zondag 24 januari 2021

Lockdown wandeling / deer oh deer

 




We wandelen wat af de laatste tijd.
Samen met de dochters heb ik de afgelopen tijd al heel wat kilometers gemaakt. Alleen wandelen we altijd in de directe omgeving van ons huis.
En dat wordt weleens saai.




Gisteren waren we echt toe aan een andere wandelomgeving en zijn naar het AWD gereden, ingang Oase. Dit is mijn favoriete stuk van het awd, niet omdat de omgeving zo mooi is, maar omdat er altijd super veel herten te zien zijn.
En ook gisteren stelde de herten mij niet teleur.




We waren er pas tegen drie uur 's middags een tijdstip waarop de meeste gezinnen met kleine kinderen al bij de speeltuin van het pannenkoekenrestaurant te vinden zijn.
Het was dan ook niet druk en hoe verder we liepen des te minder mensen we nog tegen kwamen, precies zoals ik het daar gewend ben.
Het was weer als vanouds, wandelen met z'n vieren, op zoek naar hertjes.

Gezicht in de wind, klein zonnetje er bij en even geen covid, lockdown of avondklok.
Even leek alles weer als vanouds.

En het raakte mij ineens, het zijn niet eens alle maatregelen, die me de das omdoen. Het is de totale uitzichtloosheid, niemand weet wanneer het stopt, wanneer er weer licht schijnt aan het eind van de tunnel.
Maar daar in het awd kon ik  het even loslaten, wandelde ik mijn hoofd leeg.
En alleen al daarom ben ik zo blij dat er hertjes zijn.
I 💓 deer


woensdag 13 januari 2021

zomaar een woensdag

 







Een gewone woensdag dus. Iets later dan anders opgestaan, rustig wakker worden, koffie drinken en even geen haast hebben.
Terwijl om mij heen iedereen zich min of meer klaar maakt voor werk of voor school. 
Ik zit met mijn gedachten nog een beetje bij de persconferentie van gisteravond, nog drie weken langer lockdown, nog zeker drie weken online-onderwijs voor miss T, nog drie weken geen sportschool (dus werk) voor Zoon. Het is niet anders, maar leuk is anders.

Maar het dagelijkse leven gaat verder. Miss T gaat naar boven en schuift in haar kamer achter haar tablet voor de eerste les van de dag, als ik iets later even met schoon wasgoed bij haar binnen loop, fluistert ze mij toe, dat de les zo saaaaaaai is.
Lief zit al in zijn werkkamer en kennelijk meteen in een vergadering, te horen aan het geluid van verschillende stemmen die er te horen zijn.

Ik bedenk me dat ik soms stilte mis, dat stille huis, nadat iedereen naar school of werk vertrokken was. We leven alweer een aantal weken met z'n allen bijna alleen maar thuis en daar komt voorlopig geen verandering in. 
En dan weet ik dat ik mijn handen mag dichtknijpen, ik hoef me geen drie slagen in de rondte te regelen, omdat er geen kinderopvang is, maar er wel gewerkt moet worden. Gelukkig is miss T zelfstandig genoeg zelf haar lessen te volgen. Ik moet er niet aandenken, dat dit allemaal gebeurd was, terwijl zij in groep 3 of 4 zat.
Eigenlijk wel heel veel overpeinzingen voor de woensdagochtend.

Laat ik dan nu maar met de gewone routine beginnen, zoals wassen draaien en boodschappen doen.

Rust, reinheid en regelmaat werkt nog steeds voor mij.



zondag 10 januari 2021

het gewone dagelijkse leven

 






De laatste dagen van december en de eerste dagen van januari probeerden we in alle rust door te brengen, geen werk, geen afspraken en door de lockdown konden we ook nergens naar toe, dus het vooruitzicht was dat van kalme, kabbelende dagen.

Januari dacht hier anders over, want de eerste dag van het nieuwe jaar had Miss T al een afspraak  bij de test-straat in ons dorp. Ze was wel heel erg verkouden, keelpijn en snotneus, dus iets met het zekere voor het onzekere nemen. De ochtend erna hoorden we al dat de test negatief was, dus dat was positief nieuws, want ik voelde de paniek al in m'n lijf opbouwen bij de gedachte aan weer een quarantaine periode. Het viel dus mee, dus adem in en adem uit en zen weer verder.

Dinsdag begon voor mij de werkweek weer na twee weken  'kerst'vakantie. Normaal krijg ik altijd het verzoek aan de begin van een nieuwjaar of ik extra uren/dagen kan komen werken in verband met vlotte afwikkeling van de maand- en jaarafsluiting. Dit jaar bleef dit verzoek uit. Mijn manager heeft wel iets anders aan zijn hoofd, vanwege problemen bij een zusterbedrijf. En de collega, die de feitelijke afsluiting voorbereidt is net vader geworden van twee meisjes en nu enige tijd afwezig. Daarbij kan door de covid-maatregelen onze jaarlijkse personeelsvergadering, waarbij de cijfers gepresenteerd worden niet doorgaan, dus voor ons op de administratie is het jaar rustiger dan anders begonnen.

En dat is maar goed ook, want diezelfde dinsdag belde oudste dochter mij, dat ze weer heel erg last van haar buik had en bij de huisarts langs wilde gaan. Het minpuntje was, dat ik de auto niet mee had, maar Lief deze mee naar Rotterdam had genomen. Natuurlijk kwam hij terug en reed haar naar de huisarts, alwaar ze een 'maagbeschermer' kreeg.
Dochter belde zelf  hierna ook nog met haar mdl-arts en had meteen voor de dag erna een afspraak met hem.
Toch zaten we diezelfde avond nog bij de HAP, want een maagbeschermer is geen pijnstilling. De arts van de Huisartsenpost had zich duidelijk wel ingelezen in haar medisch dossier, nam de klachten zeer serieus en schreef in ieder geval een pijnstiller voor, zodat dochter iets kan ontspannen.



Woensdagmiddag met dochter mee geweest naar het ziekenhuis en mijn stappendoel ruim gehaald met het lopen van bloedprikken naar afspraak met arts, van afspraak naar echo en vanuit daar weer terug naar de arts.
Het enige wat ik jammer vond, was dat ik vergeten was om mijn breiwerk mee te nemen, want met alle tijd die ik wachtend heb doorgebracht, had ik best wat naaldjes kunnen breien.

Met dochter gaat het nu weer goed, de pijn is inmiddels weg en over twee weken staat er voor haar toch al een endoscopie ingepland, dus dan kunnen ze verder kijken.

Maar in ieder geval konden wij het wandelen weer oppakken. Tijdens de eerste lockdown liepen de dochters en ik bijna iedere middag of avond wel een stukje door de buurt om nog even buiten te komen. Deze tweede lockdown was het er nog niet echt van gekomen, het weer was ook niet echt uitnodigend. Gelukkig was het dit weekend wel mooi winter weer, dus zaterdag wandelden oudste dochter en ik zo'n anderhalf uur en vandaag deed ik met beide dochters nog een half rondje om de plas.
Dus met de beweging zit het aan het begin van de nieuwe week wel goed.







Maar nu hoop ik wel dat de komende week een rustig, kabbelend weekje gaat worden, zonder verrassingen.

dinsdag 5 januari 2021

de heilige nachten ~ januari 2020

 

strandwandeling op nieuwjaarsdag


Dit was de laatste van de heilige nachten - de tijd tussen de jaren is voorbij, het gewone leven komt nu weer op gang.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails