woensdag 18 oktober 2017

herfstvakantie

Een vaste traditie die miss T en ik hebben in de herfstvakantie is, mijn auto naar de garage brengen voor de jaarlijkse apk en onderhoudsbeurt.

Dus vanmorgen brachten we samen 'onze oude dame' , zo noemen wij liefkozend mijn inmiddels 19-jarig opeltje corsa, naar de garage.
En vanaf de garage lopen wij weer terug naar huis (miss T stept net als ieder jaar)




Nu kun je  miss T en mij wel classificeren als CrazyCatLadies, dus voor ons is zo'n wandelingetje ook om te kijken hoe veel katten we tegen komen.
Bij de eerste straat die we inliepen was het al raak.
Boven op een schutting hielden twee katten de wacht (geen foto gemaakt helaas).
Miss T en ik waren het er niet over eens of ze nu ieder hun eigen tuin zaten te bewaken of dat ze samen voor de buurtbewaking zorgden. We waren het er wel overeens dat ze lief en schattig waren.

En terwijl we de straat verder in liepen kwamen er letterlijk van alle kanten katten aangelopen (of ze zaten er al en lieten zich door lieve woordjes lokken)




Wij hadden dus samen een zeer plezierige wandeling en met een beetje geluk komen we ze vanmiddag weer allemaal tegen.
(als 'de oude dame' tenminste weer wordt goedgekeurd)

maandag 16 oktober 2017

wanderlust

Natuurlijk gingen we er op uit dit weekend!
Veel te mooi weer om binnen te blijven..

Er gaat niets boven wandelen in een herfstbos; al die kleuren en niet te vergeten al die paddestoelen.











Mijn hoofd leeg gewandeld en helemaal blij  met al het moois wat ik heb gezien, kan ik er wel weer een week tegen.

zondag 15 oktober 2017

week 41

Ik weet niet wat het is, maar de weken schieten gewoon voorbij.
En het is nu niet zo dat mijn leven van drukdrukdruk is.....

Maar het was wel een week met een hoop speciale momenten.

Zo verjaarde mijn lief voor de 44ste keer.
En natuurlijk hoorde daar taart bij.
Onze regel is; de jarige kiest en ik bak.



Witte chocoladetaart met frambozen.

Ook zag ik die zelfde dag mijn jongste zoon zijn diploma in ontvangst nemen.
Nu is hij echt officieel afgestudeerd!!



Dit zijn echte trotste moeder-momenten.

Verder natuurlijk ook weer schoolbieb en nu met een boekenmarkt, waarbij wij met de bieb, boeken verkochten die nauwelijks meer uitgeleend werden.
En waar ook de kinderen hun oude boeken mochten verkopen.


Een half uur lang waren alle gangen bezet door kinderen op kleedjes met hierop hun verkoopwaar uitgestald, waarna ouders en kinderen rondgingen keken en kochten.
Ook miss T zat met een stapeltje oude boeken en kwam mij al vrij snel trots melden dat ze alles had verkocht, waarna ze van haar opbrengst weer een ander boek kocht.

De rest van de week ging redelijk vlotjes voorbij.
Fijn herfstweer, dus miss T en ik pakken 's ochtends de fiets en ik geniet van het stukje vanaf haar school naar mijn werk.
En nu hebben we weekend en miss T herfstvakantie, dus de komende week zal ons ritme wat anders verlopen. Al is het alleen omdat ik maandag ga werken.

zondag 8 oktober 2017

week 40

Op een of ander manier is week 40 voor mij altijd een soort emotionele omslag; de zomer is nu echt voorbij en over 12 weken is het jaar ook alweer ten einde.

Maar behalve dit, was het verder een gewone week.

Ik verveelde iedereen op instagram weer met onze afwasfoto's, want de vaatwasser doet het nog steeds weer niet. De monteur is geweest, keek alles naar eer en geweten na en de vaatwasser deed het ook,  totdat we er 's avonds de vuile vaat in stapelden, programma startten, even leek het eerst nog goed te gaan, maar mis, weer in storing, dus weer zelf afwassen.



Natuurlijk hebben we gezellige gesprekken tijdens de afwas en is er ook een leuke nieuwe traditie uit ontstaan; na de vaat spelen we met z'n allen nog een potje rummikub.
Maar toch zou ik het fijn vinden als na morgen de vaatwasser het echt weer doet! (en rummikub kunnen we ook spelen als de vaatwasser draait)

Verder vierde miss T op school de opening van de Kinderboekenweek. En ik was er ook bij, want sinds het begin van dit schooljaar ben ik een biebmoeder.
En dat vind ik helemaal leuk, gezellig kletsen met al die kinderen, die vanaf groep 4,  klas voor klas bij ons langskomen. Soms help je ze met het uitzoeken van een boek en soms is het gewoon even een kletspraatje over van alles en niks. En als bonus krijg ik op mijn biebdagen altijd nog een extra knuffel van miss T.


