eten en zeg maar snoepen. Ze vraagt nu af en toe aan me of ze iets 'lekkers' mag. En dan zijn stukjes soepstengel en een klein beetje chocopasta in een bakje wel een heel echte 'lekkers'.

En we eindigen met bloemen, allebei in de tuin.

Ik hoop op een paar mooie dagen, want tot dinsdag ben ik vrij!

onze woensdag

Vanmorgen werd ik al gewekt door de regen die tegen het schuine raam kletterde. Maar in de ochtend terwijl we volgens ritueel vooral heel langzaam aan wakker werden, begon heel voorzichtig de zon tussen het grijs door te prikken.

Gisteren was voor mij een drukke dag betreft werk, te veel te doen en weinig echt af gekregen, dus dat geeft mij veel onrust. Vandaag wilde ik rust.
En ook voor Tarja is een kdv dag erg vermoeiend, dus zij wordt van een dag met weinig moeten en weinig prikkels heel gelukkig. Voor haar geldt dan hoe voorspelbaarder de dag verloopt des te beter.
We deden boodschappen, de vers boodschappen tot eind van de week en de broodnodige aanvulling (pubers, je-weet-wel).
We liepen naar de kapper voor een afspraak om pony, die tot haar neus hing, te laten knippen en konden bijna meteen terecht.

De middag activiteit was koekjes bakken. Tarja hielp goed mee, want kneden en bolletjes maken kan ze best, dat doet ze ook met klei.

Alleen daarna moet je wachten tot ze gebakken zijn en dan ook nog eens wachten tot ze koud genoeg zijn om te kunnen versieren.

Toen (na het eten van toch wel twee koekjes) had Tarja nog één wens en dat was wandelen met popje naar de paardjes.
Met zon en niks-hoeft-en-alles-mag-vandaag, gingen wij nog even een stukje lopen, langs de kastanjes, die nu vol in bloei staan.

Onderweg noemden we alle bloemen, die langs het pad stonden bij naam. Paardenbloem, fluitekruid, dovenetel en boterbloem.

De paardjes werden enthousiast begroet, het veulen stond te drinken bij z'n moeder en het andere paardje kwam naar het hek om ons te begroeten.

Vlak voor we weer naar huis gingen nog één keer een rondje rennen bij de kastanjebomen.

En als een klein kadootje is nu onze tuin bedekt met een laagje roze bloesem sneeuw.

Na zo'n dag van tijd en aandacht voor alles om ons heen, zijn bij mij de werkfrustraties wel verdwenen en kan ik er weer tegenaan voor de rest van de week.

Vandaag kwam de zon door

En in plaats van in huis op te ruimen, pakte ik een schoffel en een emmer en ging de tuin in. Het eerste stuk van de tuin had ik al redelijk opgeruimd, maar het stuk achter het tuinhuisje wat dus schuin omhoog loopt was inmiddels weer een oerwoud van onkruid. Terwijl liefje samen met puk de weekboodschappen deed groef ik bossen zevenblad uit de grond en schoffelde hele stukken grond redelijk onkruidvrij.

En zo kreeg ik weer moestuin dromen.
Dus zodra lief terug was van zijn 'uitje', liet ik zien wat ik er al weer aan ruimte vrij was en dat daar best een bak met groente kon staan.
Mijn lief is snel enthousiast te maken, dus aan het eind van de middag stond er nu een heuse bak met groente en fruit.

Bieten, broccoli, cherrytomaat, aardbeien en knoflook.
Ik vraag me af of ik nu aardbeien en bieten met knoflooksmaak zal krijgen??

En nu heel hard hopen dat alle slakken hoogtevrees hebben......

aalbessen...

Hij volgt me altijd als ik in de tuin bezig ben.

En hij ligt gewoon altijd (als het warm en droog is) op het dak van het tuinhuisje.

En zo heel langzaam krijg ik weer een gevoel van zomer en dat werd toch wel tijd.

Woensdag Tuindag

Over de moes/kruidentuin valt niet zo veel te vertellen. Bar weinig eigenlijk, want in die laatste heel koude dagen van de winter is zo'n beetje alles kapot gevroren. Dus we beginnen weer opnieuw, met wat lavendel, rozemarijn en marjoraan. De kruiden die de vorst hebben overleefd zijn citroenmelisse, die nu weer heel hard groeit, vrouwenmantel en valeriaan.
Groente hebben we inmiddels ook gezaaid, maar nog wel in bak en pot (in de hoop de slakken op afstand te houden)
Maar een week geleden gezaaid, piepen nu de zaailingen al boven de grond.

erwtjes

sla plantjes

Behalve voor de plantjes zorgen doen we nog veel meer in de tuin.
We delen een stoel.

Eten een bakje met fruit.

En wanneer we genoeg van de tuin hebben gezien, fietsen/wandelen we een eindje. Het fietspad af, over het bruggetje, want daar staan op een veldje twee paardjes met een veulen.

Als je dit ziet, geloof je toch niet dat wij in een stad wonen.

Het blijft leuk. Paardebloempluisbollen blazen. Zij moest er in ieder geval om schateren.

Ik hartje dit soort dagen.

Beltane

Het woord Beltane betekent 'vuur van Bel'. Bel is een keltische zonnegod. Ter ere van deze god ontstaken de oude Kelten op de vooravond van de eerste mei twee grote vreugdevuren. Op deze avond werden de kudden op rituele wijze tussen de twee vuren door gedreven om ze te reinigen en tegen ziekten en ongelukken te beschermen. Daarna werden ze naar de zomerweiden gestuurd, tot Samhain, wanneer ze naar stallen en omheinde ruimten terugkeerden om er te overwinteren.

Met Beltane vieren heksen de grote vruchtbaarheid van de aarde. Het is de vereniging van de Grote Moeder en haar jonge Gehoornde God. Dit brengt fris nieuw leven op aarde, wat wij allemaal ervaren in de uitbundige groei en bloei van de lente.

Behalve het ontsteken van Beltane vuren is een ander nog steeds bekend ritueel 'het dansen om de Meiboom' .
De meiboom is het symbool van seksualiteit, waarvan het in deze tijd zindert. Het samenweven van de linten symboliseert de heilige eenheid van de godheid en de godin.
Dit vruchtbaarheidsritueel viert de eenwording van de godheid en de godin. De godin wordt nu gezien als de moeder, vruchtbaar en energiek.

                                                info: het groot Handboek voor de Heks van Pamela Ball en Het Nieuw Groot Heksenboek van Laurie Cabot.

Vier de Lente, vier het Leven.
Wees Dankbaar voor Groei en Bloei.
Happy Beltane.