Net als zoveel kinderen was miss T donderdags ook vrij vanwege de landelijke lerarenstaking. Lief nam deze dag voor zijn rekening en ging zwemmen met miss T en haar bff.
En ik was gewoon aan het werk.

Daar kan ik inmiddels ook weer wat over vertellen, want mijn leidinggevende kwam mij drie weken terug zelf al een update geven over zijn aanpak van de situatie. Hij had bij een mt vergadering al aan gegeven dat wij op de administratie door de toenemende werkdruk geen man/vrouwkracht kunnen missen. Is ook echt zo, de afgelopen drie jaar zijn er twee partime collega's weggegaan en deze fte's zijn niet meer ingevuld.
Lang verhaal kort, dit werd als zeer aannemelijk gezien en met ingang van 1 oktober zou mijn vrouwelijke collega van Marketing voortaan de receptie waarneming gaan invullen.
Alleen heeft deze collega dezelfde week nog tegen mij gezegd, dat ze dit ook wel per direct van mij wilde overnemen.
Je begrijpt, ik ben blij met mijn collega en ik ga tegenwoordig met een veel lichter gevoel naar mijn werk.
Nee, het is er nog steeds niet perfect (maar dat is het nergens), maar ik heb wel twee fijne collega's op de afdeling en ik heb een leidinggevende die deze keer wel naar mij heeft geluisterd en me indirect hiermee ook een stuk waardering heeft gegeven.



En vanmorgen keek zelfs de kat mee naar de prestaties van Max.



En vanmiddag fietsten we nog een rondje door de polder, wind in de haren, zon op het gezicht en hard trappen.
En zo zitten we alweer in week 41 en dat zal ook vast een goede week worden.

zondag 1 oktober 2017

kinderfeestje

Deze opmerking gaat mij vast punten kosten, maar ik hou niet van kinderverjaarsfeestjes.
Kinderen, die komen spelen vind ik prima, wel  graag  niet meer dan twee. Miss T en haar vriendinnen zijn groot genoeg om zichzelf te vermaken, die gaan naar boven of buiten en komen langs wanneer ze iets willen drinken en/of snoepen.

Maar kinderfeestjes vind ik te veel, te hard en te druk.
Ooit heb ik gezegd dat je kinderfeestjes makkelijk thuis kunt houden, daar ben ik allang van teruggekomen.
Maar ik dwaal af.

Gisteren had miss T haar kinderfeestje.
's Morgens om 9 uur stond ik al pannenkoeken te bakken, behalve vroeg is daar niets mis mee.


Om 11 uur kwamen er 4 vriendinnetjes. Een voor een kwamen de meisjes binnen en gingen samen met miss T. een spelletje doen.
Zeg maar, zo rond 11.30 zaten hier 5 meisjes gezellig galgje te spelen en hadden de grootste lol als het lukte om het woord te raden.

Kadootjes uitpakken, terwijl ik de tafel verder dekte en twee stapels pannenkoeken neerzette.
En etende meisjes kletsen niet........ zo heel erg veel.
Ik ben wel weer helemaal bijgepraat, ik weet wie er op wie is. En ik weet ook dat meisjes van 8, 9 en 10 jaar vinden dat hun moeders belachelijk dansen! (en bedankt miss T)
Gezellig dus en gelukkig meer dan genoeg pannenkoeken gebakken.

Hierna gingen we op pad.
Miss T haar wens was een workshop sieraden maken. En zo'n vijf minuutjes bij ons vandaan vonden wij iemand die dus ook voor kinderverjaardagen die workshops geeft.
Dus vijf meisjes super geconcentreert bezig met uitzoeken van kralen en deze in patroon te leggen om daarna te kunnen rijgen.
Je kon soms gewoon een speld horen vallen.




Na afloop hadden de dames ieder een armband en ketting en of een sleutelhanger of oorbellen.
En ik geloof dat ze het allemaal vreselijk leuk hebben gevonden.
Miss T in ieder geval.

En ik?
Ik heb nog nooit zo'n rustig, relaxt feestje meegemaakt.
Heerlijk.
Maar ik ben wel blij het achter de rug te hebben.


vrijdag 29 september 2017

balans

De tijd van Mabon is een tijd van balans, ik schreef dit een goede week geleden nog.
Alleen is mijn balans ver te zoeken, zowel letterlijk als figuurlijk.
De afgelopen twee yogalessen, bij iedere balans oefening, verloor ik mijn evenwicht,  viel om en moest ik steun zoeken door een hand aan de muur te houden.

Maar dat gaf mij wel dit inzicht, dat je soms je moet laten ondersteunen om je balans te vinden of om in balans te blijven.
Mooi inzicht, waar een yoga les al niet goed voor is.

Wat wil ik hier nu voor mezelf mee.
Allereerst het loslaten van het idee dat ik alles zelf moet doen.
Waarom is om hulp vragen altijd zo moeilijk.
En dan ook nog de aangeboden hulp accepteren, want dat is wel een dingetje bij mij, dan krijg ik hulp en dan zeg ik nog van; ach, laat maar, ik doe het wel even.
Misschien is dit voor meer herkenbaar?

Voor mij heeft dit onevenwichtige ook echt te maken met de tijd van het jaar. Nu heerst het element water. Water stroomt en dat zorgt er voor dat ik moeite heb met aarden, want ik wil  met de stroom mee drijven. En door mee te drijven, ga ik veel te makkelijk over mijn grenzen heen. Ik kom deze valkuil ook ieder jaar rond deze tijd tegen. Ik wil te veel doen, soms ook om iedereen maar te pleasen.
En dat is niet goed voor de balans.

Dus ik maak netjes to-do lijstjes, zodat de o-jee-en-ik-mag-dat-niet-vergeten me niet meer 's avonds uit m'n slaap halen.
En daarbij ga ik ook eens kijken waar ik hulp bij kan gebruiken en dit ook vragen.
En af en toe ook gewoon een keertje 'nee'  zeggen.

En als dit werkt moet ik volgende week bij yoga vast weer steviger staan, misschien iets meer in balans zijn.


Oja , dit bracht mij ook een beetje uit mijn evenwicht, maar dan van blijdschap, want ik deed mee aan de give-away bij Ingthings en ik kreeg de wantjes! Dank je wel, lieve Ingrid!




zondag 24 september 2017

nazomeren

Wat een prachtig weer hebben we de laatste dagen.
Mijn impuls was om zaterdag wat spullen in een rugzak doen en naar Meyendel te rijden om door het herfstbos te dwalen, maar we hebben ook een tuin, die wel wat aandacht kon gebruiken.

Na de zomervakantie heeft lief samen met miss T de tuin achter het schuurtje weer helemaal leeggehaald en alles gesnoeid wat er gesnoeid kon worden.
Alleen door de regen van vorige week en de zon van deze week, was er toch alweer aardig wat onkruid opgeschoten.
Dus daar moest wat aan gebeuren.

En met dit weer is het in onze tuin ook mooi en heerlijk



De laatste zomerbloeiers, nog uit de ah moestuintjes.


De tuintafel en stoelen hebben we ook maar meteen in de schuur gezet.
En kennelijk werkte al die ruimte bij 'de heren'  op hun testosteron, want er moest even geknokt worden.


en dan gaat het er echt niet zachtzinnig aan toe.


We gingen ook nog gauw een ijsje halen, want je weet niet of dit de laatste keer is van het seizoen, want binnenkort zal die ijssalon wel tot het voorjaar dicht gaan.


En 'smiddag geniet de overwinnaar van het laatste zonnetje.


Op instagram post ik de laatste dagen steeds foto's van het afwasteam van die dag.
Onze vaatwasser is stuk.
En dat is wel heel snel als je je bedenkt dat deze geplaatst is met de nieuwe keuken en er dus pas 5 maanden in zit.
Nu komt volgende week de monteur, dus ik heb nog wel een aantal dagen m'n fotomomentjes.


Inderdaad! Ik sta zelf nooit op de afwasfoto. Klopt helemaal! Maar ik heb gekookt en hoef dan niet af te wassen en daarbij alle kleine beetjes vaat overdag neem ik voor mijn rekening, maar daar maakt nooit iemand een foto van........ 😉


En als ik voorspellingen van komende week mag geloven, houden we nog wel een paar dagen van dit nazomerweer.
Dus kan ik vast nog wel een keertje samen met een van de heren kater op het bankje van de zon genieten.

donderdag 21 september 2017

Mabon

De tijd waarin de zomer voorbij is en het afnemen van het zonnejaar werkelijk gevoeld word. Vanaf nu wint de duisternis het van het licht en zullen de dagen langer donker zijn dan licht.

Zowel de lente-equinox als de herfstequinox zijn tijden van balans, maar Mabon is de tijd van herbalanceren.
Mabon leert ons loslaten van bepaalde emoties en gewoontes, die onze groei belemmeren. Zoals obstakels de vrije stroom van een rivier kunnen belemmeren, kunnen bepaalde emoties en ingesleten gewoontes onze energiestroom laten stagneren. Mabon helpt ons deze los te laten, zodat wij verder kunnen.



Mabon is ook het loslaten van de zomer en het naar binnen keren, letterlijk als meer binnenshuis gaan leven, omdat de temperatuur daalt. Figuurlijk, omdat je je richt op je eigen emoties, kijk je naar jezelf en richt jij je naar binnen.


Mabon is een dankfeest, een moment om wardering te betuigen aan de Godin en haar gaven.
Het graan is geoogst, het fruit en de noten zijn geplukt en de groentes geoogst voor de eerste vorst komt.
De voorbereiding op de koude donkere maanden is gedaan.



Vier de overvloed van Moeder Aarde en sta stil bij de tijd die gaat komen.
Blessed Mabon!

woensdag 20 september 2017

Je weet dat het herfst begint te worden



als miss T een mand vol kastanjes heeft geraapt.


als de hortensia's bijna doorzichting worden


als de sedum gaat bloeien




En als de katten allemaal binnen zijn.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails